هفت بازیکن برای هیچ، اردوی بزرگسالان را از دست دادند
خسارت بزرگ ناگویا به تغییر نسل تیم ملی
شاید تلخترین بخش حذف تیم امید ایران از بازیهای آسیایی ناگویا، فقط از دست رفتن شانس کسب مدال نباشد؛ شاید بخشی از خسارت این حذف را باید در جای دیگری جستوجو کرد؛ جایی که هفت بازیکن جوان میتوانستند همین روزها در اردوی تیم ملی بزرگسالان باشند و یک قدم جدیتر به آینده فوتبال ایران نزدیک شوند. سعید الهویی، مربی تیم ملی، پس از اعلام فهرست جدید بزرگسالان صراحتاً گفت اگر مسابقات ناگویا برگزار نمیشد، هفت بازیکن تیم امید در فهرست مدنظر امیر قلعهنویی برای حضور در اردوی تیم ملی قرار داشتند. این جمله شاید بیشتر از نتیجه چهار بر یک مقابل کرهشمالی، اهمیت شکست تیم امید را نشان دهد. چرا که فوتبال ایران در مقطعی قرار دارد که هر فرصت برای دیدن بازیکنان جوان در سطح تیم ملی اهمیت پیدا میکند.
تیم ملی بعد از جام جهانی باید به سمت تغییر نسل حرکت کند، اما فاصله تا جام ملتهای آسیا آنقدر زیاد نیست که بتوان این تغییر را به آیندهای نامعلوم موکول کرد. هر اردو، هر بازی دوستانه و هر فیفادی میتواند فرصتی برای نزدیک کردن چند بازیکن جوان به تیم اصلی باشد. در چنین شرایطی، هفت بازیکنی که از نگاه کادر فنی بزرگسالان شایستگی حضور در اردو را داشتند، به دلیل حضور امید در ناگویا این فرصت را از دست دادند. البته نمیتوان گفت حضور در بازیهای آسیایی تصمیم اشتباهی بوده است. مدال این رقابتها برای فوتبال ایران بیارزش نیست و هر تیمی که به میدان میرود، برای موفقیت تلاش میکند. مسأله جای دیگری است؛ اینکه وقتی قرار است چنین فرصتی برای تیم امید هزینه شود، حداقل باید خروجی قابل دفاعی داشته باشد. حذف از مرحله گروهی، آن هم با شکست چهار بر یک در بازی پایانی، باعث شده حالا هم مدال از دست رفته باشد و هم فرصتی که میتوانست در اختیار بخشی از نسل بعدی تیم ملی قرار بگیرد.
از طرف دیگر، همین اتفاق یک سؤال جدی را متوجه کادر فنی تیم ملی میکند: اگر هفت بازیکن امید واقعاً در فهرست مدنظر بودهاند، برنامه استفاده از آنها بعد از ناگویا چیست؟ آیا قرار است این فرصت فقط به یک جمله در مصاحبه محدود شود یا آنها در اردوهای بعدی واقعاً به تیم بزرگسالان نزدیک خواهند شد؟
نگرانی اصلی این است که در نهایت، تیم ملی در جام ملتهای آسیا با همان ترکیب آشنا و باتجربه راهی مسابقات شود و جوانهایی که میتوانستند از همین حالا وارد چرخه تیم ملی شوند، باز هم پشت در بمانند. جوانگرایی با حرف اتفاق نمیافتد؛ بازیکن جوان باید دعوت شود، کنار بازیکنان باتجربه تمرین کند، دقایقی بازی کند و به تدریج جای خودش را پیدا کند. ناگویا تمام شد؛ اما فرصت جوانسازی تیم ملی هنوز تمام نشده است. اگر فدراسیون و کادر فنی واقعاً این هفت بازیکن را بخشی از آینده تیم ملی میدانند، باید از همین حالا برای آنها جا باز کنند. وگرنه ممکن است شکست چهار بر یک، تنها یک نتیجه بد برای تیم امید نباشد؛ بلکه یک فرصت سوخته برای تیم ملی آینده ایران هم باشد.