روایت
پاسخ مسی و اسکالونی به تئوریهای توطئه
هیچ چیز به ما هدیه داده نشده
دنیا میخواست مصر و انگلیس پیروز شوند، اکنون آنها همین خواسته را برای اسپانیا دارند. این روایتی است که این روزها پیرامون این جام جهانی در بخشی از فضای مجازی جریان دارد. اینکه یک مسیر ساده و هموار در اختیار آرژانتین قرار داده شده، خدایان فوتبال با آنها همراه هستند و فیفا، به بیان ساده و رک، از قهرمانی آنها در جام جهانی لذت میبرد.
اظهارات جانی اینفانتینو رئیس فیفا که پس از بازی مقابل کیپورد مطرح شد، هیزم این آتش را بیشتر کرد. او در ویدیویی که پس از پیروزی دلهرهآور و ناپلئونی این تیم آمریکای جنوبی مقابل این رقیب کوچک به سرعت دست به دست شد، گفت: «امشب، من هم همراه با آرژانتین زجر کشیدم.»
اما چه تصمیمات داوری را درست بدانید و چه نادرست، چه آنها را از روی شانس تلقی کنید و چه غیر از آن و هر چه میخواهید را باور کنید اما این بحثها تا مدتها پس از پایان تورنمنت و زمانی که آرژانتین یا فینالیست بازنده باشد یا برای دومین دوره پیاپی جام را بالای سر ببرد، همچنان با شدت ادامه خواهد داشت. اما آنچه نمیتوان منکرش شد، دندان تیز کردن و عطش شدید آنها برای پیروزی است: به ویژه به خاطر مسی.
خود مسی نیز در این باره اظهارنظر کرده است: «ما یک بار دیگر خود را در میان دو تیم برتر جهان تثبیت کردیم.»
مسی پس از بازی مقابل انگلیس، مسابقهای که در آن قفل خط دفاعی مستحکم حریف را با دو پاس گل و نمایش فوقالعاده خود باز کرد، بار دیگر بر شایستگی آرژانتین برای تبدیل شدن دوباره به قهرمان جهان تأکید کرد.
مسی گفت: «ما در طول این چهار سال گذشته بهترین بودهایم، چه دیگران خوششان بیاید و چه نیاید و فارغ از اینکه هر کسی چه میگوید ما یک بار دیگر خود را در میان دو تیم برتر جهان تثبیت کردیم.»
او در ادامه افزود: «این ثابت میکند که تمام کارهایی که انجام دادهایم اتفاقی نبوده است.» و سپس بار دیگر تکرار کرد که «هیچ چیز به ما هدیه داده نشده است.» لیونل اسکالونی، سرمربی مسی نیز پیام بازیکن خود را تکرار کرد و گفت: «ما میدانستیم که هیچ کمکی در کار نخواهد بود. هیچ جانبداری و تبعیضی وجود ندارد، بلکه دقیقاً برعکس است. برای کمکداور ویدئویی (VAR) بسیار سخت است که بخواهد به نفع کسی پارتیبازی کند.»
اسکالونی فراتر از یک مربی است
«بچه گریهای» راز موفقیت آرژانتین!
در روزگاری که فوتبال مدرن بیش از هر زمان دیگری با تاکتیک، داده و تحلیلهای پیچیده تعریف میشود، لیونل اسکالونی راه متفاوتی را برای موفقیت آرژانتین انتخاب کرده است، مسیری که بیش از آنکه بر تختههای تاکتیکی بنا شده باشد، بر احساسات، روابط انسانی و اتحاد درونتیمی استوار است.
سرمربی آرژانتین که تیمش در آستانه دومین قهرمانی متوالی جام جهانی قرار دارد، در کشورش لقب جالبی دارد: «یورونا» یا همان «بچهگریهای». لقبی که بازیکنان تیم ملی به دلیل روحیه احساسی او برایش انتخاب کردهاند. مشهورترین نمونه این ویژگی به فینال جام جهانی ۲۰۲۲ مقابل فرانسه بازمیگردد؛ جایی که اسکالونی هنگام ارائه آخرین صحبتهای فنی به بازیکنانش آنقدر تحت تأثیر فضا قرار گرفت که نتوانست حرفهایش را ادامه دهد و با چشمانی اشکبار، ادامه جلسه را به دستیارانش سپرد.
این روحیه احساسی در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز بارها دیده شده است. اسکالونی پس از گلهای لیونل مسی و همچنین بازگشت دراماتیک تیمش مقابل مصر، بارها مقابل دوربینها احساساتی شد و اشک ریخت، اتفاقی که در فوتبال حرفهای و سطح اول جهان کمتر دیده میشود.
اما همین ویژگی به یکی از بزرگترین نقاط قوت او تبدیل شده است. اسکالونی در طول بیش از ۱۰۰مسابقه روی نیمکت آرژانتین نهتنها توانسته طلسم ۳۶ساله قهرمانی جهان و ۲۸ساله کوپاآمهریکا را بشکند، بلکه موفق شده فضایی کمنظیر در تیم ملی ایجاد کند که بسیاری از بازیکنان از آن بهعنوان یک خانواده یاد میکنند.
بازیکنانی مانند رودریگو دیپائول، لئاندرو پاردس و امیلیانو مارتینس بارها تأکید کردهاند که مهمترین ویژگی اسکالونی، توانایی او در مدیریت روابط انسانی است. او بازیکنانش را نه مهرههای یک صفحه شطرنج، بلکه انسانهایی با نیازها، احساسات و شخصیتهای متفاوت میبیند. به همین دلیل حتی بازیکنانی که کمتر فرصت بازی پیدا میکنند نیز خود را بخشی از موفقیت تیم میدانند.
شاید راز موفقیت آرژانتین در سالهای اخیر دقیقاً همین باشد؛ تیمی که بیش از هر چیز از کنار هم بودن لذت میبرد و نمیخواهد این سفر به پایان برسد. اسکالونی موفق شده میان ستارهها، بازیکنان ذخیره و اعضای کادرفنی نوعی همبستگی کمنظیر ایجاد کند؛ همبستگیای که در بسیاری از لحظات حساس، به اندازه هر برنامه تاکتیکی ارزشمند بوده است.