بلاتکلیف‌ترین تیم جهان در بازی‌های دوستانه
سومین بازی ایران، بدون اردو
پنجره سپتامبر-اکتبر امسال که با تصمیم فیفا به یک بازه طولانی‌تر برای مسابقات ملی تبدیل شده، از ۲۱ سپتامبر تا ۶ اکتبر ادامه دارد و هر تیم ملی در این فاصله امکان برگزاری حداکثر چهار مسابقه را دارد. برای تیم ملی ایران اما این فرصت چهار بازی فعلاً به دو مسابقه ختم شده؛ شکست برابر ازبکستان در فرغانه و روسیه در کازان. حالا فدراسیون فوتبال در حالی به دنبال برگزاری سومین دیدار است که تنها چند روز تا پایان این پنجره باقی مانده و بخش مهمی از بازیکنان ملی‌پوش، چه داخلی و چه لژیونر، عملاً از فضای تیم ملی خارج شده‌اند. مسأله مهم این است که اصلاً برگزاری چنین مسابقه‌ای با چه سازوکاری قرار است انجام شود؟ امیرمهدی علوی، سخنگوی فدراسیون فوتبال، از احتمال برگزاری دیداری در ورزشگاه یادگار امام تبریز برابر حریفی از آفریقا صحبت کرده، اما با توجه به زمان باقی‌مانده و شرایط موجود، اجرایی شدن این سناریو با ابهام جدی روبه‌رو است.
ماجرا زمانی پیچیده‌تر می‌شود که بدانیم بازیکنان داخلی نیز به باشگاه‌های خود برگشته‌اند. در همین فاصله، باشگاه‌ها باید خودشان را برای ادامه لیگ آماده کنند و طبق برنامه رسمی سازمان لیگ، هفته هشتم از ۱۶ مهر آغاز می‌شود. در همین هفته، تراکتور و استقلال نیز پنجشنبه ۱۶ مهر در تبریز مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند؛ مسابقه‌ای که طبیعتاً حضور بازیکنان ملی‌پوش دو تیم در آن اهمیت ویژه‌ای دارد.
اگر قرار است بازی سوم در همین پنجره برگزار شود، بازیکنان چه زمانی دوباره به تیم ملی ملحق خواهند شد؟ اگر اردو دوباره تشکیل نشود، این مسابقه اساساً چه چیزی را برای کادر فنی قلعه‌نویی آزمایش خواهد کرد؟ و اگر قرار باشد سرمربی تیم ملی فهرست جدیدی از بازیکنان داخلی ارائه دهد، آن وقت این دیدار بیشتر شبیه یک اردوی کوتاه‌مدت خواهد بود تا مسابقه‌ای که در چهارچوب برنامه آماده‌سازی جام ملت‌های آسیا تعریف شده است.
از طرف دیگر، اگر لژیونرها در اختیار نباشند، ارزش فنی چنین مسابقه‌ای برای تیم ملی نیز محل سؤال خواهد بود. قلعه‌نویی در دو بازی قبلی فرصت کار با ترکیب اصلی را داشت، اما حالا ممکن است سومین مسابقه با ترکیبی متفاوت و بدون بخش مهمی از بازیکنان اصلی برگزار شود. پنجره‌ای که قرار بود طولانی‌ترین فرصت برای آماده‌سازی تیم‌های ملی باشد، برای ایران به مسابقه‌ای در فرغانه و مسابقه‌ای در کازان ختم شده و حالا فدراسیون در روزهای پایانی می‌خواهد بازی سوم را هم به هر شکل ممکن به برنامه اضافه کند. پرسش اینجاست که اگر برای برگزاری آن حتی فرصت تشکیل یک اردوی واقعی وجود ندارد، این مسابقه دقیقاً قرار است چه مسأله‌ای از تیم ملی را حل کند؟