انگلیس دوباره مقابل یک قدرت بزرگ کم آورد
اسپانیا ضعفهای تیم توخل را عیان کرد
انگلیس در یکی از جذابترین بازیهای اخیرش در ومبلی، در حالی که با ارائه نمایشی تهاجمی و پرانرژی ۲-۱ از اسپانیا پیش افتاده بود، در نهایت ۳-۲ شکست خورد؛ شکستی که بار دیگر مجموعهای از مشکلات قدیمی سهشیرها را آشکار کرد.
تیم توماس توخل در این مسابقه همان هویتی را به نمایش گذاشت که طی روزهای اخیر درباره آن صحبت کرده بود: فوتبال مستقیم، سرعت در انتقال و استفاده از قدرت فیزیکی و توان دویدن بازیکنان. گل تساوی انگلیس نمونه کاملی از همین رویکرد بود؛ حرکتی سریع که با همکاری آنتونی گوردون و جود بلینگام شکل گرفت و گوردون آن را به گل تبدیل کرد. انگلیس سپس با ضربه سر هری کین از اسپانیا پیش افتاد تا به نظر برسد نسخه «بینظمی کنترلشده» توخل میتواند مقابل قهرمان جهان جواب بدهد، بینظمیای که بیشتر با بازی مستقیم و شلوغی جلوی دروازه حریف همراه بود.
اما مشکل انگلیس دقیقاً از جایی آغاز شد که این تیم نیاز داشت بازی را کنترل کند. اسپانیا برخلاف انگلیس، پس از عقب افتادن نه دچار آشفتگی شد و نه از فلسفه فوتبالی خود فاصله گرفت. قهرمان جهان مالکیت، صبر و کیفیت فنی خود را حفظ کرد و در نیمه دوم دوباره کنترل مسابقه را در اختیار گرفت. اشتباههای دفاعی انگلیس نیز این فرصت را کامل کرد. ابتدا مارک گوئهی در همان دقایق ابتدایی توپ را از دست داد تا لامین یامال دروازه را باز کند و سپس در نیمه دوم، ضعف در خط دفاعی به اسپانیا اجازه داد بازی را برگرداند.
نقطه عطف مسابقه اما شاید پنالتی از دسترفته هری کین بود. مهاجم انگلیس که پیش از این ۹ پنالتی متوالی خود برای تیم ملی را به گل تبدیل کرده بود، در دقیقه ۵۴ توپ را به تیر دروازه کوبید. تنها شش دقیقه بعد، آلکس بائنا با ضربهای تماشایی بازی را به تساوی کشاند و در ادامه میکل اویارزابال گل سوم اسپانیا را به ثمر رساند.
این بازگشت، تفاوت مهم دو تیم را نشان داد: اسپانیا در لحظات دشوار همچنان ساختار خود را حفظ کرد، اما انگلیس پس از از دست دادن برتری، بار دیگر نشانههایی از بیثباتی نشان داد.
مشکل فقط شکست در ومبلی نیست. انگلیس همچنان مقابل تیمهای بزرگ با چالش روبهروست. طبق آمار ارائهشده از سوی ESPN، سهشیرها در ۱۶ بازی اخیر خود مقابل تیمهای حاضر در جمع ۱۰ تیم نخست ردهبندی جهانی، تنها شش پیروزی به دست آوردهاند. در جامهای جهانی نیز آنها در ۱۰ بازی اخیر برابر تیمهای حاضر در جمع ۱۰ تیم نخست جهان فقط یک پیروزی داشتهاند.
در خط دفاعی نیز نگرانیها جدی است. هر سه گل اسپانیا با اشتباه یا ضعف ساختاری انگلیس ارتباط داشت. بازیسازی از عقب زمین مطمئن نبود، پاسها گاهی دقت لازم را نداشتند و در لحظاتی که اسپانیا سرعت میگرفت، فضای زیادی در مقابل خط دفاعی ایجاد میشد.
در سوی دیگر، لامین یامال بار دیگر نشان داد چرا در مرکز توجه فوتبال جهان قرار دارد. گل زودهنگام او تنها آغاز کار بود و در ادامه بارها خط دفاع انگلیس را تحت فشار گذاشت. در طرف مقابل، کین با وجود گلزنی، با از دست دادن پنالتی و تعویض در دقایق پایانی شب دشوارتری داشت.
و شاید یکی از مهمترین تصاویر بازی، تقابل رودری و هافبکهای انگلیس بود. با غیبت دکلان رایس، الیوت اندرسون و مایلز لوئیس-اسکلی وظیفه کنترل میانه میدان را بر عهده داشتند، اما رودری بار دیگر نشان داد یک هافبک شماره ۶ چگونه میتواند ریتم مسابقه را در اختیار بگیرد.
انگلیس حالا بیش از هر زمان دیگری با یک پرسش اساسی مواجه است: آیا «بازی مستقیم» میتواند این تیم را به قهرمانی برساند یا سهشیرها برای عبور از بزرگترین موانع، به کنترل و ثباتی شبیه اسپانیا نیاز دارند؟ شکست در ومبلی شاید پاسخ نهایی این سؤال نباشد، اما بهوضوح نشان داد فاصله انگلیس با قهرمان جهان فقط به کیفیت ستارهها مربوط نمیشود؛ مسأله، داشتن یک هویت پایدار در سختترین لحظات است.