نگاهی به چهار رشته آبهای آرام، روئینگ، موجسواری و بادبانی در ناگویا
مدالهای خیس
محسن وظیفه
خبرنگار
کاروان کیفی ورزش ایران در بازیهای آسیایی ناگویا با 40 رشته راهی ژاپن میشود اما در این بین چهار رشته آبهای آرام، روئینگ، موجسواری و بادبانی جایگاه خاصی دارند که موضوع یک پرونده شدند؛ چهار رشتهای که شرایط متفاوت و خاصی دارند، رشتههایی زیبا و دوستداشتنی اما بسیار سخت و دشوار. آبهای آرام و روئینگ از رشتههایی هستند که در دورههای گذشته مدالآور بودند و حالا این توقع وجود دارد که بتوانند در این دوره هم این موفقیت را تکرار کنند. محسن شادی رئیس فدراسیون روئینگ خودش از قهرمانان بنام در بازیهای آسیایی است اما حالا روئینگ میتواند باز هم به مدال طلا برسد یا نه، سؤال مهمی است که در همین پرونده جوابش داده شده است. البته این اولین دوره بازیهای آسیایی است که روئینگ به عنوان یک فدراسیون مستقل به بازیها میرود اما از زمان استقلال این رشته حواشی آن هم زیاد شد. در دوره قبل این رشته زیر نظر فدراسیون قایقرانی بود. دو رشته دیگر یعنی بادبانی و موجسواری رشتههایی هستند که سابقه آنچنانی در بازیهای آسیایی ندارند و باید از این فرصت به بهترین شکل ممکن استفاده کنند. بادبانی و موجسواری هر کدام یک نماینده دارند و اعزام آنها بر اساس حمایت از این رشتهها صورت میگیرد اما آیا میتوان به مدال آنها امیدی داشت؟ طبیعی است که وضعیت این دو رشته به نحوی است که نمیتوان امیدی به مدالآوری آنها داشت اما حضورشان غنیمتی است برای نشان دادن استعدادها که باید از آنها به بهترین شکل استفاده کرد.