تنها یک شکست مقابل بوسنی و هرزگووین کافی بود تا رؤیای جام جهانی برای ایتالیا بار دیگر از دست برود؛ رؤیایی که حالا به یک حسرت ۱۲ ساله تبدیل شده است. تیم ملی فوتبال ایتالیا که در دو دوره اخیر جام جهانی روسیه و قطر غایب بود، اینبار هم در مسیر صعود به جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ ناکام ماند تا آتزوری بار دیگر پشت درهای بزرگترین تورنمنت فوتبال دنیا بماند. این حذف تلخ، در حالی رقم خورد که ایتالیاییها با امید به بازگشت و با رهبری جنارو گتوزو پا به مسیر گذاشته بودند، اما در نهایت یک لغزش کافی بود تا همه چیز از دست برود؛ لغزشی که حالا به سوژهای داغ در رسانهها و شبکههای اجتماعی تبدیل شده است. در میان این اندوه سنگین ایتالیاییها، حسرت جانلوئیجی دوناروما از نوع دیگری است؛ دروازهبانی که قرار بود وارث بوفون افسانهای باشد، همچنان در حسرت تجربه بزرگترین میدان فوتبالی دنیا است. دوناروما که این روزها سنگربان تیم ملی ایتالیا و باشگاه منچسترسیتی است، حالا در عین آمادگی بار دیگر باید از تلویزیون شاهد جام جهانی باشد. آخرین حضور ایتالیا در جام جهانی به ۲۰۱۴ برزیل برمیگردد؛ زمانی که جانلوئیجی بوفون اسطورهای درون دروازه ایستاده بود و دوناروما هنوز نوجوانی ۱۵ ساله بود. حالا ۱۲ سال گذشته و آن نوجوان دیروز، به دروازهبانی ۲۷ ساله تبدیل شده که افتخارات باشگاهی متعددی دارد، اما هنوز مهمترین رویداد فوتبالی جهان را از نزدیک لمس نکرده است. نکته تلختر ماجرا این است که اگر آتزوری بتواند به جام جهانی 2030 صعود کند، دوناروما ۳۱ ساله خواهد بود؛ سنی که دیگر هیچ تضمینی برای حضور در اوج فوتبال ندارد. همین مسأله، حسرت او را سنگینتر کرده و چشیدن طعم این میدان بزرگ را برای او در هالهای از ابهام قرار داده است. ماجرا تا جایی اندوهگین است که دوناروما بعد از این ناکامی، نتوانسته احساساتش را پنهان کند و با چشمانی اشکبار گفته: «طبیعی است که در این لحظات احساس مسئولیت کنم. این شکست دردناک است، اما نباید همه چیز را نابود کنیم. ما کارهای بزرگی انجام دادیم و نباید فراموش شوند. هنوز راهی طولانی در پیش داریم.» او با وجود این شکست اما به تلاش در ادامه مسیر امیدوار است. در نهایت، فوتبال بار دیگر بیرحمی خود را نشان داد؛ جایی که یک اشتباه، یک شکست و یک شب تلخ کافی بود تا نسلی دیگر از ستارههای ایتالیا از رؤیای جام جهانی دور بمانند و دوناروما همچنان در انتظار فرصتی باشد که هر روز دورتر به نظر میرسد. باید منتظر ماند و دید جانشین بوفون افسانهای رنگ حضور در جام جهانی را به خود خواهد دید یا دنیای بیرحم قهرمانی تجربه این فرصت بزرگ را برای همیشه از او خواهد گرفت.
