عدم اعزام ضربه سختی برای هندبال بود
دانیال امینایی
کارشناس هندبال
بازیهای آسیایی در تقویم فدراسیون جهانی هندبال قرار ندارد و به همین دلیل، تیم ملی نمیتواند از لژیونرها و بازیکنان مطرح خود که در اروپا بازی میکنند، استفاده کند. بنابراین، این تیم با حداکثر توان و قدرت خود راهی این رقابتها نمیشود و طبیعتاً کسب مدال برای آن بسیار دشوار خواهد بود. با این حال، هندبال همواره در بازیهای آسیایی حضور داشته و اگر تیم ملی به ناگویا اعزام نمیشد، ضربه بزرگی به این رشته وارد میشد. شاید شانس زیادی برای کسب مدال نداشته باشیم، اما همین حضور برای پشتوانهسازی و آینده هندبال بسیار مهم است.
نخستین مدال هندبال در بازیهای آسیایی در دوحه قطر به دست آمد و پس از آن نیز در گوانگجو موفق به کسب مدال شدیم. بخش زیادی از افت هندبال در سالهای اخیر به نبود پشتوانهسازی مناسب بازمیگردد. البته اخیراً سرمایهگذاریهایی روی ردههای پایه انجام شده و میتوان به افتخارآفرینی در سالهای آینده امیدوار بود. زمانی در ردههای جوانان و نوجوانان، قهرمان آسیا بودیم و در مسابقات جهانی نیز در جمع ۱۲ تیم برتر قرار میگرفتیم، اما سالهاست که دیگر خبری از چنین نتایجی نیست.
از سوی دیگر، به دلیل شرایط اقتصادی، بازیکنان باکیفیت ایرانی به سمت باشگاههای خارجی میروند و باشگاههای آنها نیز اجازه حضورشان در بازیهای آسیایی را نمیدهند. هندبال در میان رشتههای توپی بیشترین لژیونر را دارد، اما نمیتوانیم از این ظرفیت در رقابتهای حساس استفاده کنیم که جای تأسف دارد.
کلاییچ فرصت بسیار کوتاهی در اختیار داشته و هیچ مربیای در چنین مدت محدودی نمیتواند تمام تفکرات و برنامههای خود را پیاده کند. بخش زیادی از این آمادهسازی نیز به دلیل تعطیلی چهارماهه اخیر لیگ، صرف بازگرداندن آمادگی بازیکنان و شناخت مربی از آنها میشود. با توجه به زمان محدود، تیم ملی تنها به یک تورنمنت خارجی در صربستان اعزام شده است. با چنین شرایطی نمیتوان از مربی انتظار زیادی داشت. او به زمان نیاز دارد تا بتوان عیار و تواناییهایش را بهدرستی ارزیابی کرد.