بوکس ایران این روزها در مقطعی حساس قرار دارد. در فاصله هشت ماه مانده تا بازیهای آسیایی ناگویا حال و روز این رشته، چندان تعریفی ندارد. بعد از ناکامی مربیان کوبایی و اتمام مانور تبلیغاتی فدراسیون روی آنها، همایون امیری بهعنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد. شخصی که تا قبل از این تجربه سرمربیگری نداشت و فقط بهعنوان مربی در کنار سرمربیان مختلف تیم ملی کار کرده بود. طبق شنیدهها قرار بود سرمربی جدید تیم ملی از میان دو گزینه داخلی، یعنی اکبر احدی و علیرضا استکی که هر دو تجربه هدایت تیم ملی را داشتند، انتخاب شود اما در یک حرکت غیرمنتظره امیری این دو گزینه را کنار زد تا همه در بهت فرو بروند. در شایستگی امیری و زحمات او در این سالها شکی نیست اما به عقیده بسیاری از کارشناسان او از همان ابتدا گزینه مطلوبی برای سرمربیگری یک تیم بحرانزده نبود. موضوعی که در رینگ مسابقات جهانی لیورپول و بازیهای سطح پایین کشورهای اسلامی با باختهای عجیب به اوگاندا و عراق ثابت شد. در شرایطی که زمانی تیم ملی در سطح آسیا در جرگه قدرتمندان جا داشت و در سطح دنیا هم اگر باختی داشت، مقابل غولهایی مثل کوبا، ازبکستان و قزاقستان بود، حالا حال این رشته به اندازهای بد است که مقابل تیمهایی که اصلاً بوکس ندارند هم میبازد تا خبر از حال نابسامان این رشته بدهد. در نتیجه احساس خطر ناشی از نتایج بد اخیر و احتمال تکرار آن در میدانهای پیشرو، رئیس فدراسیون، علیرضا استکی سرمربی تیم امید را بهعنوان مشاورفنی تیم ملی بزرگسالان منصوب کرد. موضوعی که کمی مغایر با عرف است اما با توجه به اوضاع تیم ملی قطعاً میتواند به بهبود روند این تیم کمک شایانی کند. مهمترین میدان پیش روی بوکسورها مسابقات قهرمانی آسیا است که فروردینماه برگزار میشود. با توجه به انتخاب استکی برای سمت مشاورفنی، بهنظر میرسد حضور او در سمت مشاور فنی پیشزمینه بازگشت او بهعنوان سرمربی بزرگسالان باشد. احتمالاً مسابقات قهرمانی آسیا آخرین فرصت حضور همایون امیری در تیم ملی است و اگر نتایج مطلوبی کسب نکند، بیشک از هدایت تیم ملی کنار گذاشته میشود و اینطور که به نظر میرسد، علیرضا استکی جایگزین او خواهد شد تا در بازیهای آسیایی هدایت بوکسورها را برعهده داشته باشد. البته در این میان یک نکته وجود دارد و آن هم این است که با توجه به نگاه کیفی مسئولان وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک به اعزام کیفی ورزشکاران به بازیهای آسیایی، احتمالاً راه حضور در ناگویا برای بوکسورها از مسابقات قهرمانی آسیا میگذرد و اگر تیم ملی در آسیا نتیجه مطلوب نگیرد، احتمالاً در اتفاقی بیسابقه، بوکس سهمیهای برای حضور در ناگویا نداشته باشد. وقتی از ابتدا تصمیمی درست گرفته نشود، زنجیرهای از تصمیمات اشتباه را بهدنبال خواهد داشت و حالا همه این اتفاقات احتمالی میتواند محصول همان نهالی باشدکه از ابتدا به صورت کج کاشته شد.
