بله... سن، عدد است
مجید سلطانی
خبرنگار
لیونل مسی در مسابقهای که بامداد دیروز برگزار شد هر 3 گل آرژانتین مقابل الجزایر را به ثمر رساند تا شروعی طوفانی در جام جهانی داشته باشد.
مسی 38 ساله نشان داد در مورد او نباید به سن و اعداد درون شناسنامه توجه کرد. در سن او بازیکنان بسیاری تصمیم به خداحافظی از فوتبال میگیرند اما بازیکنانی نظیر رونالدو 41 ساله و مسی 38 ساله، ارادههایی فرازمینی دارند که دقیقاً همین دلیل مهم آنها را متفاوت میکند.
اراده، معجزه و تفاوت ایجاد میکند و دقیقاً همین نکته، دلیل فاصله اسطورهها با افراد عادی است.
در اولین بازی تیم ملی ایران مقابل نیوزیلند، فردی بهترین بازیکن زمین شد که 7 ماه قبل همه گمان میکردند فوتبالش تمام شده است: رامین رضاییان 36 ساله.
ساپینتو سرمربی وقت استقلال او را از ترکیب و سپس از تیم کنار گذاشت. او در خیابان تمرین کرد؛ اما تسلیم نشد. به فولاد رفت و دوباره ستاره شد و آنقدر سماجت به خرج داد تا به تیم ملی دعوت شد. او یک گل زد و یک پاس گل داد تا بهترین بازیکن زمین شود.
شاید یکی از بزرگترین ضعفهای رئال مادرید در این فصل، نبود لوکا مودریچ 41 ساله بود. بازیکنی که انگار قصد ندارد پیر شود و هنوز مانند جواهر میدرخشد.
در مورد افرادی که مبارزه را آموختهاند و راه و رسم حرفهایگری را میدانند، نمیشود در مورد عدد و رقم سالهای زندگی و سن و مقولههای مانند این حرف زد.
بازیکنان حرفهای راه و رسم زندگی در بالاترین سطح را میدانند و آداب آن را رعایت میکنند. برای آنها آماده ماندن، مرارتهای فراوانی دارد. سختیهایی را تحمل میکنند که در جوانی شاید اصلاً احساسش نمیکردند؛ اما این دشواری را تحمل میکنند تا بالای قله بمانند و بدرخشند.