با فوتبال سنتی و بیبرنامه نباید هم صعود میکردیم
قاسمپور: مسئولان فوتبال ما به جای استعفا، طلبکار هستند
حسین برزگریاری
خبرنگار
ابراهیم قاسمپور، پیشکسوت فوتبال کشورمان، معتقد است تیم ملی برخلاف ادعای مربیانش، عملکرد قابل دفاعی نداشته است. او که سابقه حضور در جام جهانی را در کارنامه دارد، یکی از دلایل اصلی وضعیت فوتبال ایران را نوع مدیریت در فدراسیون میداند. قاسمپور همچنین بر این باور است که اگر سهمیه تیمهای آسیایی به عدد ۴ برسد، تیم ملی شانس زیادی برای صعود نخواهد داشت.
از نظر شما، این دوره از مسابقات تا امروز چه نکات جذابی داشته است؟
شاید من آدم پرتوقعی باشم، اما اگر بخواهم صادقانه بگویم، این دوره نسبت به جامهای جهانی قبلی برایم جذابیت چندانی نداشته است. تعدد تیمها و بیکیفیت بودن برخی بازیها از جذابیت مسابقات کم کرده است. البته همانند بیشتر مواقع، برخی تیمهای ضعیف مقابل مدعیان بسیار خوب ظاهر شدند؛ مثل تیم ملی کیپورد یا مصر که مقابل آرژانتین فقط پنج دقیقه کم آورد، یا تیم ملی مراکش.
عملکرد تیمهای آسیایی را در این رقابتها چگونه ارزیابی میکنید؟
من چیز خاصی ندیدم. ژاپن، کره جنوبی و حتی عربستان با آن همه زیرساخت، در حد انتظار ظاهر نشدند. همین ژاپن در سالهای گذشته شاید با اختلاف به تیمی مثل برزیل میباخت، اما حالا پیشرفت کرده است. البته مثل تیم ما که بدون زیرساخت و برنامه و با مسئولان فدراسیونی بیتدبیر اداره میشود، کار ویژهای انجام نداد. ولی به نظرم حتی عربستان هم عملکرد بهتری از ما داشت.
ارزیابی شما از عملکرد تیم ملی ایران چیست؟
تیم ملی مثل همیشه سنتی و بدون برنامه بازی کرد؛ بردن توپ به کنارهها و ارسالهای بلند، بدون طرح مشخص. بعد هم منتظر نتایج سایر تیمها میمانیم تا شاید معجزهای رخ دهد. هر چه میگوییم، به برخی برمیخورد. در زمان بازیها که میگویند نباید انتقاد کرد، حالا هم که آقایان فدراسیون ناراحت میشوند؛ پس چه زمانی باید این حرفها زده شود؟ شما ببینید ژاپن به برزیل میبازد و تمام اعضای تیم در همان استادیوم از هواداران عذرخواهی میکنند. مربی تیم عربستان برکنار میشود، فلان رئیس فدراسیون استعفا میدهد، صداوسیمای کره جنوبی تصویر سرمربیاش را شطرنجی میکند، اما اینجا آقایان طلبکارند و جالب اینجاست که مدعی ارائه بازیهای خوب هم هستند.
به نظر شما، ریشه این نوع رفتارها و واکنشها چیست؟
تا وقتی در فدراسیون فوتبال یک نفر حرف میزند، تصمیم میگیرد، خودشان قانون وضع و تصویب میکنند و به هیچکس هم پاسخگو نیستند و زور میگویند، انتظار دیگری دارید؟ سرمربی تیم ملی هم پای خدا را برای نتیجه نگرفتن وسط میکشد و بعد خیلی راحت حرفش را عوض میکند. باور کنید اگر صعود کرده بودیم، همینها آن را در بوق و کرنا میکردند و تمام مشکلات فوتبال ما و نداشتن زیرساختها و برنامه، زیر سایه آن صعود گم میشد. حرفهای این آقایان شاید برای کسانی که فوتبال را مثل خودشان میبینند جذاب باشد، اما برای اهل فن قابل قبول نیست. من یک سؤال از رئیس فدراسیون دارم.
سؤالتان چیست؟
نمیدانم چند سال از ریاست ایشان در فدراسیون میگذرد، اما میخواهم بدانم در این مدت کدام تیمهای ردههای پایه ما در آسیا قهرمان شدهاند؟ چند سال است که جام ملتها را نبردهایم و به المپیک هم صعود نکردهایم؟ همین قطرِ ۷۰۰ هزار نفری، هم قهرمان شده و هم جام جهانی برگزار کرده، اما مسئولان فوتبال ما از پیشرفت صحبت میکنند. از طرفی، وقتی صحبت از پول میشود، من برای اولینبار مربیانی را میبینم که در تلویزیون از قراردادهای ۷۰ تا ۸۰ میلیاردی حرف میزنند. متأسفانه تا زمانی که نظارت دقیقی نباشد، اوضاع روی همین پاشنه خواهد چرخید.
برخی معتقدند تیم ملی برای اولینبار بدون شکست از جام جهانی بازگشته است. نظر شما در اینباره چیست؟
بدون باخت کجا برگشتیم؟ اصلاً شما بگویید با اختلاف یک گل صعود نکردیم. من میخواهم بدانم اگر بگویند فقط دو تیم از آسیا به جام جهانی میروند، آیا تیم ما صعود میکند؟ حتی با سهمیه چهار تیم هم مشخص نیست چه اتفاقی بیفتد. البته در زندگی، خوششانسی هم فاکتور مهمی است که گاهی اوقات این آقایان را همراهی میکند.