چادرملو بعد از سه شکست و دو تساوی طعم پیروزی را چشید

اخباری از لبه پرتگاه برگشت

اولین برد فصل بالاخره از راه رسید، اما اگر قرار باشد پیروزی مقابل شمس‌آذر را صرفاً به‌عنوان نقطه عطفی برای چادرملو و سعید اخباری جشن بگیریم، احتمالاً از کنار بخش مهمی از واقعیت عبور کرده‌ایم. چادرملو در پنج هفته ابتدایی نه‌تنها بردی به دست نیاورد، بلکه در چند مسابقه نشانه‌های نگران‌کننده‌ای از تیمی نشان داد که برای رسیدن به ثبات، هنوز مسیری طولانی‌ پیش رو دارد. سه شکست و دو تساوی، حاصل شروعی بود که حتی دشواری قرعه نیز نمی‌تواند تمام مسئولیت آن را از دوش کادر فنی بردارد.
اخباری البته برای این شروع دشوار بهانه کم ندارد؛ سپاهان، گل‌گهر و تراکتور رقبای ساده‌ای نبودند و چادرملو از همان هفته‌های نخست وارد بخش سخت برنامه مسابقات شد. با این حال، انتظار از سرمربی تیم این است که در دل همین بازی‌های دشوار، نشانه‌هایی از پیشرفت و شخصیت تیمی دیده شود؛ چیزی که در بخش قابل توجهی از این مسابقات کمتر به چشم آمد. چادرملو در مقاطعی بیش از آنکه تیمی صاحب برنامه باشد، تیمی بود که تلاش می‌کرد از فشار حریف جان سالم به در ببرد.
مسأله مهم‌تر، وابستگی بیش از حد نتیجه‌گیری به جزئیات و اتفاقات مسابقه است. برابر استقلال خوزستان، برتری بر تیمی که می‌توانست سکوی پرتاب چادرملو باشد، از دست رفت و اولین برد باز هم به تعویق افتاد. همین موضوع نشان می‌دهد تیم اخباری هنوز در مدیریت بازی و حفظ برتری، به پختگی لازم نرسیده است.
برد برابر شمس‌آذر را باید به فال نیک گرفت؛ به‌خصوص برای تیمی که تحت فشار قرار داشت. اما «نوبرانه» چادرملو نباید تبدیل به پوششی برای مشکلات پنج هفته نخست شود. اخباری حالا فرصت بیشتری برای ریسک، جوانگرایی و اصلاح ساختار تیم دارد، اما این فرصت بدون مسئولیت نیست. اگر قرار است چادرملو مانند فصل گذشته به نیمه بالایی جدول برسد، صرفاً بردن بازی‌های خانگی کافی نیست؛ تیم باید در کیفیت بازی، ثبات تاکتیکی و توانایی مدیریت مسابقه نیز رشد کند. پیروزی اول ارزشمند است، اما هنوز برای جشن گرفتن زود است؛ این تازه اولین علامت حیات چادرملو در فصل جدید است.
جستجو
آرشیو تاریخی