وقتی باشگاههای مطرح جهان اجازه حضور ستارگان خود در المپیک را ندادند
فوتبال المپیک اولویت نیست!
مسأله ندادن ستارگان جوان لیگ توسط باشگاهها به تیم امید برای بازیهای آسیایی ۲۰۲۶، باعث شد تا به اهمیت جهانی مسابقات فوتبال در رده سنی زیر ۲۳ سال بپردازیم. برای کشورهایی مانند ازبکستان، عراق یا ایران تجربه حضور در المپیک به اندازه جام جهانی ارزشمند است و به همین دلیل این تیمها سعی میکنند با تمام توان پا به المپیک بگذارند اما برای مدعیان همیشگی فوتبال جهان که به دنبال درخشش در جام جهانی و رقابتهای معتبر قارهای هستند، مسابقات فوتبال در این رده سنی چندان اهمیت ندارد و حتی بازیکنان زیر ۲۳ سطح اول، در این مسابقات شرکت نمیکنند و بازیکنانی که در سطح نسبتاً پایینتری قرار دارند به این مسابقات اعزام میشوند؛ مشابه شرایطی که باید برای کشورهایی چون ایران، ژاپن و کره جنوبی در بازیهای آسیایی حکمفرما باشد.
در المپیک ۲۰۲۴ پاریس، ستارگانی چون لامین یامال، پدری و نیکو ویلیامز که با اسپانیا به قهرمانی اروپا رسیده بودند از لحاظ سنی برای حضور در المپیک واجد شرایط بودند اما به دلیل مخالفت باشگاهها و برگزاری مسابقات در ابتدای فصل فوتبال اروپا، در المپیک شرکت نکردند. در ترکیب فرانسه میزبان، ستارگانی چون بردلی بارکولا، وارن زئیر امری و لنی یورو به دلیل مخالفت باشگاهها در المپیک حضور پیدا نکردند و حتی میزبانی هم باعث نشد تا رئال مادرید به حضور کیلیان امباپه در این مسابقات برای کسب مدال طلا به عنوان یکی از سه سهمیه بزرگسال رضایت دهد. آلخاندرو گارناچو و والنتین بارکو در آرژانتین و اسماعیل سایباری در مراکش از دیگر بازیکنانی بودند که حضور آنها در المپیک پاریس به دلیل مخالفت باشگاهها ممکن نشد و در واقع در فوتبال جهان، حضور در مسابقات معتبر باشگاهی برای بازیکنان زیر ۲۳ سال اعتبار بیشتری نسبت به حضور در المپیک دارد.