نمایشی بیبدیل از غیرت، صلابت و پایداری ملی
ارزشی فراتر از برد و باخت در مستطیل سبز
مرتضی طهوری
خبرنگار
حضور تیم ملی فوتبال ایران در بیست و سومین دوره جام جهانی که این به میزبانی مشترک آمریکا، مکزیک و کانادا، فراتر از یک رویداد صرفاً ورزشی و فوتبالی، به حماسهای ماندگار از اراده، وحدت ملی و نمایش چهره مقتدر و اصیل جمهوری اسلامی ایران در عرصه بینالمللی تبدیل شده است.
کاروان سرافراز ایران که ششمین حضور متوالی و هفتمین حضور تاریخی خود را در این رقابتهای بزرگ تجربه میکند، با وجود چالشهای بیسابقه، فشرده و پیچیده از جمله توقف مقطعی لیگ برتر و اعمال محدودیتهای سیاسی برای حضور در خاک میزبان، با صلابت و غیرتی وصفناپذیر پا به میدان رقابت گذاشته است. بازیکنان و کادرفنی با تکیه بر تعصب ملی و شایستگیهای فنی خود به جهانیان ثابت کردند که فوتبال ایران فراتر از تمام حواشی تحمیلی، دارای هویتی ریشهدار، مستقل و قدرتمند است.
تیم امیر قلعهنویی با اتکا به ستونهای کهنهکار و جامدیدهاش نمایشهای قابل احترامی را بهجا گذاشت، طوری که گزارشهای تحلیلی رسانههای معتبر جهانی از جمله مجله تخصصی و بینالمللی «ورلدساکر» به خوبی نشان میدهد که نگاه کارشناسان دنیا به این تیم با احترام و حسابی ویژه دوخته شده است.
نمایش فنی و جنگندگی ستودنی ملیپوشان در دیدار نخست برابر نیوزیلند که با دو بار واکنش مثبت، کامبک تماشایی و کسب تساوی ۲بر۲ همراه بود، گواهی محکم بر روحیه خستگیناپذیر فوتبال ایران است. این عملکرد درخشان در شرایطی رقم خورد که تیم ملی با مشکلات عدیدهای نظیر لغو برخی اردوهای خارج از کشور و موانع اداری برای دریافت روادید دستوپنجه نرم میکرد؛ اما نمایش مقتدرانه ایرانیان در مستطیل سبز، پاسخی قاطع و فنی به تمام این سنگاندازیها بود.
آنچه این حضور حماسی را به افتخاری ماندگار در تاریخ ورزش کشور تبدیل میکند، فراتر از نتایج عددی روی تابلوهاست. کاروان تیم ملی با برافراشتن پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران در دل آمریکا و در میان هیاهوی رسانههای استکباری جهان، نام کشورمان را سربلند و پرآوازه ساخت.
در همین راستا دیدارهای مثبت، دیپلماتیک و سازنده مقامات فدراسیون فوتبال با دبیرکل فیفا در استانبول و مکزیک، نشان از جایگاه والای جمهوری اسلامی ایران در نهادهای بینالمللی فوتبال دارد و ثابت کرد که رویکرد تعاملگرایانه، مسیر پیشرفت و حضور مقتدرانه در عرصههای جهانی را هموار میکند. حضور در این رویداد بزرگ، علاوه بر ایجاد شور، نشاط اجتماعی و وفاق ملی در داخل کشور، فرصتی بینظیر برای معرفی ظرفیتهای فرهنگی و تمدنی ایران به جهانیان فراهم آورد؛ همچنانکه در مراسم افتتاحیه از نمادهای تاریخی باشکوه ایران برای معرفی تیم استفاده شد که خود گامی مؤثر و ماندگار در حوزه دیپلماسی عمومی کشور محسوب میشود.
بهعلاوه که حضور تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ توجه گسترده رسانههای معتبر بینالمللی را به خود جلب کرده است. خبرگزاریهای برجستهای نظیر بیبیسی، نیویورک تایمز، سیانان و آسوشیتدپرس، با پوشش جامع، سفر پرفرازونشیب کاروان ایران را بهعنوان یکی از منحصربهفردترین رویدادهای تاریخ جام جهانی توصیف کردهاند. نیویورکتایمز در گزارشی تحلیلی، این سفر را «طولانیترین و عجیبترین سفر جام جهانی» نامیده و به تلاشهای بیوقفه بازیکنان برای غلبه بر موانع بیسابقهای که با آن مواجه بودند، اشاره کرده است. گری لینهکر، اسطوره فوتبال انگلستان، در مصاحبهای با اسکای نیوز، رفتار میزبان با تیم ایران را «بسیار ناعادلانه» خواند و اظهار داشت که در تمام ادوار جام جهانی که از سال ۱۹۸۶ تاکنون پوشش داده است، هرگز شاهد چنین برخوردی با یک تیم شرکتکننده نبوده است. علاوه بر این، روزنامه ژاپن تایمز با انتشار تصاویری از استقبال پرشور مردم مکزیک از ملیپوشان ایران، متذکر شد که این تیم با چالشهایی بیسابقه در تاریخ جام جهانی روبهرو بوده است.
در این میان، یکی از جلوههای درخشان و امیدبخش این حضور، استقبال گرم و بینظیر کشور مکزیک از کاروان ورزشی جمهوری اسلامی ایران بود. پس از آنکه بهدلیل مشکلات عدیده روادید، اردوی تیم ملی از آریزونای آمریکا به تیخوانای مکزیک منتقل شد، کلودیا شینباوم، رئیسجمهور مکزیک، با اعلام اینکه کشورش هیچ مشکلی برای میزبانی از تیم ایران ندارد، فصل جدیدی از تعامل و دوستی را بین دو کشور گشود. سفیر ایران در مکزیک نیز این میزبانی را نمادی از جایگاه رفیع روابط فرهنگی و دیپلماتیک دوجانبه قلمداد کرد. اما فراتر از حمایتهای رسمی، آنچه این سفر را به رویدادی ماندگار تبدیل کرد، استقبال پرشور و بیدریغ مردم مکزیک بود. هواداران مکزیکی با سر دادن شعارهای «برو ایران! برو ایران!» و درخواست امضا از بازیکنان، چنان حمایت همهجانبهای از تیم ملی ایران به عمل آوردند که گویی این تیم، تیم ملی کشور خودشان است. بسیاری از آنها ایران را «تیم دوم» خود در این دوره از مسابقات نامیدند و با حضور پرشور در ورزشگاههای لسآنجلس، با شور و اشتیاق فراوان از «یوزهای ایرانی» حمایت کردند. این همبستگی فوتبالی میان دو ملت، به وضوح نشان داد که ورزش میتواند به مثابه پلی قدرتمند برای ایجاد دوستی و تفاهم متقابل، فراتر از مرزهای سیاسی عمل کند.
جام جهانی ۲۰۲۶ برای ایران، کارنامهای درخشان از غیرت، مردانگی و پایمردی رقم زده است؛ بازیکنانی سلحشور که با وجود تمام فشارهای روانی بیرون زمین، تنها هدف خود را «خوشحالی و سربلندی مردم ایران» عنوان کردهاند.
این تلاش خالصانه، متعصبانه و میهنپرستانه فارغ از هر نتیجه عددی، بزرگترین سرمایه معنوی این نسل از فوتبال ایران است. یوزهای ایرانی بهوضوح ثابت کردند که ارزشهای والای انسانی و تعصب به خاک و میهن، مرزها را درمینوردند و نام ایران را برای همیشه در تاریخ این مسابقات ماندگار خواهند کرد.