نمیتوان انتظار یک بازی باکیفیت را داشت
همچنان خبری از دوستانه سوم نیست
قرار بود وقفه بازیهای ملی مهرماه برای تیم ملی فوتبال ایران سه بازی تدارکاتی به همراه داشته باشد؛ سه مسابقهای که میتوانستند بعد از جام جهانی و در نخستین وقفه رسمی پس از آن، بخشی از برنامه امیر قلعهنویی برای ارزیابی دوباره تیم ملی باشند. اما حالا بازی سوم هم در آستانه حذف شدن از برنامه قرار گرفته تا بار دیگر مسأله قدیمی برنامهریزی برای دیدارهای تدارکاتی به صدر اخبار فوتبال ملی برگردد. ایران بعد از شکست ۳ بر یک مقابل ازبکستان راهی کازان شده تا روز سهشنبه برابر روسیه قرار بگیرد و قرار بود پس از آن در دوحه مقابل ونزوئلا به میدان برود. حتی توافقات دو فدراسیون برای برگزاری این مسابقه انجام شده بود، اما در ادامه فدراسیون فوتبال ونزوئلا بدون ارائه توضیح مشخص، پاسخ تماسها و مذاکرات را متوقف کرد و در نهایت ترجیح داد با تیم دیگری بازی کند. امیرمهدی علوی هم اعلام کرده فدراسیون ایران همچنان با دو کشور دیگر مذاکره میکند و هنوز نمیتوان لغو قطعی بازی سوم را اعلام کرد.
با این حال، حتی اگر در نهایت حریفی برای این مسابقه پیدا شود، سؤال مهمتری وجود دارد: آیا در این مقطع میتوان انتظار داشت یک بازی تدارکاتی مناسب و باکیفیت برای تیم ملی جور شود؟ تجربه نشان داده پاسخ چندان ساده نیست. تیمهای ملی از مدتها قبل برنامه وقفههای بازیهای ملی خود را میبندند و پیدا کردن حریف قدرتمند در روزهای پایانی، آن هم در شرایطی که محدودیتهای منطقهای و ملاحظات کشور را هم باید در نظر گرفت، کار سادهای نیست.
مهدی تاج پیش از این از مذاکره با قطر برای برگزاری مسابقه خبر داده بود، اما تیم ملی قطر در حال حاضر درگیر رقابتهای جام کشورهای حوزه خلیج فارس است و طبیعتاً امکان اختصاص دادن زمان مناسبی برای یک بازی دوستانه جدی را ندارد. این یعنی گزینههای فدراسیون یکییکی محدودتر میشوند. شاید اساساً الان زمان مناسبی برای اصرار بر انجام یک بازی دوستانه نباشد؛ نه به این دلیل که تیم ملی نیازی به مسابقه ندارد، بلکه چون بازی تدارکاتی خوب باید از مدتها قبل طراحی شود، حریف مناسب داشته باشد و در شرایط فنی مطلوب برگزار شود. برگزاری یک مسابقه صرفاً برای پر کردن تقویم، دستاورد چندانی ندارد.