شاهکار سسک در ساحل کومو
فابرگاس: نه سالن بدنسازی داشتیم نه رستوران!
فرخ حسابی
خبرنگار
اگر چهار سال پیش از مسیرهای خاکی و روستایی شهر کوچک «موزاته» در حومه لومباردی عبور میکردید، چیزی جز یک زمین مخروبه، چند حصار پلاستیکی نارنجیرنگ و گلولای نمیدیدید. اما امروز، این لوکیشن نقطه آغاز یکی از رمانتیکترین و در عین حال علمیترین قصههای تاریخ فوتبال مدرن است؛ جایی که باشگاه کومو تحت هدایت سسک فابرگاس، از انتهای جدول سری B به رتبه چهارم سری A و سهمیه مستقیم لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۰۲۶ رسیده است.
اول زندگی، بعداً فوتبال!
فابرگاس که در سال ۲۰۲۲ ابتدا به عنوان بازیکن به این پروژه پیوست و سپس سکان هدایت فنی آن را بر عهده گرفت، در مصاحبهای در تالار تاریخی ورزشگاه «سینایگالیا»، از روزهای نخستین تحول این باشگاه میگوید. ستاره سابق آرسنال و بارسلونا، شیوه مدیریتی خود را فراتر از تاکتیکهای مرسوم میداند. او در گفتوگو با اتلتیک فاش کرد: «در اولین ملاقاتم با یک بازیکن جدید، من اصلاً درباره فوتبال صحبت نمیکنم! من فقط و فقط در مورد زندگی شخصی آنها حرف میزنم. میخواهم ذهنیت آنها را شناسایی کنم؛ برایشان توضیح دهم که ما چه کسانی هستیم، چگونه کار میکنیم و فرهنگ این باشگاه چیست. بازیکنان و خانوادههایشان برای من از هر چیزی مهمترند. بعد از اینکه این اصول فرهنگی را پایهگذاری کردیم، تازه صحبت درباره فوتبال را شروع میکنیم.»
این سرمربی اسپانیایی با تغییر نگاه سنتی به بازیکنان جوان، فضای متفاوتی در ایتالیا، کشوری که معمولاً به بیاعتمادی به جوانان شهرت دارد، ایجاد کرده است. فابرگاس با چشمانی درخشان ادامه میدهد: «من به این پسرها فارغ از استعدادشان، ایمان کورکورانه دارم. وقتی یک سرمربی به بازیکنش ایمان کامل داشته باشد، همیشه بهترین بازی را از او میگیرد؛ بسیار بهتر از باشگاههایی که صرفاً بر اساس دادهها و دیتای کامپیوتری بازیکنی را جذب میکنند اما مربی هیچ اعتمادی به او ندارد. برای من عجیب است که برخی باشگاهها بدون مشورت با سرمربی بازیکن میخرند. این مربی است که باید بازیکن را در زمین هدایت کند و او را ارتقا دهد.»
از فقر امکانات تا شاهکار تاکتیکی
تصور صعود به چمپیونزلیگ برای تیمی که تا یک دهه پیش ورشکست شده بود و در دستههای پایینتر دستوپا میزد، شبیه به معجزه است. فابرگاس روزهای سخت شروع کار با تیم زیر ۱۹ سالههای کومو را اینگونه به یاد میآورد: «روزهای اول نه سالن بدنسازی داشتیم، نه رستوران و نه متخصص تغذیه، هیچ چیز! یک گروه از بچهها را به من دادند که حتی اجازه نداشتم بازیکن جدیدی به آنها اضافه کنم. ما ۳ مدافع داشتیم و ۱۱ مهاجم! مجبور بودم سیستمهای مندرآوردی اختراع کنم؛ مثلاً از دو هافبک شماره ۱۰ به عنوان مدافعان کناری استفاده میکردم.»
با این حال، فابرگاس پس از به دست گرفتن هدایت تیم اصلی، به مرور تفکرات دفاع عمیق و ضد حملات 1-4-5 مربی قبلی را منسوخ کرد و سیستمهای مدرنتری مانند 2-2-2-4 (بدون وینگرهای کلاسیک) را به اجرا گذاشت. او درباره سختیهای تئوریک فوتبال ایتالیا میگوید: «در ایتالیا، بیشتر تیمها به این فکر میکنند که چگونه با پرس کردن و دفاع، شما را نابود کنند، نه با حمله کردن. شما بازیهای لیگ برتر انگلیس، بوندسلیگا یا لالیگا را تماشا میکنید و یک ساختار مشخص و سبک روان را میبینید. اما اینجا در سری A، خیلی از اوقات اصلاً نمیتوانید بفهمید در زمین چه میگذرد! به همین دلیل است که باید به جزئیات ریز تاکتیکی توجه ویژهای داشته باشید.»
صید بزرگ در بازار
بخش زیادی از موفقیت کومو به هوش بالای فابرگاس در بازار نقلوانتقالات و استفاده از سیستمهای تحلیل داده بازمیگردد. جذب نیکو پاز (پدیده فصل و برنده جایزه بهترین هافبک سال) و خسوس رودریگز، کومو را به بالاترین خالص مخارج در ایتالیا رساند. اما بزرگترین غافلگیری فابرگاس، جذب ژان بوتز، دروازهبان ۳۰ ساله رویال آنتورپ با قیمت ناچیز ۲ میلیون یورو بود. فابرگاس با خنده و صراحتی بینظیر اعتراف میکند: «وقتی دیتای ژان را بررسی کردم، خوب بود اما فوقالعاده نبود. ما به دنبال دروازهبانی بودیم که با پاهایش عالی بازی کند. در ویدیوهای بلژیک کسی به او فشار نمیآورد و او مدام توپهای بلند میفرستاد. بنابراین ما ریسک کردیم، اما او فوقالعاده ظاهر شد! دوست دارم به شما دروغ بگویم و وانمود کنم که خودم این نبوغ را در او کشف کردم؛ اما نه، او یک سورپرایز شگفتانگیز بود. ژان سبک بازی ما را خیلی سریع فهمید. ما همیشه برای بازیسازی از عقب زمین ۳ یا ۴ راه حل به او میدهیم، اما او همیشه در جریان بازی راه حل پنجمی را پیدا میکند که از گزینههای ما هم بهتر است!»
موسیقی چمپیونزلیگ
در سواحل کومو
کومو در طول این فصل جادویی، یوونتوس را در هر دو بازی رفت و برگشت شکست داد، ناپولی مدعی را از جام حذفی حذف کرد و با ثبت بهترین خط دفاعی لیگ (کاهش گلهای خورده به زیر ۳۰ گل)، در رتبه چهارم جا خوش کرد. پس از پیروزی نهایی، بازیکنان تیشرتهایی با شعار «به زبان کومو، اروپا چگونه تلفظ میشود؟» بر تن کردند که بلافاصله به «چمپیونزلیگ چگونه تلفظ میشود؟» تغییر یافت. اکنون، مدیران باشگاه در حال بازسازی سکوهای ورزشگاه قدیمی سینایگالیا و خرید ویلاهای مجلل برای میزبانی از مقامات یوفا هستند. میروان سووارسو، رئیس باشگاه کومو، در نامهای سرگشاده به هواداران نوشت: «ما دیگر یک باشگاه کوچک نیستیم؛ در واقع، هیچوقت نبودهایم.» به زودی، طنین سرود لیگ قهرمانان اروپا روی امواج زیبای دریاچه کومو خواهد پیچید؛ ارکستری که رهبر آن، سسک فابرگاس است.