سرنوشت مبهم وینگر تیم ملی برای تقابل با مصر و بلژیک
ترابی در تله ویزای یک بار ورود
در شرایطی که تیم ملی فوتبال روزهای سرنوشتسازی در جام جهانی در پیش دارد، یکی از جدیترین چالشهایش نه در زمین مسابقه، بلکه در اتاقهای اداری و پشت گیتهای فرودگاهی شکل گرفته است. داستان ویزای مهدی ترابی و مشکلات متعدد اعضای کاروان ایران در این دوره اینطور نشان میدهد که در جامی که آمریکا میزبان است، بزرگترین دردسرهای یک تیم، هیچ ارتباطی با توپ و زمین چمن ندارند.
ماجرا از جایی شروع شد که مشخص شد ویزای مهدی ترابی برخلاف سایر بازیکنان تیم ملی، به صورت یکبار ورود صادر شده است؛ موضوعی که شاید در زمان صدور روادید چندان مورد توجه قرار نگرفت، اما حالا به یک بحران تبدیل شده است. ترابی پس از حضور در لسآنجلس برای تقابل مقابل نیوزیلند، با خروج از خاک آمریکا اعتبار ویزای خود را از دست داده و برای بازگشت دوباره باید تمام مراحل دریافت روادید را طی کند.
این اتفاق در ظاهر تنها یک مشکل اداری است، اما در واقع میتواند مستقیماً بر برنامههای فنی تیم ملی اثر بگذارد. در فوتبال مدرن، برنامهریزی برای تورنمنتهای بزرگ بر پایه حضور قطعی بازیکنان انجام میشود. وقتی یک مهر روی گذرنامه سرنوشت حضور یا غیبت یک بازیکن را تعیین میکند، کادر فنی ناچار است بخشی از تمرکز خود را از مسائل فنی به مشکلات خارج از زمین منتقل کند.
البته که این اولین تجربه اینچنینی تیم ملی در این زمینه نیست و در هفتههای اخیر، موضوع صدور ویزا برای اعضای کاروان ایران بارها خبرساز شده است. ابتدا روادید تعدادی از اعضای کاروان ایران صادر نشد و پس از پیگیریهای فراوان، تنها بخشی از این مشکلات برطرف شد. در نهایت هم شماری از مدیران و مسئولان ارشد فدراسیون فوتبال ایران از حضور در آمریکا بازماندند و از میان 15 نفری که ویزایشان صادر نشده بود، فقط چهارنفر موفق به حضور در آمریکا شدند؛ اتفاقی کمسابقه که نشاندهنده پیچیدگیهای موجود در روند ورود کاروان ایران به این رقابتهاست. مشکلات البته فقط به ورود محدود نمیشود و در جریان خروج کاروان ایران از آمریکا بعد از بازی با نیوزیلند، بعضی اعضای تیم ملی با سختگیریهای مضاعف مواجه شدند تا جایی که تأخیر در خروج مهدی طارمی و سعید الهویی از فرودگاه لسآنجلس و به دنبال آن عقب افتادن برنامه پروازی تیم، نمونهای از همین چالشهاست. اتفاقاتی که اگرچه شاید در ظاهر جزئی به نظر برسند، اما در یک تورنمنت فشرده میتوانند نظم و آرامش یک تیم را تحت تأثیر قرار دهند. حالا فدراسیون فوتبال ایران برای دریافت مجدد ویزای مهدی ترابی وارد عمل شده است. با این حال، زمان مهمترین عامل در این پرونده محسوب میشود واحتمال غیبت این بازیکن در مسابقات آینده بسیار زیاد است.
آنچه از مجموعه این رخدادها برداشت میشود، این است که تیم ملی ایران در جام جهانی فقط با رقبای فوتبالی خود روبهرو نیست؛ مجموعهای از محدودیتهای اداری، مشکلات روادید و سختگیریها و شیطنتهای میزبان هم بخشی از مسیر تیم در این جام است. در چنین شرایطی، موفقیت تنها به کیفیت فنی بازیکنان وابسته نیست؛ بلکه توانایی مدیریت بحرانهای خارج از زمین هم میتواند در سرنوشت تیم ملی نقش تعیینکنندهای ایفا کند. حالا باید دید ماجرای ویزای ترابی به کجا خواهد کشید؛ آیا آمریکاییها اجازه حضور مقابل بلژیک و مصر را به او میدهند یا او هم مثل تاج و رفقا باید از مکزیک تماشاگر دوبازی پیش رو باشد.