بازیهای آسیایی میتواند میدان درخشش نسل جدید کاراته باشد
پورشیب: در دو، سه وزن شانس طلا داریم
ذبیحالله پورشیب، یکی از چهرههای باسابقه و پرافتخار کاراته ایران، در آستانه بازیهای آسیایی ناگویا با نگاهی امیدوارانه، اما واقعبینانه، شرایط تیم ملی را ارزیابی میکند. کاپیتان سابق تیم ملی که سالها در مهمترین میادین آسیایی و جهانی روی تاتامی رفته است، معتقد است نسل جوان کاراته ایران توانایی بازگرداندن این رشته به جمع مدعیان قاره را دارد. او در گفتوگو با «ایران ورزشی» از شانسهای مدال ایران، ریسکهای تیم بانوان، حضور تاریخی کاتاروها و انتظارات از کاراته ایران در ناگویا میگوید.
شرایط و ترکیب تیم ملی مردان برای بازیهای آسیایی را چگونه ارزیابی میکنید؟
برای کاروان ایران بهویژه کاراته، در بازیهای آسیایی آرزوی موفقیت میکنم. امید زیادی به این تیم است، چرا که نفرات اعزامی در بخش مردان، جوان و خوب هستند و در میدانهای اخیر عملکرد مطلوبی داشتهاند. انتظار میرود با توجه به تجربیات و اوزان انتخابی، نتایج قابل قبولی کسب کنند. کاراته ایران ظرفیت بالایی دارد و قطعاً در دو، سه وزن شانس کسب مدال طلا داریم. کادرفنی خوبی داریم و همه باانگیزه هستند. با توجه به شنیدهها، تمرینات مستمر و خوبی هم تا به اینجای کار پشت سر گذاشتهاند و امیدوارم تیم بتواند بهترین عملکرد را داشته باشد.
بعد از سالیان سال، شهرام هروی سرمربی تیم ملی نیست و مردان کاراتهکا با هدایت گنجزاده به این میدان بزرگ میروند. این تغییر بزرگ چگونه خواهد بود؟
هیچ چیزی ابدی نیست و همیشه تغییر و تحولات وجود دارد. هروی سالهای سال برای تیم ملی زحمت کشیده، اما کادرفنی فعلی هم از قهرمانان باسابقه و عنواندار هستند که شناخت خوبی از ملیپوشان دارند و در میدانهای اخیر نتایج مطلوبی رقم زدهاند. احساس میکنم در این یک سال برنامههای خوبی پیاده کردهاند، هرچند باید در تورنمنتهای بیشتری برای آمادگی بهتر حضور پیدا میکردند، اما این اتفاق نیفتاده و خودشان باید پاسخگو باشند که رقابتهای تدارکاتی کافی بوده است یا نه. با شناختی که من از کادرفنی و نفرات دارم، امیدوار هستم که نتایج درخشانی گرفته شود.
تیم بانوان چطور؟ انتخاب گلشادنژاد، تغییر وزن او و فاطمهزهرا سعیدآبادی جوان برای این میدان بزرگ تا چه اندازه مناسب است؟
هر مسابقهای شرایط خاص خودش را دارد، مخصوصاً بازیهای آسیایی. کاراته ورزشی رکوردی نیست و ممکن است کسی که امروز طلا گرفته، فردا نگیرد یا برعکس. گلشادنژاد مدتی مصدوم بوده و امیدوارم به شرایط مسابقه رسیده باشد. همچنین برای حضور در ناگویا، از منهای ۶۱ کیلوگرم به منهای ۶۸ کیلوگرم تغییر وزن داده که فدراسیون و کادرفنی باید پاسخگوی این موضوع باشند. در تواناییهای گلشادنژاد شکی نیست، اما دوری او از تاتامی و تغییر وزنش میتواند در عملکردش تأثیرگذار باشد. مدال او دور از دسترس نیست و اگر بعد از مصدومیت به آمادگی کامل رسیده باشد، میتواند یکی از شانسهای طلا باشد.
در وزن منهای ۵۵ کیلوگرم هم فاطمهزهرا سعیدآبادی یکی از چهرههای نوظهور است و میتواند با این شرایط، یکی از چهرههای ناشناخته و غافلگیرکننده برای رقبا باشد؛ هرچند شاید این میدان بزرگ برای او پرفشار باشد و استرس زیادی را متحمل شود. او بازیکنی است که از لحاظ فنی مطلوب بوده و اخیراً هم نتایج خوبی رقم زده است. به هر حال، این انتخابها تصمیم کادرفنی و فدراسیون بوده است و حتماً دلایلی پشت این ترکیب وجود دارد و امیدوارم خروجی آن منجر به درخشش کاراته در ناگویا شود.
در این دوره دو سهمیه تاریخی هم به کاتا داده شده که منجر به کاهش سهمیههای کومیته شده است. این موضوع در نهایت به ضرر کاراته ایران است یا به نفع آن؟
تصمیمگیرنده نهایی در این باره فدراسیون بوده است و خودش هم باید پاسخگو باشد، اما به هر جهت این شانس به کاتا داده شده است. کاتاروها در سالهای اخیر خیلی تلاش کردهاند و حقشان بود در بازیهای آسیایی حضور داشته باشند. مجموعه کاتا در تمامی این سالها زحمات زیادی کشیدهاند که حالا به این سهمیه تاریخی رسیدهاند و امیدوارم از این فرصت استفاده کنند. همه میدانند شرایط و شانس مدال کاتا به چه نحوی است و امیدوارم کاتاروها هم بتوانند برای کاراته ایران مدال کسب کنند.
در نهایت، تمامی نفرات باید از این فرصت بزرگ و تاریخی استفاده کنند و تا اتمام مأموریتشان، تمام فکر و ذکرشان روی موفقیت در ناگویا باشد. امیدوارم شرایط و امکانات هم باعث شده باشد که کاراتهکاها این مدت در آرامش تمرین کرده باشند و کاراته ایران را سربلند کنند.