آزمون و خطاهای جعفری در مسیر گروه مرگ
پازل دفاعی و خط میانی یوزها در استرالیا
تیم ملی فوتبال زنان ایران ۲۸ روز دیگر مأموریت ویژه خود را در استرالیا شروع میکند. مأموریتی که با توجه به همگروهی با استرالیا، کرهجنوبی و فیلیپین، بدون تردید یکی از سختترین چالشهای تاریخ فوتبال زنان ایران به شمار میرود. قرار گرفتن یوزهای ایران در گروهی که از آن به عنوان گروه مرگ یاد میشود، حساسیت تصمیمات کادرفنی بهویژه در چینش خط دفاع و میانی را دوچندان کرده است. در حالی که هنوز ترکیب نهایی تیم ملی برای جام ملتهای آسیا مشخص نشده، بررسی بازیهای گذشته نشان میدهد مرضیه جعفری بیش از هر چیز به سیستم 4-2-3-1 پایبند بوده و در ماههای اخیر تلاش کرده با آزمون و خطا در خطوط دفاعی و میانی، به ترکیب ایدهآل خود برسد. از دیدار سرنوشتساز مقابل اردن در مرحله انتخابی جام ملتها تا بازیهای تدارکاتی اخیر، این سیستم همواره ستون اصلی تفکرات فنی سرمربی تیم ملی بوده است. در دیدار حساس مقابل اردن که حکم مرگ و زندگی را برای صعود به جام ملتها داشت، جعفری از ملیکا متولی، فاطمه امینه برازجانی، زهرا سربالی و محدثه زلفی در خط دفاع استفاده کرد تا با چهار مدافع کلاسیک مقابل حریف به میدان برود. در خط میانی هم عاطفه رمضانیزاده، عاطفه ایمانی و فاطمه پسندیده، ساختار سهنفره میانه میدان را شکل دادند تا تیم ملی با آرایش 4-2-3-1به میدان برود؛ سیستمی که تعادل دفاع و حمله را برای ایران فراهم کرد. پس از صعود به جام ملتها، تیم ملی در تورنمنت هند هم با ترکیبی تقریباً مشابه به میدان رفت. در این دیدار، جعفری با حفظ متولی، سربالی و برازجانی، این بار روژین تمریان را در خط دفاع قرار داد تا گزینههای بیشتری را محک بزند. در خط میانی هم ایمانی، رمضانی و ثنا صادقی، ملیپوش پرسپولیس، هافبکهای او بودند؛ ترکیبی که بار دیگر نشان داد سرمربی تیم ملی قصد عبور از سیستم مورد علاقهاش را ندارد. در دیدار دوستانه مقابل ازبکستان، دایره آزمونها گستردهتر شد. جعفری این بار از فاطمه امینه برازجانی، فاطمه مخدومی، شقایق روزبهان و زهرا پورحیدر در خط دفاع بهره گرفت و در میانه میدان هم عاطفه ایمانی، ثنا صادقی و بهناز طاهرخانی، هافبک ملوان را به کار گرفت تا همچنان وفاداری خود به سیستم 4-2-3-1 را حفظ کند. نکته قابل توجه دعوت طاهرخانی بعد از مدتها بود که نشان داد جعفری لیگ برتر را به خوبی زیر نظر دارد و پروسه احیای این کاپیتان ملوانیها را درک کرده است. جعفری در معدود بازیهای دوستانه و مینیکمپهای کوتاهمدت سهروزه تلاش کرده با وجود محدودیتها، بیشترین شناخت را از مهرههای دفاعی و خط میانی تیمش به دست آورد. هر چند کمبود بازیهای تدارکاتی و اردوهای بلندمدت، دست او را تا حدی بسته نگه داشته، اما حالا ۲۸ روز سرنوشتساز پیشروی تیم ملی است. باید دید سرمربی یوزهای ایران در این فرصت باقیمانده به چه ترکیبی برای حضور در استرالیا خواهد رسید و کدام مهرهها را برای غولکشی مقابل قدرتهای آسیا انتخاب خواهد کرد. آیا همین مهرهها را در استرالیا به کار خواهد گرفت یا سورپرایزهای دقیقه 90 رو میکند.