صفحات
  • صفحه اول
  • مدیریت ورزش
  • منهای فوتبال
  • جام جهانی
  • فوتبال ایران
  • صفحه آخر
شماره هشت هزار و صد و پنجاه و چهار - ۱۴ تیر ۱۴۰۵
روزنامه ایران ورزشی - شماره هشت هزار و صد و پنجاه و چهار - ۱۴ تیر ۱۴۰۵ - صفحه ۶

چرا آرژانتین همیشه کار را برای خودش سخت می‌کند؟

قهرمان جهان و معمای مدیریت بازی

تیم ملی آرژانتین با وجود صعود به مرحله بعد جام جهانی ۲۰۲۶، بار دیگر نشان داد که حتی در مسیر پیروزی نیز علاقه عجیبی به سخت کردن کار برای خودش دارد. شاگردان لیونل اسکالونی در دیدار مقابل کیپ‌ورد با نتیجه ۳ بر ۲ پس از ۱۲۰ دقیقه به برتری رسیدند، اما نمایش آنها بار دیگر این پرسش را مطرح کرد که چرا قهرمان جهان، با وجود کیفیت بالای فنی، بارها کنترل مسابقه را از دست می‌دهد.
 
مشکل قدیمی 
این اتفاق موضوع تازه‌ای نیست. آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۲ نیز بارها پس از پیش افتادن، برتری خود را از دست داد. شکست غیرمنتظره برابر عربستان پس از گل اول، از دست دادن برتری دو گله مقابل هلند در مرحله یک‌چهارم نهایی و همچنین بازگشت فرانسه در فینال، همگی نمونه‌هایی از همین ضعف بودند. حتی دیدار برابر استرالیا نیز در دقایق پایانی به شکلی غیرمنتظره برای آلبی‌سلسته دشوار شد.
به نظر می‌رسد این مشکل همچنان همراه تیم اسکالونی باقی مانده است؛ تیمی که پس از گلزنی، به جای حفظ فشار روی حریف، عقب می‌نشیند و به رقیب فرصت بازگشت می‌دهد.

شوک کیپ‌ورد
در دیدار برابر کیپ‌ورد نیز همین سناریو تکرار شد. آرژانتین سه بار از حریف پیش افتاد اما دو مرتبه گل تساوی را دریافت کرد و در ادامه نیز اگر درخشش امیلیانو مارتینس نبود، حتی ممکن بود برای سومین بار دروازه‌اش باز شود.
اسکالونی پس از مسابقه اعتراف کرد که تیمش لحظات سختی را پشت سر گذاشته است. او تأکید کرد برخلاف تصور بسیاری، کادر فنی هرگز انتظار یک پیروزی آسان را نداشت و از ابتدا می‌دانست که کیپ‌ورد تیمی منظم و خطرناک است.
 
صرفه‌جویی در انرژی یا افت تمرکز؟
یکی از دلایل احتمالی این عملکرد، تلاش بازیکنان برای مدیریت توان بدنی در مرحله حذفی است. جام جهانی ۲۰۲۶ با افزایش تعداد مسابقات، فشار بیشتری به تیم‌ها وارد کرده و طبیعی است که بازیکنان به فکر حفظ انرژی باشند.
با این حال، همین مدیریت انرژی گاهی نتیجه معکوس می‌دهد. آرژانتین مقابل کیپ‌ورد پس از هر بار پیش افتادن، شدت بازی را کاهش داد و همین موضوع باعث شد حریف جسورتر شود و فرصت حمله پیدا کند. در نهایت نیز مسابقه به وقت‌های اضافه کشیده شد؛ اتفاقی که برخلاف هدف اولیه، انرژی بیشتری از بازیکنان گرفت.
 
انتقاد تاکتیکی مسی
نکته جالب، صحبت‌های لیونل مسی پس از مسابقه بود؛ اظهارنظری که معمولاً کمتر از او شنیده می‌شود. کاپیتان آرژانتین اعتراف کرد تیمش در پرس از جلو موفق عمل نکرد و فاصله خطوط بیش از حد زیاد بود.
به گفته مسی، بازیکنان کیپ‌ورد همیشه یک نفر اضافه داشتند و همین مسأله باعث شد مالکیت توپ را در اختیار بگیرند و آرژانتین را وادار به دوندگی کنند. این اعتراف نشان می‌دهد مشکلات آرژانتین تنها به مسائل ذهنی محدود نیست و ریشه‌های تاکتیکی نیز دارد.

نقطه ضعف پنهان قهرمان جهان
سبک بازی آرژانتین با بسیاری از قدرت‌های اروپایی تفاوت دارد. این تیم معمولاً پرس دائمی و شدید انجام نمی‌دهد و بیشتر روی انفجارهای لحظه‌ای در حمله، به‌ویژه با خلاقیت مسی، حساب باز می‌کند.
اما زمانی که پس از گلزنی عقب می‌نشیند، بیش از حد در محوطه جریمه خودی دفاع می‌کند. هرچند مدافعان این تیم کیفیت بالایی دارند، اما فشار مداوم در نهایت باعث ایجاد شکاف در خط دفاعی یا خلق گل‌های تماشایی از سوی حریف می‌شود؛ همان اتفاقی که مقابل کیپ‌ورد رخ داد.
از سوی دیگر، آرژانتین در ضدحملات نیز مانند برخی مدعیان اروپا مرگبار نیست. وینگرهای این تیم بیشتر به بازی ترکیبی علاقه دارند و مسی نیز دیگر توانایی سال‌های جوانی برای فرارهای طولانی را ندارد. همین موضوع باعث می‌شود تیم پس از عقب‌نشینی، نتواند از فضای پشت دفاع حریف به خوبی استفاده کند.

نشانه‌ای از بلوغ 
با وجود تمام این مشکلات، مهم‌ترین تفاوت آرژانتین با گذشته در واکنش بازیکنان پس از دریافت گل بود. برخلاف شکست برابر عربستان در جام جهانی قطر، این بار تیم دچار آشفتگی نشد و با حفظ آرامش دوباره کنترل مسابقه را در دست گرفت.
دو گل سرنوشت‌ساز آرژانتین روی ضربات ایستگاهی و توسط مدافعان میانی به ثمر رسید؛ نشانه‌ای از اینکه تیم اسکالونی برای شکستن دفاع فشرده حریف، راه‌حل‌های متنوعی در اختیار دارد.
اسکالونی نیز پس از مسابقه تأکید کرد که تجربه سال‌های اخیر باعث شده بازیکنان در شرایط دشوار واکنش بهتری نشان دهند و تسلیم نشوند.
در نهایت، سرمربی کیپ‌ورد شاید بهترین جمع‌بندی را ارائه داد؛ او گفت آرژانتین نشان داد چرا قهرمان جهان است. با این حال، عملکرد این تیم مقابل کیپ‌ورد بار دیگر ثابت کرد که آلبی‌سلسته همچنان همان عادت قدیمی را حفظ کرده است؛ تیمی که تقریباً همیشه راه دشوار را برای رسیدن به پیروزی انتخاب می‌کند و همین ویژگی، مسابقاتش را تا آخرین لحظه غیرقابل پیش‌بینی نگه می‌دارد.

جستجو
آرشیو تاریخی