جامجهانی ۲۰۰۶ نه فقط به خاطر قهرمانی ایتالیا یا درخشش زیدان، بلکه به خاطر یک نوآوری اجتماعی ماندگار در تاریخ ثبت شد: «پهنههای هواداری»
(Fan zones). ایدهای که برای اولین بار در مقیاس جهانی اجرا شد و چهره تماشای فوتبال را برای همیشه تغییر داد.
این پهنهها که مسابقات را روی صفحههای غولپیکر در فضاهای باز شهری نمایش میدادند، با حمایت مالی اسپانسرها راهاندازی شدند و به هوادارانی که بلیت ندارند اجازه دادند طعم بینظیر حضور جمعی را بچشند.
دیدنیترین صحنه در دروازه براندنبورگ رقم خورد؛ جایی که برای بازی دور دوم آلمان برابر سوئد، تخمین زده میشود ۷۵۰ هزار هوادار فضای اطراف نماد تاریخی برلین را پر کردند. دریایی از پرچمهای سیاه‑قرمز‑طلایی، فریادهای یکپارچه و شور و اشتیاقی که ثابت کرد فوتبال تنها به ورزشگاهها تعلق ندارد.
موفقیت این طرح به حدی بود که فیفا و کشورهای میزبان بعدی، پهنههای هواداری را به یکی از الزامات برگزاری جام تبدیل کردند. از آفریقای جنوبی تا برزیل و روسیه، این میراث ۲۰۰۶ همچنان زنده است. آلمانیها نشان دادند چگونه میتوان رویدادی بزرگ را به جشنی مردمی برای همه تبدیل کرد.