در حافظه موقت ذخیره شد...
مدعی مقابل مدعیان، آسیبپذیر مقابل فانوس به دستان
کارنامه سینوسی پیروز
اما آنچه در ادامه رخ داد، بیش از آنکه نشاندهنده ثبات یک تیم رو به رشد باشد، تصویری از بیثباتی و ناتوانی در مدیریت بازیهای بهظاهر ساده را ترسیم کرد. شاگردان پیروز قربانی در هفته هفدهم مقابل گلگهر سیرجان، در دیداری که روی کاغذ آسانتر از مصاف با پرسپولیس به نظر میرسید، با دو گل شکست خوردند و بار دیگر نشان دادند که هنوز در حفظ روند مثبت خود دچار مشکلاند. در هفته هجدهم، فجر برابر خیبر خرمآباد قرار گرفت و همانند بازی با پرسپولیس، با نتیجه دو بر یک به پیروزی رسید. این برد، آن هم مقابل تیمی که در این فصل عملکرد قابل قبولی داشته، بار دیگر امیدها را در شیراز زنده کرد و این تصور را به وجود آورد که فجر در مسیر پیشرفت قرار گرفته است.
با این حال، بیثباتی همچنان مهمترین ویژگی این تیم در نیمفصل دوم باقی ماند. در هفته نوزدهم، فجر مقابل ذوبآهنِ پایینجدولی شکست خورد و نتیجه را دو بر یک واگذار کرد؛ شکستی که نه تنها از نظر امتیازی زیانبار بود، بلکه از نظر روانی نیز نشان داد این تیم در مدیریت دیدارهای کمفشارتر، ضعفهایی جدی دارد. اوج عملکرد شاگردان قربانی در هفته بیستم رقم خورد؛ جایی که فجر به مصاف تراکتور، تیم مدعی و صدرنشین لیگ، رفت و با نتیجه دو بر یک پیروز شد تا پس از پرسپولیس، تراکتور را نیز از سر راه بردارد. این پیروزی نشان داد که فجر در بازیهای بزرگ و برابر مدعیان، انگیزه و تمرکز بالاتری دارد و از نظر فنی میتواند رقابتی ظاهر شود.
با وجود این، روند «برد و باخت یک درمیان» همچنان ادامه یافت. فجر که تا اینجای کار در هر هفته یک پیروزی را با یک شکست پاسخ داده بود، در هفته بیستویکم مقابل استقلال خوزستانِ پایین جدولی قرار گرفت. شرایط جدول و نتایج قبلی فجر مقابل تیمهای بزرگی چون پرسپولیس و تراکتور، این انتظار را ایجاد کرده بود که این تیم بتواند از این بازی سه امتیاز بگیرد؛ هم برای بهبود جایگاه خود در جدول و هم برای شکستن طلسم نوسان نتایج. اما باز هم همان سناریوی تکراری رقم خورد، فجر پس از یک برد بزرگ، در دیداری که از نظر ذهنی باید سادهتر میبود، با یک گل شکست خورد و فرصت صعود در جدول را از دست داد.
اکنون فجر با ۲۷ امتیاز در رده هشتم و در میانه جدول قرار دارد؛ جایگاهی که در ظاهر برای تیمی با شرایط این فصل چندان بد نیست، اما وقتی جزئیات نتایج بررسی میشود، پرسشهای جدیتری مطرح میشود. این تیم در برابر مدعیان عملکردی فراتر از انتظار داشته و توانسته پرسپولیس و تراکتور را شکست دهد، اما در همین نیمفصل دوم، مقابل تیمهای پایینجدولی مانند ذوبآهن و استقلال خوزستان چهار امتیاز حیاتی را از دست داده است. همین تضاد در نتایج نشان میدهد که مشکل اصلی فجر نه در توانایی فنی برابر مدعیان، بلکه در حفظ تمرکز، مدیریت بازیها و عبور از دیدارهایی است که روی کاغذ سادهتر به نظر میرسند. تا زمانی که این نوسان و بیثباتی برطرف نشود، فجرسپاسی هر چند میتواند برای بزرگان دردسر ایجاد کند، اما بعید است بتواند خود را بهعنوان مدعی جدی در جدول معرفی کند.