نقد منصفانه عملکرد تیم ملی ربطی به ملیت ندارد
سرمربی خارجی هم بود باید پاسخ میداد
محمد قراگزلو
خبرنگار
در تقابل بین منتقدان تیم و گروهی که سعی دارند از نتاریج و آنچه تیم ما در جام جهانی رقم زد دفاع کنند، دوباره تقابلی بین مربیان داخلی و خارجی اتفاق افتاده است. در عین حال مدافعان نتایج تیم ملی و دستاوردهایش - همین نباختن در سه مسابقه و سه گل مردود شده و مسائلی از این دست – معتقدند اگر یک مربی خارجی در رأس کادر فنی تیم ملی بود انتقاهایی که حالا نسبت به عملکرد تیم ما مطرح میشد صورت نمیگرفت.
اما واقعیت چیز دیگری است و ربطی به ملیت سرمربی تیم ملی و کادرش ندارد. نتایج تیم ملی در این تورنمنت بد نبود اما برای صعود از مرحله گروهی جام جهانی 48 تیمی کفایت نمیکرد. در عین حال از نظر کیفیت نیز چیز جدیدی برای ارائه نداشتیم ضمن اینکه بازیکنان جدید و جوانی هم در تیم ملی ظهور نکردند که حداقل دلمان نسوزد. با در نظر گرفتن این موارد مهم باید کادرفنی تیم ملی را نقد کرد و از آنها به خاطر پرسشهایی که امروز کارشناسان فوتبال، رسانهها و هواداران مطرح میکنند خواستار پاسخگویی شد. این مهم البته ربطی به ملیت سرمربی تیم ملی هم ندارد و چنانچه سرمربی خارجی در رأس کادر فنی تیم ملی بود نیز باید چنین نقدهایی صورت میگرفت و از مسئول فنی تیم خواستار پاسخگویی میشدیم. البته شاید گروهی که به آن اشاره کردیم ماجراهای مربوط به دوران حضور کارلوس کیروش در سه جام جهانی گذشته را مثال بیاورند که حتی وقتی میباختیم بسیاری بهبه و چهچه میکردند اما در برخی ادوار جام جهانی هم شرایط و نتایج فرق میکرد هم اینکه نقد و انتقاد هم بود.
کی روش در جام جهانی 2014 نه دستاوردی داشت نه خوب نتیجه گرفت. او برای آن تورنمنت یک تیم مسن را به برزیل برد و با بازیهای دفاعی دنبال گرفتن حداقل امتیاز بود. در عین حال در آن تورنمنت یک بازی شجاعانه مقابل آرژانتین داشتیم که شاید تنها دستاوردمان از آن مسابقات باشد. در جام جهانی 2018 که در دشوارترین گروه ادوار حضورمان در این تورنمنت قرار گرفتیم نتیجه (کسب چهار امتیاز) فوقالعاده بود و با اینکه دوباره با فوتبال دفاع – ضدحمله نمایشهایمان دلچسب نبود اما باز هم نمایشهایی همراه با شجاعت مقابل هر سه تیم قدرتمند گروه ارائه دادیم و البته که شانس کسب امتیاز مقابل اسپانیا و بخت پیروزی مقابل پرتغال را داشتیم.
در جام جهانی 2022 هم شرایطمان قبل و حین تورنمنت تا حدی شبیه 2026 بود و در آن تورنمنت هم دستاورد فنی نداشتیم و یک شکست سنگین مقابل انگلیس و یک باخت ناامیدکننده مقابل آمریکا داشتیم اما هم کیفیت فوتبالمان مقابل ولز جالب توجه بود هم نتیجه بسیار خوبی گرفتیم. البته که همه میدانند که حق کیروش نشستن روی نیمکت تیم ملی در آن جام نبود اما در هر سه جام رسانهها، کارشناسان و روزنامهنگارانی بودند که عملکرد کیروش در تیم ملی و تمام وجوه سرمربیگری او در فوتبال ایران را نقد کنند و زیر سؤال ببرند. این اتفاق البته برخلاف جو غالب رسانهها و افکار عمومی فوتبالی رقم میخورد؛ نکتهای که همین حالا عدهای سعی میکنند در قبال مربی داخلی جاریاش کنند غافل از اینکه دستاوردها و اتفاقات مثبتی که تیم ملی رقم زده را نه با متر خارجی و داخلی بلکه با ساختارسازی، ارتقای کیفیت فوتبال تیم ملی و رو کردن یک نسل تازه از بازیکنان ملی میسنجند نه چیز دیگر.
مربیان ایرانی شاغل در فوتبال ایران که برخی از آنها در فوتبال باشگاهی خودمان دستاوردهای فنی بزرگی داشتهاند همگی محترم و فوقالعادهاند اما گروهی از همین مربیان در شرایط کنونی منتقد عملکرد تیم ملی در جام جهانی هستند. در واقع آنها با چشم باز مربیگری و کارشناسی کیفیت فوتبال، نتایج و دستاوردهای تیم ملی را میسنجند و اگر قرار باشد چشمبسته حامی همکیش و همصنف خود باشند از دایره انصاف و عدالت خارج خواهند شد کمااینکه شاید برخیشان هم از عملکرد تیم ایران در این تورنمنت دفاع کنند که باید حرفهای آنان را هم شنید.