در حافظه موقت ذخیره شد...
میهمان ناخوانده آسیایی
نحوه صعود چگونه بود؟
عراق برای رقم زدن یک صعود تاریخی به جام جهانی، مسیری سخت، طولانی و پرفرازونشیب را پشت سر گذاشت. عراق با ۲۱بازی در مسیر صعود به جام جهانی، بیش از همه تیمهای حاضر در مسابقات در مرحله مقدماتی به میدان رفت و نهایتاً جشن بزرگی که این تیم در مکزیک برگزار کرد، ارزش سه سال صبر برای صعود به جام جهانی را داشت. عراق در هر چهار مرحله مقدماتی جام جهانی در آسیا شرکت کرد و با دومی در مرحله چهارم، جواز حضور در پلیآف قارهای مقابل امارات را کسب کرد. پیروزی در دو بازی رفت و برگشت مقابل امارات، رؤیای حضور در جام جهانی را زنده نگه داشت و عراق، تبدیل به تنها تیم آسیایی حاضر در پلیآف بین قارهای جام جهانی ۲۰۲۶ شد. پلیآفی که در نهایت با پیروزی دو بر یک عراق مقابل بولیوی، تیم هفتم مقدماتی آمریکای جنوبی در مکزیک همراه شد تا گراهام آرنولد پس از سالها عراق را به بزرگترین سطح فوتبال جهان بازگرداند.
جام جهانی در دل آشوب
نکته جالب درباره عراق این است اکثر موفقیتهای این تیم در دل آشوب و جنگ به دست آمده است. نخستین حضور این تیم در جام جهانی در ۱۹۸۶ و زمان حکومت بعث صدام حسین و در خلال جنگی که وی علیه کشورمان تحمیل کرده بود شکل گرفت و قهرمانی سال ۲۰۰۷ این تیم در آسیا نیز در میانه جنگ آمریکا رقم خورد. در جام جهانی پیشرو هم عراق با توجه به محدودیتهای ناشی از جنگ تحمیلی سوم آمریکا و رژیم صهیونسیتی علیه ایران، مسیر سختی برای سفر به مکزیک داشت و در نهایت پس از ساعتها سفر توانست صعود به جام جهانی را رقم بزند. حضور این تیم در جام جهانی ۱۹۸۶ بجز اتفاقات عجیبی که برای بازیکنان این تیم در فدراسیون عدی حسین، پسر صدام رقم خورد آورده دیگری نداشت. عراق با سه شکست مقابل بلژیک، پاراگوئه و مکزیک میزبان از دور رقابتها کنار رفت و احمد راضی در آن مسابقات، تبدیل به تنها بازیکن تاریخ فوتبال عراق شد که توانسته در مرحله نهایی جام جهانی گلزنی کند. حالا یک بار دیگر در آمریکای مرکزی و شمالی، عراقیها فرصت حضور در جام جهانی را دارند هر چند که گروه دشوار فرانسه، سنگال و نروژ، کار را برای آنها بسیار سخت میکند.
مدل بازی عراق چگونه خواهد بود؟
پیش از حضور گراهام آرنولد، خسوس کاساس اسپانیایی مدلی از فوتبال مبتنی بر مالکیت توپ و بازی تهاجمی را در تیم ملی عراق پیش برده بود اما در یک سال اخیر و با توجه به رویکرد بیشتر نتیجهگرایانه آرنولد برای حضور در جام جهانی، سبک بازی عراق تا حدودی تغییر کرده است. آرنولد از زمان حضور روی نیمکت عراق، بیشتر با سیستم ۲-۴-۴ تیمش را به زمین فرستاده که مبتنی بر حفظ استحکام دفاعی در زمان مالکیت توپ حریف است. عراق بازی مستقیم و فیزیکی را در دستور کار قرار میدهد و نقطه قوت اصلی آنها، حضور بازیکنان با قدرت بدنی بالا در خط میانی و خط حمله است که در دوئلهای هوایی به این تیم برتری میدهد. با توجه به اینکه هر سه رقیب عراق بهدنبال بازی مالکانه و تهاجمی هستند، انتظار میرود که تیم آرنولد سعی در درخشش از طریق ضدحملات و بردن بازی به سمت بازی فیزیکی و هوایی داشته باشد.