خیلی راحت یک سهمیه دوچرخهسواری از دست رفت
ترمز ناگهانی لبیب قبل از پیچ ناگویا
فائزه زمانی
خبرنگار
دوچرخهسواری ایران در آستانه بازیهای آسیایی ناگویا، شرایطی متفاوت و البته نگرانکننده را تجربه میکند؛ رشتهای که سالها با سهمیههای متعدد راهی بازیهای آسیایی میشد و مدالهای مختلفی کسب میکرد، این بار تنها سه سهمیه در اختیار دارد که با انصراف علی لبیب، یکی از این سهمیهها عملاً از دست رفت تا کاروان دوچرخهسواری ایران تنها با دو نماینده، یعنی ماندانا دهقان و آرش میرباقری راهی ناگویا شود.
در فهرست اولیه، سه دوچرخهسوار شامل دو مرد و یک زن برای حضور در بازیهای آسیایی در نظر گرفته شده بودند، اما علی لبیب در نهایت از حضور در این رقابتها انصراف داد. موضوعی که حالا به یکی از مهمترین ابهامهای دوچرخهسواری ایران تبدیل شده و در شرایطی که تعداد سهمیههای این رشته به پایینترین سطح خود رسیده، از دست رفتن حتی یک سهمیه هم اتفاق کوچکی نیست.
محمود وفایی، مدیر فنی تیمهای ملی، دلیل انصراف لبیب را نرسیدن او به اوج آمادگی تا زمان برگزاری بازیهای آسیایی عنوان کرده است. ولی روایت خود لبیب تفاوتهایی دارد. او معتقد است فدراسیون برنامهریزی اصولی و مشخصی برای بازیهای آسیایی نداشته و کسب مدال در چنین رقابت بزرگی نیازمند برنامهریزی بلندمدت است. از سوی دیگر، برنامه مسابقات او با تیم باشگاهیاش در چین نیز با زمان برگزاری بازیهای آسیایی همخوانی ندارد و همین موضوع باعث شده تا تصمیم به انصراف بگیرد.
البته پرسش مهم اینجاست که چرا این تصمیم زودتر اعلام نشد تا در صورت امکان، سهمیه لبیب به ورزشکار دیگری اختصاص پیدا کند؟ در شرایطی که قحطی سهمیه برای دوچرخهسواری ایران وجود دارد، هر سهمیه غنیمت است، اما حالا به این راحتی و بدون هیچ نظارتی، یکی از سهمیهها سوخت میشود.
در بخش زنان، ماندانا دهقان در دو ماده جاده، یعنی استقامت و تایمتریل انفرادی، به میدان خواهد رفت. دهقان در حال حاضر همراه تیم باشگاهی خود در چین حضور دارد و در دو مسابقه بینالمللی اخیر این کشور موفق به کسب مقامهای اول و سوم شده است. مسابقات او تا اواخر همین هفته ادامه دارد و پس از پایان رقابتها، از پانزدهم تا بیستوچهارم شهریور در ایران تمرینات تخصصی خود را برای حضور در ناگویا دنبال خواهد کرد.
آرش میرباقری هم شرایط مشابهی دارد. او در ترکیب تیم باشگاهی اسپورتوتو حضور دارد و در تور سامسون ترکیه شرکت خواهد کرد. میرباقری پیش از این نیز در چندین مسابقه بینالمللی به میدان رفته و قرار است در ناگویا در سه ماده، شامل تایمتریل انفرادی، جاده و رقابتهای پیست، حضور داشته باشد.
عملکرد دوچرخهسواران ایران در دوره گذشته نشان میدهد که انتظار فدراسیون از آنها صرفاً حضور در مسابقات نیست. در دوره قبل، دوچرخهسواری ایران در بخش بانوان به مدال برنز کوهستان رسید و در بخش مردان نیز دو عنوان چهارمی به دست آمد که چندان چنگی به دل نمیزد.
حالا هدف این است که علاوه بر تکرار این نتایج، رنگ مدالها ارتقا پیدا کند و نمایندگان ایران در هر دو بخش زنان و مردان روی سکو بروند؛ اما باید دید با این شرایط، رفتن روی سکو مقدور خواهد بود؟
فدراسیون معتقد است که تا حد توان، امکاناتی مانند تجهیزات و تغذیه را برای ملیپوشان فراهم کرده است، اما دوچرخهسواران با اتکا به تیمهای باشگاهی خود در مسابقات بینالمللی حضور داشتهاند و روند آمادگی خود را طی میکنند.
در نگاه کلی، شرایط امروز دوچرخهسواری با سالهای گذشته قابل مقایسه نیست. تعداد تورها و مسابقات بینالمللی دوچرخهسواران کاهش یافته و از دست رفتن برخی رقابتهای مهم، از جمله مسابقات قهرمانی آسیا، قطعاً در روند آمادهسازی آنها بیتأثیر نبوده است.
در نهایت، دوچرخهسواری ایران با دو ورزشکار راهی ناگویا میشود؛ دو ورزشکاری که هر دو سابقه حضور بینالمللی و شرایط قابل قبولی دارند، اما مسیر رسیدن به مدال برایشان آسان نخواهد بود.
مسأله فقط نتیجهای نیست که در ناگویا رقم میخورد؛ پرسش بزرگتر این است که چرا رشتهای که زمانی با سهمیههای متعدد و مدالهای مختلف در بازیهای آسیایی حضور داشت، امروز به جایی رسیده که تنها سه سهمیه دارد و تازه با انصراف یک دوچرخهسوار، یکی از آنها هم بهراحتی سوخت میشود.