در میان این هیاهو، صدایی که کمتر شنیده میشود صدای خود هواداران است. بسیاری از آنان که سالها بلیت خریدهاند، هزینه سفر دادهاند و برای تیمشان از جان مایه گذاشتهاند، از این جنگ واژگانی خستهاند. آنچه از باشگاه محبوب خود انتظار دارند، پیروزی در زمین، شفافیت در مدیریت و احترام به رقیب است، نه مسابقهای در بدگویی. هوادار واقعی، حاضر است باخت را بپذیرد؛ اما نمیخواهد از مدیرش خجالت بکشد.
از همین رو، معیار موفقیت یک مدیر رسانهای نباید شمار بازنشرهای استوریاش باشد. باید دید تصویر باشگاه در ذهن مخاطب چگونه شکل میگیرد؛ نهادی قدرتمند و باوقار، یا گروهی که با هر تلنگر به جدال کلامی کشیده میشود؟ باشگاههای بزرگ جهان، با وجود رقابتهای سخت، معمولاً میدانند که احترام به رقیب بخشی از هویت خودشان است، نه لطفی به دیگری. رقیبی که محترم شمرده شود، پیروزی بر او را ارزشمندتر میکند.
