قلعهنویی خیلی زود منتقد شد
وقتی «بهانه نیست» خودش یک بهانه است
حمیدرضا عرب
خبرنگار
«بهانه نیست اما هرچه خواستیم انجام نشد.» این جملهای بود که امیر قلعهنویی در تازهترین اظهارات خود بر زبان آورد. جملهای که شاید در ظاهر یک گلایه ساده به نظر برسد اما در بطن خود پیام مهمتری را بیان میکند. پیامی که میتواند بهعنوان مقدمهای برای توجیه ناکامیهای احتمالی تیم ملی در جام جهانی تعبیر شود.
وقتی سرمربی تیم ملی در فاصله نهچندان زیاد تا آغاز بزرگترین رویداد فوتبالی جهان از فراهم نشدن تمام خواستههایش سخن میگوید، طبیعی است که این پرسش مطرح شود هدف از بیان چنین موضوعی چیست؟ آیا این اظهارات قرار است مطالبهگری تلقی شود یا آنکه از همین حالا زمینهای برای کاهش فشارهای آینده فراهم میکند.
قلعهنویی البته مانند همیشه با هوشمندی سخن گفته است. او نه به شکل مستقیم به کسی حمله میکند و نه انتقادهایش را با ادبیات تند مطرح میسازد. البته این استراتژی کنونی او است و مشخص نیست بعد از جام جهانی هم همین باشد؟!
سالهاست که سبک گفتاری او همینگونه بوده است. انتقاد میکند اما بهگونهای که امکان عقبنشینی نیز وجود داشته باشد. به عبارتی همزمان هم از مدیران حمایت میکند و هم آنها را زیر سؤال میبرد. همین ویژگی نیز او را در فضای مربیگری فوتبال ایران به چهرهای متفاوت تبدیل کرده است.
با این حال زمان طرح این اظهارات اهمیت ویژهای دارد. تیم ملی در آستانه جام جهانی قرار دارد و بیش از هر زمان دیگری نیازمند آرامش و تمرکز است. در چنین شرایطی شنیدن گلایههای سرمربی از کمبودها بیش از آنکه امیدبخش باشد این تصور را ایجاد میکند که او در حال آماده کردن افکار عمومی برای مواجهه با نتایجی غیرمنتظره است.
واقعیت این است که فدراسیون فوتبال و تصمیمگیران این حوزه در ماههای گذشته تلاش زیادی برای همراهی با سرمربی تیم ملی انجام دادهاند. تعطیلی طولانیمدت لیگ برتر که انتقادهای فراوانی را نیز بهدنبال داشت یکی از مهمترین خواستههایی بود که در راستای آمادهسازی تیم ملی عملی شد. آیا این امتیاز کوچکی بود؟ بدون تردید خیر.
از سوی دیگر هرچند فراهم کردن بازیهای تدارکاتی ایدهآل بهدلیل محدودیتهای سیاسی و شرایط بینالمللی دشوار بود اما در حد امکانات موجود تلاشهایی صورت گرفته است. حتی موضوع انتقال کمپ تیم ملی از آمریکا به مکزیک نیز در راستای ایجاد شرایط مطلوبتر و کاهش حاشیههای احتمالی انجام شد. مجموعه اقداماتی که نشان میدهد فدراسیون دستکم در بسیاری از موارد همراه سرمربی بوده است.
بنابراین وقتی قلعهنویی میگوید هر آنچه خواسته انجام نشده این سؤال مطرح میشود که دقیقاً کدام خواستههای اساسی بر زمین مانده است. آیا واقعاً شرایط برای تیم ملی آن اندازه نامطلوب بوده که امروز چنین تصویری از وضعیت آمادهسازی ارائه شود.
بهتازگی نیز رقم قابل توجهی در هیأت رئیسه به تأیید رسیده تا بهعنوان پاداش به کادرفنی، بازیکنان و سایرین تعلق گیرد. سهم قلعهنویی نیز قابل توجه است، بسیار قابل توجه.
بدیهی است هیچ فدراسیونی در جهان نمیتواند تمام خواستههای یک سرمربی را بدون کموکاست برآورده کند. فوتبال حرفهای عرصه محدودیتها و مدیریت امکانات است. هنر یک مربی بزرگ نیز در همین است که با امکانات موجود بهترین نتیجه را بگیرد نهآنکه پیشاپیش از نرسیدن به تمامی خواستهها سخن بگوید.
اگر تیم ملی در جام جهانی موفق شود این اظهارات به فراموشی سپرده خواهد شد اما اگر نتایج مطابق انتظار پیش نرود بدون تردید همین جمله بارها مورد استناد قرار خواهد گرفت. جملهای که با عبارت «بهانه نیست» آغاز شد اما برای بسیاری دقیقاً شبیه یک بهانه زودهنگام بهنظر میرسد.