در حافظه موقت ذخیره شد...
تکلیف قلعهنویی و نیمکت تیم ملی این هفته روشن میشود
میرود؛ نمیرود؟
فراتر از پایان رسمی قرارداد، تحرکات اخیر اعضای کادر فنی، نشانههایی از یک «خروج دستهجمعی» را مخابره میکند. در همین راستا، جدایی اصغر قربانعلیپور و پیوستن رسمی او به باشگاه تراکتور، نخستین جرقه از این تغییرات دومینویی بود. از سوی دیگر، شنیدهها حاکی از آن است که سعید الهویی، دستیار اول و استراتژیست قلعهنویی نیز احتمالاً برای تداوم مسیر مربیگریاش راهی خارج از ایران خواهد شد تا عملاً نیمکت ایران با یک حفره بزرگ فنی مواجه شود. البته منابع نزدیک به کادر فنی تأکید دارند که امیر قلعهنویی شخصاً بیمیل نیست به کار خود در تیمملی تداوم ببخشد و برای جامملتهای ۲۰۲۷ استارت بزند.تیمملی در جامجهانی ۲۰۲۶ با کسب ۳ تساوی متوالی مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر، با ۳ امتیاز در رتبه سوم گروه آرام گرفت و رؤیای صعود به مرحله حذفی را به ۴۸ سالگی رساند. بلژیک با ۵ امتیاز و تفاضل ۴+ و مصر با ۵ امتیاز و تفاضل ۲+، بلیت صعود را گرفتند. با نگاهی منصفانه، اگرچه شکست نخوردن در مرحله گروهی با تمام بحرانهای آمادهسازی و ویزا، به ظاهر عملکرد ضعیفی نیست، اما در فوتبال نتیجهگرا، این نتایج «دستاورد» محسوب نمیشوند. اینکه برخی به یاد میآورند نیوزیلند در سال ۲۰۱۰ بدون باخت حذف شد، شاید تسلیبخش باشد، اما برای فوتبال ایران که تشنه تاریخسازی است، این مساویها تنها یک «خروج محترمانه» بودند، نه یک پیروزی تاکتیکی. موج تند انتقادات کارشناسان، بیش از همه متوجه دکترین کادر فنی در تصمیمات قبل و حین بازی است. نقد اصلی، تقابل با نیوزیلند بود؛ مسابقهای که با کمی شجاعت و تهاجمیتر بودن، میشد برنده بود و صعود تاریخی را همینجا ثبت کرد.
فدراسیون در دوراهی؛ هزینه مربی خارجی یا تکرار ناکامی؟
در نهایت از خیابان سئول شنیده میشود که فدراسیون فوتبال در هفته پیش رو، جلسه نهایی برای تعیینتکلیف نیمکت را برگزار میکند. اگرچه نقدها به عملکرد تیمملی زمینهساز تغییرات است، اما شنیدهها حاکی از آن است که کفه ترازو همچنان به سمت «ماندگاری قلعهنویی» سنگینی میکند. مدیران فدراسیون بهشدت نگران هزینههای ارزی سنگین مربی خارجی هستند و از سوی دیگر، شرایط خاص سیاسی و منطقهای، جذب گزینههای باکیفیت خارجی را به یک پروژه غیرممکن تبدیل کرده است.