نگاهی به بدشانسترین بازیکنان جام جهانی
حسرت world cup
حسین برزگر یاری
خبرنگار
بازیکنان بسیاری در تاریخ فوتبال ایران بودهاند که از رسیدن به جام جهانی باز ماندهاند. تعداد اسامی بسیار است اما گزیدهای از مهمترین جا ماندهها را مورد بررسی قرار دادهایم. بدون شک اسامی دیگری را هم میشد کنار هم ردیف کرد...
بیکزاده همیشه مصدوم
اگر قرار باشد در عرصه ملی بازیکنان بدشانس را انتخاب کنیم، قطعاً هاشم بیکزاده یکی از افراد صدرنشین جدول فوق محسوب میشود. بیکزاده چند روز مانده به آغاز جام جهانی ۲۰۱۴ در اتریش بشدت مصدوم شد تا در حالی که جزو نفرات فیکس کارلوس کیروش به حساب میآمد، از حضور در این تورنمنت محروم شود. این اتفاق چند ماه بعد در آستانه جام ملتهای آسیا ۲۰۱۵ نیز رخ داد و بیکزاده در خود استرالیا مصدوم شد تا آن تورنمنت را هم از کف بدهد. نکته جالب توجه اینکه در هر دو مرتبهای که بیکزاده مصدوم شد، محمدرضا خانزاده جای او را در تیم ملی گرفت و به جمع ملیپوشان اضافه
شد.
میناوند به جای شاهرودی
رضا شاهرودی هم چند روز مانده به شروع مسابقات جام جهانی از ناحیه پا دچار مصدومیت شدید شد و جای خود را به زندهیاد مهرداد میناوند داد. این اتفاق در حالی برای شاهرودی رخ داد که او در بهترین شرایط بدنی قرار داشت. البته میناوند هم بازیهای بسیار خوبی ارائه داد.
عادلخانی و حسرت آرژانتین
رضا عادلخانی یکی از امیدهای استقلال برای حضور در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین بود. این هافبک تکنیکی در فاصله کمی مانده به آغاز جام جهانی مصدوم شد و همین مسأله نقش بسیار مهمی در نرفتنش به این مسابقات ایفا کرد. البته حسن روشن نیز در آن مقطع مصدوم بود، ولی با تلاش پزشکان به بازیها رسید و اتفاقاً مقابل پرو گلزنی هم کرد. ناصر نورایی، جزو مردان درجه اول خط حمله تیم ملی بود که در جام 1978 فرصت بازی پیدا نکرد.
بدشانسی عجیب برای منتظری
برای یک فوتبالیست بازی در جام جهانی اگر سقف آرزوهای ورزشیاش نباشد حتماً یکی از بزرگترین آرزوهایش است.
در بازی ایران و مراکش در جام 2018 و پس از مصدومیت امید ابراهیمی، قرار بود پژمان منتظری وارد میدان شود اما همان لحظات مدافع استقلال نیاز به سرویس بهداشتی پیدا میکند و کیروش مجید حسینی را به جای منتظری وارد
زمین کرد.
جباری خودش نرفت
مجتبی جباری در تاریخ بازیگریاش ۲ جام جهانی را از دست داده که بدون شک حسرت اولی را
میخورد.
تیم ملی ایران چند روز قبل از حضور در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، اردوی تدارکاتی خود را در سوئیس برپا کرد و مجتبی همانجا مصدوم شد تا در اوج آمادگی نه تنها جام جهانی را از دست بدهد بلکه ۶ ماه هم دور از میادین باشد. جباری به جام جهانی ۲۰۱۴ هم نرفت، اما این غیبت ربطی به آسیبدیدگی نداشت و این بازیکن خودش تصمیم به کنارهگیری از تیم ملی گرفت.
ستارگانی که جاماندند
اگر به دهه 60 برگردیم فوتبالیستهای بسیار با کیفیتی مثل ناصر محمدخانی، حمید درخشان، محمد پنجعلی، عبدالعلی چنگیز، شاهین و شاهرخ بیانی، مجید نامجو مطلق، فرشاد پیوس، صمد مرفاوی، حمید علیدوستی و... فرصت حضور در جام جهانی را به دست نیاوردند.
بعد از آنها هم بازیکنان بسیاری همچون نیکبخت واحدی، فرهاد مجیدی، ستار همدانی، مهرداد بیت آشور، محرم نویدکیا، قاسم حدادیفر، جواد کاظمیان، حسن رودباریان، وحید طالبلو، رحمان احمدی، مهدی رحمتی و... این شانس را از دست دادند. بدون شک بازیکنان دیگری هم هستند که نامشان را میشد عنوان کرد که هرگز در جام جهانی بازی نکردند. 48 تیمی شدن جام جهانی که به تازگی باب شده اما این فرصت را ایجاد خواهد کرد تا نسلهای بعدی در فوتبال ایران با آسودگی بیشتر راهی جام جهانی شوند و فرصت تقابل با بزرگان جهان را به دست آورند. البته نباید از یاد ببریم که زمان قابل توجهی فوتبال آسیا سهمیههای اندکی داشت و حتی در برههای فقط یک تیم از آسیا مجوز حضور در این تورنمنت را داشت اما حالا ماجرا به کلی متفاوت شده است به طوری که اردن و ازبکستان نیز فرصت حضور در جام جهانی را به دست آوردهاند و برای استعدادهای بزرگ فوتبال ایران و این همه نیروی خلاص نشده و نهفته در کشور قطعاً کار دشواری نخواهد بود که از این پس پای ثابت جام جهانی باشند.