در حافظه موقت ذخیره شد...
قهرمانی تکراری آذربایجان در کشتی فرنگی اروپا
ناکامی مجارها، صربها و ترکها
مدالهای طلا در 10 وزن این مسابقات را کشورهای روسیه و آذربایجان هر کدام دو طلا و کشورهای صربستان، ارمنستان، بلغارستان، فرانسه، دانمارک و ترکیه هر کدام یک مدال طلا به دست آوردند. غیبت مجارستان در بین کشورهایی که همیشه مدعی مدال طلای جهان بودند و در بین کشورهایی که به مدال طلا رسیدند خودش به تنهایی نشاندهنده سطح فنی این مسابقات بود. مجارها در دو وزن به فینال رسیدند و با دو نقره و یک برنز به کار خود پایان دادند. در کنار آنها صربها هم با وجود یک مدال طلا در وزن 60 کیلوگرم نشان دادند که از دوران اوج خود خیلی فاصله گرفتند. آنها چند سال پیش قهرمان جهان شدند و به حدی با اتکا به کشتیگیران خارجی که جذب کرده بودند، قوی ظاهر میشدند که مدعی مدال طلا حداقل در پنج وزن مسابقات کشتی فرنگی بودند اما در این دوره فقط یک فینالیست داشتند که آن را هم به مدال طلا تبدیل کردند. ترکیه هم در دوران نزول کشتی فرنگی خود قرار دارد. این کشور که حالا چند سالی است ریاست فدراسیون کشتی خود را به طاها آکگول سپرده، فقط دو فینالیست و یک مدال طلا داشت که آنهم مربوط به رضا کایالپ بود. یعنی اگر این کشتیگیر سنگین وزن پا به سن گذاشته را نداشتند الان ترکها هم بدون طلا برمیگشتند. ناکام مطرح و نامدار دیگر گرجستان بود که بیشترین تعداد فینالیست را به همراه روسیه داشت. روسیه و گرجستان تنها کشورهایی بودند که سه فینالیست داشتند اما با اینحال گرجها از سه فینال خود حتی یک طلا هم نتوانستند کسب کنند که این هم نشان میدهد اوضاع در این تیم چندان روبهراه نیست. اگرچه آذربایجان امتیاز بیشتری از روسیه کسب کرده بود و حتی اگر امتیازهای روسها محاسبه هم میشد، باز هم آذربایجان قهرمان میشد اما ضعف برخی از کشورهای صاحبنام اروپایی خیلی به این کشور کمک کرد تا بتوانند به عنوان قهرمانی برسند. البته نباید یک نکته مهم را فراموش کرد و آن هم تأثیر افت این کشورها در ادامه حضور کشتی فرنگی در بازیهای المپیک است. کشتی فرنگی با این روند بعید است که بعد از المپیک لسآنجلس بتواند در این بازیها بماند.