۱۷ ژوئن ۱۹۶۲، ورزشگاه ملی سانتیاگو میزبان دیدار نهایی بین برزیل و چکسلواکی بود.
برزیلیها میترسیدند گارینشا به دلیل اخراج در بازی قبل محروم شود اما با فشارهای سیاسی، او اجازه بازی پیدا کرد (البته با تب شدید و بیماری).
چکها ابتدا با گل «ماسوپوست» پیش افتادند، اما برزیل منسجم آن سال، با گلهای آماریلدو، زیتو و واوا، بازی را ۳-۱ برد.
نکته جالب فینال، «ویلیام اشرویف» دروازهبان چکسلواکی بود که تا فینال بهترین بازیکن جام بود، اما در بازی آخر دو اشتباه مهلک کرد که منجر به گلهای برزیل شد. خورشید تابان شیلی چشم او را زده بود و او نتوانست توپهای ساده را مهار کند.