آنچلوتی و تساویای که زنگ خطر بود
چمن بد، فوتبال بدتر
تساوی ۱-۱ برابر استرالیا، در نخستین بازی برزیل پس از جام جهانی، شاید در ظاهر نتیجهای کماهمیت در یک مسابقه دوستانه باشد اما برای تیمی که قرار است با کارلو آنچلوتی مسیر تازهای را تا جام جهانی ۲۰۳۰ طی کند، این بازی پرسشهای مهمی را دوباره روی میز گذاشت. برزیل گل تساوی را در آخرین لحظه و با ضربه سر رایان به ثمر رساند تا از شکست فرار کند، اما مسأله اصلی برای سلسائو، نه نتیجه، بلکه کیفیت فوتبالی بود که ارائه کرد.
مشکل فقط زمین نبود
بدون تردید زمین ورزشگاه کوئینزلند کانتریبنک شرایط مناسبی نداشت. چمن در بخشهایی از زمین جدا میشد و وضعیت نامناسب آن، کنترل توپ و اجرای پاسهای سریع را برای هر دو تیم دشوار کرده بود. آنچلوتی هم پس از بازی صراحتاً از کیفیت زمین انتقاد کرد و امیدوار بود شرایط در مسابقه بعدی بهتر باشد.
اما زمین نمیتواند تمام مشکلات برزیل را توضیح دهد. استرالیا نیز روی همان چمن بازی کرد و حتی برای دقایقی به چیزی بسیار نزدیکتر از یک تساوی دست پیدا کرد. تیم تونی پوپوویچ با دفاع منظم، فضاها را بست و اجازه نداد ستارههای برزیل بهسادگی وارد یکسوم پایانی شوند.
این همان نکتهای است که تحلیلهای رسانههای برزیلی روی آن دست گذاشتهاند: برزیل مالکیت توپ داشت، اما مالکیت الزاماً به معنای کنترل مسابقه نبود. آمار ۵۶ درصد مالکیت و تنها هفت شوت در مقابل شش شوت استرالیا، تصویر روشنی از این مسأله ارائه میدهد.
ستارهها، بدون نقشه
حضور وینیسیوس جونیور، رافینیا، اندریک، استوائو و برونو گیمارش روی کاغذ باید تفاوت بزرگی ایجاد کند، اما برزیل در عمل برای تبدیل استعداد فردی به برتری تیمی مشکل داشت. وینیسیوس یکی از ضعیفترین نمایشهای خود را ارائه کرد و استوائو که یکی از معدود نکات مثبت بازی بود، بیشتر با توانایی فردی خود خطر ایجاد کرد تا در چهارچوب یک سیستم هجومی منسجم. رسانههای برزیلی نیز به کمبود خلاقیت و نیاز تیم به یک بازیساز با وظایف مشخص اشاره کردهاند.
این مسأله برای آنچلوتی اهمیت بیشتری دارد. او پس از بازی تأکید کرد که این دوره را آغاز یک چرخه جدید نمیداند، بلکه ادامه مسیری است که از سال گذشته آغاز شده و هدفش آزمایش بازیکنان جوان و دادن فرصت به نفراتی است که کمتر بازی کردهاند.
رایان؛ یک نشانه برای آینده
در میان تمام پرسشها، گل رایان یک پاسخ امیدوارکننده بود. مهاجم جوان در دقیقه پایانی وارد محوطه شد و با ضربه سر تیمش را از شکست نجات داد. اهمیت این گل فقط به نتیجه محدود نمیشود؛ برزیل برای ساختن تیم آینده به بازیکنانی نیاز دارد که در چنین لحظاتی مسئولیتپذیر باشند.
در نهایت، تساوی برابر استرالیا نه بحران است و نه چیزی که بتوان بهسادگی از کنار آن گذشت. آنچلوتی هنوز در مرحله آزمایش ترکیب و نسل تازه قرار دارد، اما نخستین آزمون پس از جام جهانی نشان داد که مسأله برزیل فقط پیدا کردن بازیکنان بزرگ نیست؛ مسأله ساختن تیمی است که این بازیکنان بزرگ را به یک فوتبال منسجم تبدیل کند.