تیم ملی با 3 دفاع بازی میکند یا 4 دفاع؟
دیوارچینی قلعهنویی با کمک رحمان رضایی
حمیدرضا عرب
خبرنگار
اگر بخواهیم مهمترین دغدغه امیر قلعهنویی را در مسیر آمادهسازی تیم ملی برای جام جهانی شناسایی کنیم، بدون تردید باید به یک نقطه حساس و سرنوشتساز برسیم؛ خط دفاع. جایی که هنوز سرمربی تیم ملی برای آن به جمعبندی قطعی نرسیده و به نظر میرسد مهمترین پرسشهای فنی ذهن او نیز دقیقاً از همین بخش شکل گرفته است.
در شرایطی که تیم ملی به روزهای سرنوشتساز پیش از جام جهانی نزدیک میشود، انتخاب ساختار دفاعی و نفراتی که قرار است بار سنگین تقابل با رقبای دشوار را بر دوش بکشند، به اصلیترین چالش کادر فنی بدل شده است.
قلعهنویی طی ماههای گذشته بارها دست به آزمون و خطا زده است. او در اردوها و مسابقات اخیر مدلهای متفاوتی از سازمان دفاعی را مورد ارزیابی قرار داده و تلاش کرده میان بازی با سه مدافع مرکزی و آرایش کلاسیک چهار نفره، بهترین نسخه ممکن را استخراج کند.
گاه تیم ملی با سه مدافع میانی به میدان رفته تا پوشش بیشتری در عمق دفاع شکل بگیرد و فضای پشت مدافعان کناری کمتر آسیبپذیر باشد. گاه نیز ساختار چهار دفاعه مورد استفاده قرار گرفته تا تیم بتواند در انتقال از دفاع به حمله، توازن بیشتری داشته باشد و از ظرفیت بازیکنان کناری استفاده کند.
با این حال، آنچه اکنون بیش از هر چیز به چشم میآید، فقدان یک تصمیم نهایی و قطعی است.
زمزمههای رسیده از اردوی تیم ملی نیز حکایت از آن دارد که دو بازی تدارکاتی باقیمانده، اهمیت فوقالعادهای خواهند داشت.
این دیدارها در واقع آخرین آزمایشگاه تاکتیکی برای قلعهنویی محسوب میشوند. جایی که او تلاش خواهد کرد نزدیکترین نفرات به تفکرات فنیاش را در خط دفاع به کار بگیرد و سرانجام به پاسخ پرسشهای تاکتیکی خود برسد.
هنوز هیچ نشانه روشنی وجود ندارد که سرمربی تیم ملی در جام جهانی با سه مدافع بازی خواهد کرد یا چهار مدافع. هر دو احتمال همچنان روی میز قرار دارد و قلعهنویی نیز تا این لحظه ترجیح داده است مشتش را باز نکند.
در این میان، نقش رحمان رضایی بیش از هر زمان دیگری برجسته شده است. مربی تیم ملی که سالها در قلب خط دفاع تیم ملی حضور داشت و تجربه ارزشمند بازی در کالچوی ایتالیا را نیز در کارنامه دارد، حالا به یکی از مهمترین مشاوران فنی سرمربی تبدیل شده است.
رضایی نه فقط یک دستیار معمولی، بلکه فردی است که قلعهنویی او را به متن یکی از دشوارترین معادلات فنی تیم ملی وارد کرده است. انتخاب نفرات دفاعی و حتی گزینش روش بازی، موضوعاتی هستند که گفته میشود بیش از هر بخش دیگری مورد بحث و تبادل نظر قرار میگیرند.
شرایط البته برای تیم ملی ساده نیست. مصدومیت روزبه چشمی، دایره انتخابها را محدودتر کرده و نگرانیها را افزایش داده است. در چنین وضعیتی، احتمال آنکه قلعهنویی در نهایت روی زوج آشنای شجاع خلیلزاده و محمدحسین کنعانیزادگان تمرکز کند، بیش از گذشته به نظر میرسد.
زوجی که از تجربه بینالمللی مناسبی برخوردارند و سالها کنار یکدیگر بازی کردهاند. در کنارهها نیز احتمال استفاده از صالح حردانی در دفاع راست و میلاد محمدی در دفاع چپ، سناریویی محتمل به نظر میرسد.
هر چند نام علی نعمتی نیز بهعنوان یکی از گزینههای جدی مطرح شده و این احتمال وجود دارد که در روزهای آینده جایگاه مهمتری در محاسبات کادر فنی پیدا کند.
بیتعارف موفقیت یا ناکامی تیم ملی در جام جهانی، تا حد زیادی به استحکام همین خط دفاع وابسته خواهد بود. ایران قرار است مقابل تیمهایی چون نیوزیلند، بلژیک و مصر صفآرایی کند. تیمهایی که کوچکترین اشتباه دفاعی برابر آنها میتواند سرنوشت یک مسابقه و حتی یک رؤیا را تغییر دهد. اگر تیم ملی سودای ثبت نخستین صعود تاریخی از مرحله گروهی جام جهانی را در سر دارد، پیش از هر چیز باید به یک انسجام دفاعی مطمئن برسد.
اکنون زمان علیه تیم ملی حرکت میکند. قلعهنویی و همکارانش باید با سرعتی بیشتر و دقتی دوچندان، تصمیم نهایی را اتخاذ کنند.
رحمان رضایی نیز باید تمام تجربه سالهای حضورش در بالاترین سطح فوتبال را به میدان بیاورد تا شاید معمای بزرگ خط دفاع برای سرمربی تیم ملی حل شود. پاسخ این پرسش بزرگ، خیلی زود در مستطیل سبز جام جهانی آشکار خواهد شد.
البته نباید از یاد ببریم که موضوع آمادهسازی بازیکنان نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. جایی که قربانعلیپور به عنوان مربی بدنساز ایستاده و هرچه هنر دارد را باید به کار بگیرد تا تیمی مهیا راهی جام جهانی شود.