۱۰ ستارهای که حتی یک دقیقه هم بازی نکردند
تماشای جام جهانی از روی نیمکت!
جام جهانی ۲۰۲۶ برای بسیاری از ستارههای فوتبال جهان، تورنمنتی فراموشنشدنی بود؛ برخی جام را بالای سر بردند، برخی با گلهای تاریخی نام خود را در تاریخ ثبت کردند و گروهی دیگر نیز با عملکرد درخشان، ارزش خود را به رخ کشیدند. اما در میان ۱۲۴۸ بازیکنی که در این رقابتها حضور داشتند، عدهای سرنوشت متفاوتی را تجربه کردند؛ بازیکنانی که پس از شش هفته حضور در آمریکا، کانادا و مکزیک، بدون حتی یک دقیقه بازی به خانه بازگشتند.نیمکتنشینی در جام جهانی شاید برای یک بازیکن ذخیره قابل پیشبینی باشد، اما وقتی نامهایی مانند انگولو کانته، داوید رایا و کوبی ماینو در این فهرست دیده میشود، اهمیت ماجرا بیشتر مشخص میشود.
کانته، در خط پایان
انگولو کانته که یکی از مهرههای کلیدی قهرمانی فرانسه در جام جهانی ۲۰۱۸ بود، این بار حتی یک دقیقه نیز برای خروسها به میدان نرفت. هافبک ۳۵ ساله فرانسوی که هنوز تواناییهای فنی خود را حفظ کرده، حتی در دیدار ردهبندی مقابل انگلیس نیز فرصت حضور در زمین را پیدا نکرد تا جام جهانی ۲۰۲۶ برای او به تجربهای تلخ تبدیل شود.
ماینو و فرصت از دست رفته
کوبی ماینو دو سال قبل در فینال یورو ۲۰۲۴ برای انگلیس بازی کرده بود و بسیاری انتظار داشتند در جام جهانی نیز نقش مهمی داشته باشد. با این حال، بیماری باعث شد او دیدار ردهبندی را از دست بدهد و به تنها بازیکن غیر دروازهبان انگلیس تبدیل شود که حتی یک دقیقه نیز بازی نکرد.
اسپانیاییهای قهرمان روی نیمکت
اسپانیا با قهرمانی در جام جهانی، خاطرات شیرینی را برای بازیکنانش رقم زد، اما همه اعضای این تیم سهمی در موفقیت داخل زمین نداشتند. ویکتور مونوز، مهاجم جوان اسپانیا، به دلیل مصدومیت نتوانست در هیچ مسابقهای به میدان برود و تنها از روی نیمکت شاهد قهرمانی تیمش بود. داوید رایا نیز دیگر قربانی کیفیت بالای ترکیب اسپانیا بود. دروازهبان آرسنال که فصل گذشته دستکش طلایی لیگ برتر انگلیس را به دست آورده بود، نتوانست جای اونای سیمون آماده را بگیرد. عملکرد فوقالعاده سیمون و تنها یک گل خورده اسپانیا در طول مسابقات، عملاً هیچ فرصتی برای رایا باقی نگذاشت.
آلخاندرو گریمالدو نیز وضعیت مشابهی داشت. مدافع چپ جدید اتلتیکومادرید در حالی جام جهانی را به پایان رساند که مارک کوکوریا بدون وقفه در سمت چپ خط دفاعی اسپانیا به میدان رفت و جایی برای او باقی نگذاشت.
نیمکتنشینهای انگلیس و برزیل
جیمز ترافورد، دروازهبان جوان انگلیس، امیدوار بود حداقل در دیدار ردهبندی فرصت حضور در زمین را پیدا کند، اما توماس توخل ترجیح داد از دین هندرسون استفاده کند. بدین ترتیب، او نیز جام جهانی را بدون بازی به پایان رساند.
در اردوی برزیل نیز برمر، مدافع یوونتوس، شرایط مشابهی داشت. با حضور زوج باتجربه مارکینیوش و گابریل در قلب خط دفاعی سلسائو، شانس چندانی برای حضور او وجود نداشت و در نهایت حتی یک دقیقه نیز نصیبش نشد.
مصدومیت؛ دشمن بزرگ جام جهانی
رونالد آرائوخو یکی از بدشانسترین بازیکنان این فهرست است. مدافع اروگوئه درست پیش از آغاز مسابقات دچار مصدومیت شد و دو دیدار ابتدایی تیمش را از دست داد. حذف زودهنگام اروگوئه نیز باعث شد او فرصت بازگشت به میدان را پیدا نکند. شاید اگر آرائوخو در اختیار تیمش بود، سرنوشت اروگوئه در مرحله گروهی نیز تغییر میکرد.
پرتغال و هلند؛ قربانیان رقابت شدید
گونچالو ایناسیو یکی دیگر از مدافعانی بود که قربانی رقابت شدید در ترکیب اصلی شد. زوج روبن دیاز و رناتو ویگا عملکرد قابل قبولی داشتند و سرمربی پرتغال نیازی به تغییر در ترکیب دفاعی خود احساس نکرد.
در تیم ملی هلند نیز ماتس ویفر امیدوار بود مصدومیت یورین تیمبر فرصتی برای بازی به او بدهد، اما دنزل دامفریز تمام دقایق مسابقات را در سمت راست خط دفاعی هلند به میدان رفت و این بازیکن نیز بدون حتی یک دقیقه حضور در زمین، جام جهانی را ترک کرد.
همه قهرمان نیستند
حضور در جام جهانی برای بسیاری از فوتبالیستها، بزرگترین افتخار دوران حرفهای محسوب میشود، اما واقعیت این است که همه اعضای یک تیم ملی فرصت درخشش پیدا نمیکنند. برخی بازیکنان تنها نام خود را در فهرست نهایی تیم میبینند و سهمشان از بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان، حضور در تمرینات، نیمکتنشینی و تماشای بازی همتیمیهایشان است.
جام جهانی ۲۰۲۶ نیز بار دیگر ثابت کرد که حتی بزرگترین ستارهها هم ممکن است در مهمترین صحنه فوتبال جهان، تنها تماشاگر باشند؛ تماشاگرانی که شاید چهار سال دیگر، فرصتی دوباره برای تحقق رؤیای خود داشته باشند.