مردانی که طعم نبرد با انگلیس را چشیدهاند
تجربه تلخ و شیرین کادر فنی آرژانتین
تقابل آرژانتین و انگلیس در جام جهانی، برای فوتبال آرژانتین هرگز فقط یک مسابقه نبوده است. این بازی، آمیزهای از تاریخ، خاطره، غرور و رقابتی است که نسلهای مختلف فوتبال این کشور را شکل داده است. حالا که آرژانتین باید در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ برابر انگلیس قرار بگیرد، کادر فنی لیونل اسکالونی بیش از هر زمان دیگری میداند که اهمیت این مسابقه فراتر از مسائل تاکتیکی است؛ زیرا بسیاری از اعضای این کادر، خود سالها پیش در همین نبرد تاریخی حضور داشتهاند.
بیننده گل مارادونا
پابلو آیمار بارها اعتراف کرده که علاقهاش به فوتبال در جریان تماشای دیدار تاریخی آرژانتین و انگلیس در جام جهانی ۱۹۸۶ شکل گرفت. او که آن زمان تنها شش سال داشت، همراه همسایهها مسابقه را از تنها تلویزیون محله تماشا میکرد و پس از گل فراموشنشدنی دیهگو مارادونا، همان لحظه تصمیم گرفت روزی خودش نیز پیراهن تیم ملی آرژانتین را بر تن کند.
برای آیمار، آن مسابقه تنها یک خاطره نبود؛ نقطه آغاز مسیری بود که او را سالها بعد به یکی از ستارههای فوتبال آرژانتین و امروز به یکی از اعضای مهم کادر فنی لیونل اسکالونی رسانده است.
نخستین نبرد نسل طلایی با انگلیس
اعضای فعلی کادر فنی آرژانتین نخستین تجربه خود برابر انگلیس را در رده جوانان پشت سر گذاشتند. در جام جهانی زیر ۲۰ سال ۱۹۹۷ در مالزی، تیم خوزه پکرمن در مرحله حذفی برابر انگلیس قرار گرفت؛ مسابقهای که امروز برای بسیاری از اعضای نیمکت آرژانتین یادآور آغاز یک نسل طلایی است.
در آن دیدار، والتر ساموئل و پابلو آیمار از ابتدا در ترکیب حضور داشتند و لیونل اسکالونی نیز در نیمه دوم وارد زمین شد. گلهای خوان رومن ریکلمه از روی نقطه پنالتی و سپس شوت تماشایی آیمار، آرژانتین را پیش انداخت و اگرچه انگلیس یکی از گلها را جبران کرد، اما شاگردان پکرمن با پیروزی راهی مرحله بعد شدند.
نکته جالب اینکه دیگو پلاسنته، سرمربی فعلی تیمهای پایه آرژانتین، نیز در همان مسابقه یکی از بازیکنان ثابت تیم بود.
خاطره شیرین جام جهانی ۱۹۹۸
یک سال بعد، آرژانتین و انگلیس دوباره در جام جهانی فرانسه به هم رسیدند؛ مسابقهای که هنوز هم یکی از جذابترین بازیهای تاریخ این رقابتها محسوب میشود.
روبرتو آیالا، دستیار فعلی اسکالونی، در آن مسابقه از ابتدا در قلب خط دفاعی آرژانتین به میدان رفت. دیداری پرحادثه که با گل گابریل باتیستوتا آغاز شد، سپس با درخشش آلن شیرر و مایکل اوون به سود انگلیس تغییر کرد و در نهایت روی ضربه ایستگاهی هوشمندانه خاویر زانتی، بازی ۲ بر ۲ مساوی شد.
در ضربات پنالتی، کارلوس روآ با مهار ضربات پل اینس و دیوید بتی، قهرمان آرژانتین شد و آیالا نیز یکی از پنالتیهای تیمش را با موفقیت به گل تبدیل کرد تا آلبیسلسته راهی یکچهارم نهایی شود.
زخمی که هنوز فراموش نشده است
اما همه خاطرات این کادر از انگلیس شیرین نیست. جام جهانی ۲۰۰۲ یکی از تلخترین فصلهای فوتبال آرژانتین را رقم زد.
در آن تورنمنت، روبرتو آیالا به دلیل مصدومیتی که پیش از نخستین مسابقه برایش رخ داد، کل جام جهانی را از دست داد. والتر ساموئل در ترکیب اصلی حضور داشت و پابلو آیمار نیز در نیمه دوم وارد میدان شد، اما آرژانتین برابر انگلیس با پنالتی دیوید بکام شکست خورد.
آن باخت، سرآغاز حذف ناباورانه تیم مارسلو بیلسا از مرحله گروهی بود؛ ناکامی بزرگی که هنوز هم یکی از تلخترین خاطرات فوتبال آرژانتین محسوب میشود.
تجربهای که امروز به کار میآید
اکنون، بیش از دو دهه پس از آن شکست، همان بازیکنان روی نیمکت هدایت آرژانتین نشستهاند. اسکالونی، آیمار، ساموئل و آیالا، هر کدام بخشی از تاریخ این تقابل را با پوست و استخوان لمس کردهاند؛ از پیروزیهای خاطرهانگیز گرفته تا شکستهای دردناک.
همین تجربه میتواند یکی از مهمترین سرمایههای آرژانتین در آستانه نبرد نیمهنهایی باشد؛ زیرا آنها بهتر از هر کسی میدانند بازی مقابل انگلیس چگونه مسابقهای است و چگونه باید فشار روانی آن را مدیریت کرد.