گلگهر باید دوباره مثل رحمتی شود
رضا حمیدی
خبرنگار
گل گهر در هفتههای ابتدایی فصل چهرهای کاملاً متفاوت داشت. پیروزی یک بر صفر مقابل نساجی، تساوی بدون گل برابر پیکان و برد سه بر صفر مقابل چادرملو، تیم سیرجانی را در قامت یک مدعی جدی نشان داد.
چهار گل زده و سه کلینشیت در سه هفته نخست مهمتر از تعداد امتیازات، تصویری از تیمی ارائه میکرد که ساختار دفاعی منظم و کنترل مناسبی بر جریان مسابقات داشت. گلگهر در آن مقطع به تیمی شبیه بود که میتوانست با کمترین اشتباه بیشترین امتیاز را از مسابقات خود استخراج کند.
اما از هفته چهارم به بعد این تصویر به شکل محسوسی تغییر کرد و گلگهر در سه مسابقه متوالی مقابل سپاهان، آلومینیوم و تراکتور شکست خورد و مهمتر از نتیجه، کیفیت دفاعی تیم در این دیدارها بود که نگرانی ایجاد کرد.
تیمی که در سه هفته نخست تنها یک گل دریافت کرده بود ناگهان در هر مسابقه دروازهاش باز شد و نتوانست همان انسجام بازیهای نخست را حفظ کند. این افت شدید عملیات دفاعی نشان میدهد مسأله گلگهر فقط به نتیجهگیری مربوط نیست و باید ریشه آن را در ساختار دفاع تیمی و کیفیت انتقال از دفاع به حمله و میزان تمرکز بازیکنان در زمان حملات حریف جستوجو کرد.
وضعیت به وجود آمده در گلگهر عمیقاً با خصوصیات فنی مهدی رحمتی در دوران بازیگری سنخیت ندارد و در حقیقت میتوان گفت که گلگهر در سه بازی اخیر هیچ شباهتی به خصوصیات سرمربیاش در دوران بازی ندارد.
رحمتی در دوران حضورش در دروازه استقلال و تیم ملی به عنوان دروازهبانی شناخته میشد که حضورش در قفس توری برای مهاجمان حریف یک چالش جدی بود. او دروازهبانی سختگیر، با تمرکز بالا و واکنشهای سریع بود و بسیاری از مسابقات را با مدیریت لحظات حساس برای تیمش حفظ میکرد. درواقع گلگهر برای عبور از شرایط فعلی، بیش از هر چیز به بازگشت همین روحیه نیاز دارد.
رحمتی اکنون باید این ویژگی را از جایگاه دروازهبان سابق تیم ملی و استقلال به ساختار تیمی منتقل کند تا گلگهر دوباره از جا برخیزد. گلگهر برای بازگشت به مسیر موفقیت باید تیمی باشد که گل خوردن برایش اتفاقی سخت و غیرعادی باشد.
برای رسیدن به این مهم لازم است که خط دفاع فاصله مناسبی با هافبکها داشته باشد و پوششهای دفاعی در زمان حمله حریف دقیقتر شود و بازیکنان در نبردهای یک در مقابل یک، تمرکز و جسارت بیشتری نشان دهند.
در بخش هجومی نیز این تیم باید از موقعیتهای محدود خود نهایت استفاده را ببرد و به سادگی موقعیتها را از کف ندهد.
بدون شک گلگهر ظرفیت بازگشت دارد و سه شکست متوالی نمیتواند تمام عملکرد مطلوب هفتههای ابتدایی این تیم را زیر سؤال ببرد. اما ادامه این روند بدون شک میتواند فاصله آنها را با تیمهای مدعی بیشتر کند؛ به ویژه اینکه گلگهر نماینده ایران در لیگ قهرمانان سطح دوم آسیا است و با چنین نوسانی نمیتواند در یک رقابت بینالمللی به هدف بزرگی برسد.
رحمتی باید اصلاحات را از همین نقطه حساس شروع کند. گلگهر برای بازگشت به جمع مدعیان، نیازمند ساختن تیمی سختگیر در دفاع، باهوش در میانه میدان و تیزهوش در حمله است.
راز بازگشت این تیم شاید در یک جمله خلاصه شود: گلگهر باید دوباره شبیه رحمتی دوران بازیگری شود؛ سرسخت، با تمرکز و آماده برای محدود کردن فرصتهای گلزنی رقبا.