در حافظه موقت ذخیره شد...
غریب آشنا
نحوه صعود چگونه بود؟
ازبکستان در هر دو مرحله اصلی مقدماتی جام جهانی در قاره آسیا با تیم ملی کشورمان همگروه بود و در هر چهار مسابقه، دیدار ایران و ازبکستان با نتیجه تساوی به اتمام رسید، درست مانند آخرین بازی دو تیم در فینال تورنمنت چهارجانبه العین که در ضربات پنالتی به سود ازبکها خاتمه یافت. ازبکستان در مرحله مقدماتی در حالی که توانسته بود زودتر از موعد صعود خود را به جام جهانی قطعی کند، بالاتر از قطر و امارات قرار گرفت و بدون اینکه نیازی به پلیآف داشته باشد، راهی جام جهانی شد. قطعاً ازبکستان توانسته از فرصت افزایش سهمیههای آسیا برای حضور در جام جهانی استفاده کند اما این نسل طلایی که پیش از این صعود به المپیک ۲۰۲۴ پاریس را هم رقم زده بود، شاید در قواره کسب سهمیه برای جام جهانی ۳۲ تیمی هم بود.
سومین نماینده شوروی در جام جهانی
تاریخچه حضور ازبکستان در جام جهانی از این جام در تابستان داغ ۲۰۲۶ آغاز خواهد شد. ازبکستان که یکی از کشورهای جدا شده از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ است، در سالهای اخیر سرمایهگذاری جدی روی ورزش داشته و مدالهای این تیم در المپیک و بازیهای آسیایی نیز نشان میدهد که آنها در حال تبدیل شدن به یک قدرت بلامنازع در ورزش آسیا هستند. پس از روسیه و اوکراین، ازبکستان سومین کشور از ۱۵ کشور جدا شده از اتحاد جماهیر شوروی است که پس از فروپاشی قدرت شرقی روزهای جنگ سرد، حضور در جام جهانی را تجربه میکند. پیش از این کشور ۳۶ میلیونی ازبکستان بارها به حضور در جام جهانی نزدیک شده بود، از شکست بحثبرانگیز در پلیآف ۲۰۰۶ مقابل بحرین گرفته تا باخت در پلیآف سال ۲۰۱۴ مقابل اردن و دو امتیازی که برای صعود به جام جهانی ۲۰۱۸ کم آورد. در دوره قبلی، ازبکستان حتی به مرحله نهایی مقدماتی هم نرسید اما این بار داستان متفاوت بود.
مدل بازی ازبکستان چگونه خواهد بود؟
در دوران کاتانچ و کاپادزه ازبکستان با وجود قدرت تدافعی و بازیکنان فیزیکی، تیمی با ذهنیت و ایدههای تهاجمی بود اما فدراسیون فوتبال ازبکستان فابیو کاناوارو را برای این استخدام کرد تا ازبکستان تبدیل به تیمی سرسخت و تدافعی برای حضور در نخستین جام جهانی شود. داور مشهور ازبکستانی روشن ایرماتوف که افتتاحیه جام جهانی ۲۰۱۰ را سوت زد و اکنون به عنوان نایب رئیس فدراسیون فوتبال ازبکستان فعالیت میکند، درباره دلیل حضور کاناوارو روی نیمکت تیم ملی ازبکستان گفت: «ما دیدهایم که سبک بازی تدافعی منجر به نتیجه میشود. ما به این باور داریم که با تجربه بینالمللی و ملی کاناوارو، ساختار حرفهای و تاکتیکی او، رویه و سیستمی جدید به تیم ملی ما اضافه میکند.» بنابراین باید در جام جهانی انتظار یک بازی اتوبوسی و کاملاً تدافعی را از ازبکستان داشته باشیم؛ کاملاً متفاوت با آنچه در بازیهای آسیایی از این تیم میبینیم.
ملتی محصور در خشکی
ازبکستان نخستین کشور «محصور در خشکی دوگانه» در جهان است که به جام جهانی رسیده؛ یعنی کشوری که با کشورهایی احاطه شده که خودشان هم به دریا راه ندارند. با توجه به اینکه لیختناشتاین تنها کشور دیگر با چنین شرایطی است، عملاً یا ازبکستان باید به جام جهانی میرسید یا هیچکس. ازبکها مطمئنند که حضورشان در سال ۲۰۲۶ یک اتفاق مقطعی نیست؛ تیمهای پایهشان هم نشانههایی از آینده روشن دادهاند. چند سال پیش تیم زیر ۱۷ سالشان انگلیس را در جام جهانی شکست داد و تیم زیر ۲۰ سال هم پس از قهرمانی در جام ملتهای آسیا ۲۰۲۳، به مرحله حذفی رقابتهای جهانی صعود کرد.