صفحات
  • صفحه اول
  • مدیریت ورزش
  • منهای فوتبال
  • ورزش جهان
  • فوتبال ایران
  • استقلال
  • صفحه آخر
شماره هشت هزار و دویست و یازده - ۲۳ شهریور ۱۴۰۵
روزنامه ایران ورزشی - شماره هشت هزار و دویست و یازده - ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ - صفحه ۳

صدرنشینی شاگردان مانولوپولوس با امضای جمشیدی

صعود با شکار گربه سیاه

فائزه زمانی
خبر‌نگار

 تیم ملی بسکتبال ایران در آخرین ایستگاه مرحله گروهی بازی‌های آسیایی ناگویا، جایی برای اما و اگر باقی نگذاشت. شاگردان مانولوپولوس در مسابقه‌ای که از همان ابتدا برایشان اهمیت داشت، اردن را ۸۱ بر ۶۸ شکست دادند تا با ثبت دومین پیروزی، نه‌تنها صعودشان به مرحله یک‌چهارم نهایی را قطعی کنند، بلکه با شکست قطر مقابل چین‌تایپه، صدر جدول گروه B را هم به نام خود بزنند. این برد از این جهت اهمیت زیادی دارد که شاگردان مانولوپولوس بعد از چند باخت لب مرزی روی دور برد افتادند و نسبت به بازی‌های قبل خود عملکرد بهتری در همه زمینه‌ها داشتند. تیم ملی در بخش‌هایی از بازی نشان داد وقتی گردش توپ و کنترل ریباند را در اختیار دارد، می‌تواند حتی با وجود درصد شوت نه‌چندان درخشان، جریان مسابقه را مدیریت کند.
در شرایطی که تیم ملی در بازی‌های اخیر خود در پرتاب‌ها دچار ضعف بود، این بازی را با ۴۰درصد موفقیت در شوت‌هایش تمام کرد؛ آماری که نشان می‌دهد روی این نقاط ضعف کار شده است اما هنوز هم جای کار دارند. ملی‌پوشان ۷۲ بار برای شوت اقدام کردند و ۲۹ بار به امتیاز رسیدند، در حالی که اردنی‌ها از ۵۸ تلاش خود ۲۳ شوت موفق داشتند. ایران در شوت‌های سه‌امتیازی هم ۸ پرتاب موفق از ۲۷ تلاش داشت؛ عملکردی که هنوز با استانداردهای ایده‌آل فاصله دارد، اما در مقابل ۸ از ۲۹ اردن، برتری با ایران بوده است.
 با این حال، شاید مهم‌ترین تفاوت دو تیم نه در شوت، که زیر حلقه رقم خورد. ایران ۴۵ ریباند گرفت و اردن تنها ۳۵ ریباند داشت. همین ۱۰ ریباند بیشتر، به معنای فرصت‌های اضافه برای حمله و کنترل بهتر مالکیت‌ها بود. وقتی این برتری را کنار ۲۴ پاس گل ایران در مقابل ۱۵ پاس گل اردن می‌گذاریم، تصویر روشن‌تری از پیروزی تیم مانولوپولوس به دست می‌آید. ایران بیشتر توپ را به گردش درآورد، موقعیت‌های بیشتری برای هم‌تیمی‌هایش ساخت و در عین حال با ۹ ترن‌اوور، یک توپ کمتر از حریف از دست داد.
در چنین مسابقه‌ای، داشتن یک بازیکن که بتواند بار تیم را در لحظات حساس به دوش بکشد، اهمیت دوچندان پیدا می‌کند. این نقش را محمد جمشیدی به بهترین شکل ایفا کرد. جمشیدی با ۳۰ امتیاز، بهترین امتیازآور ایران و یکی از تعیین‌کننده‌ترین چهره‌های زمین بود. او ۱۱ شوت از ۱۶ تلاشش را وارد سبد کرد و در شوت‌های دو امتیازی هم ۹ پرتاب موفقیت‌آمیز از ۱۱ اقدام داشت. در کنار این آمار، ۶ پرتاب آزاد موفق از ۷ تلاش نشان می‌دهد که جمشیدی فقط یک شوتزن نبود و توانست از موقعیت‌هایی که به دست آورد، حداکثر استفاده را ببرد. اهمیت درخشش جمشیدی زمانی بیشتر می‌شود که او بعد از مدتی دوری از اردوهای تیم ملی، بعد از عملکرد خوب در فصل گذشته لیگ برتر دوباره به جمع ملی‌پوشان اضافه شد. او در پنجره چهارم انتخابی جام جهانی به تیم ملی برگشت و حالا در دومین حضورش در ترکیب ایران در ناگویا، با یک نمایش ۳۰ امتیازی نشان داد هنوز می‌تواند یکی از گزینه‌های مهم خط حمله باشد. بنابراین در شرایطی که بسیاری از ستاره‌های تیم ملی به دلایلی از تیم دور هستند، بازگشت جمشیدی به روزهای اوج می‌تواند خبری خوش برای مانولوپولوس باشد.
در کنار این بازیکن، مهدی آقاجان‌پور هم با ۱۵امتیاز و چهار پرتاب سه‌امتیازی موفق، سهم مهمی در برد ایران داشت و پیتر گیرگوریان هم ۱۴ امتیاز به دست آورد. در مقابل، آرمان زنگنه تنها چهار امتیاز ثبت کرد، اما برتری کلی ایران در ریباند و پاس گل اجازه نداد افت امتیازی برخی بازیکنان، ساختار تیم را تحت تأثیر قرار دهد.
حالا ایران با دو برد و یک شکست، صدرنشین گروه B شده و چین تایپه هم با همین تعداد پیروزی در جایگاه دوم قرار گرفته است. اردن سوم شد و قطر با قرار گرفتن در انتهای جدول از رقابت‌ها کنار رفت؛ اردن اما همچنان به نتایج سایر گروه‌ها برای صعود امیدوار است. حالا تیم ملی در مرحله یک چهارم نهایی احتمالاً باید با بحرین رقابت کند، تیمی که سه بازیکن دوتابعیتی آمریکایی و یک آفریقایی دارد. اما نکته مهم دیگر این است که با برد چین‌تایپه مقابل قطر و معادلاتی که در جدول رخ داده، احتمالاً ایران تا فینال به چین قدرتمند نمی‌خورد.
بنابراین این صدرنشینی تمام ماجرا نیست و غیر از این از تیم ملی انتظار نمی‌رفت. این تیم هنوز جای کار دارد و باید دید تیم ملی می‌تواند بازی به بازی نقاط ضعف خود را کاهش داده و دستانش را به سکو برساند یا نه.

جستجو
آرشیو تاریخی