بازتاب همه این مشکلات ساختاری را میتوان بهوضوح در نتایج میدانی فصل اخیر مشاهده کرد. یکی از تلخترین نمونهها، شکست سنگین هفت بر یک استقلال در نخستین گام حضور در لیگ قهرمانان آسیا ۲ برابر الوصل امارات بود؛ چنین نتیجهای، تنها یک باخت ساده نیست بلکه نشانهای از فاصله فاحش کیفی میان یک تیم بزرگ ایرانی و یک باشگاه اماراتی است که تنها چند سال پیش، رقیب همتراز محسوب نمیشد. این اتفاق در حالی رقم خورد که استقلال یکی از گرانترین تیمهای تاریخش را راهی مسابقات آسیایی کرده بود اما در همان بازی اول آنقدر گل خورد که اعتبار فوتبال ایران در حاشیه خلیج فارس به دست تیم آبیپوشی که افتخارش سالها دو قهرمانیاش در آسیایی بوده، لگدمال شود!
در فصل جاری نیز وضعیت چندان بهتر نبوده است. این تکرار الگوی شکست، فارغ از تیم یا فصل، نشان میدهد که مسأله فراتر از بدشانسی یا اشتباهات تاکتیکی موردی است و وضعیت کنونی یک چالش سیستماتیک است.
