گفتیم مربی خارجی نمیخواهیم، لج کردند
جعفر ابراهیمی
مربی دوومیدانی
در روزهای اخیر و بعد از اعلام اسامی نفرات دعوت شده به اردوی تیم ملی این سؤال بارها از من پرسیده شد که چرا محیطیزاده در اردوی تیم ملی نیست. واقعیت این است که این تصمیم بیشتر شبیه یک لجبازی بود.
در حالی که ورزشکارانی هستند که حتی مربی مشخصی ندارند اما در اردو حضور دارند نادیده گرفتن ورزشکاری با این سطح رکورد و جایگاه، بیاحترامی است.
بعد از بازیهای کشورهای اسلامی از ما خواسته شد که فاطمه محیطیزاده زیر نظر مربی خارجی کار کند. ما با این موضوع موافقت نکردیم و به همین دلیل او را از اردوها کنار گذاشتند. حتی بدترین سانس تمرینی را به ما دادند؛ ساعتی که نه از نظر تغذیه و نه از نظر ریکاوری برای یک ورزشکار حرفهای مناسب بود. به ما گفته شد نباید همزمان با سایر ملیپوشان تمرین کنیم در حالی که واقعاً دلیل این تصمیم را متوجه نشدیم. نفرات دوم و سوم هفتگانه ایران به اردو دعوت میشوند اما ورزشکاری که مدال طلای بازیهای کشورهای اسلامی را در کارنامه دارد دعوت نمیشود. دلیلش هم فقط این است که ما قبول نکردیم با مربی خارجی موردنظر فدراسیون کار کنیم. حتی من اعلام آمادگی کردم در تعامل با مربی خارجی همکاری داشته باشم اما ایشان شرط گذاشت که هیچ دخالتی نداشته باشم و تمام امور در اختیار خودش باشد که طبیعتاً چنین چیزی را نپذیرفتیم. وقتی یک مجموعه نتیجه میگیرد چرا باید آن را برهم زد؟ هدفگذاری اصلی ما بازیهای آسیایی ناگویاست. محیطیزاده اکنون در رنک پنج آسیا قرار دارد و از نظر فنی به بلوغ خوبی رسیده است. برخی نواقص در مواد پرتابی وجود دارد که در حال برطرف کردن آن هستیم. امیدواریم او بتواند به عنوان نخستین بانوی ایرانی مدال دوومیدانی بازیهای آسیایی را کسب کند. اتفاقی که میتواند نقطه عطفی در تاریخ این رشته باشد.