کار سخت بوکس،تیراندازی و چند رشته دیگر برای رسیدن به ناگویا
ریزش بازندهها
محسن وظیفه
خبرنگار
کاروان ورزشی ایران برای بازیهای ناگویا عجیب و شاید متفاوتتر از همیشه باشد. این کاروان در حالی برای این بازیها آماده میشود که کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان برای اعزام یک کاروان کاملاً کیفی به جمعبندی نهایی رسیدند.
این یعنی فقط اعزام رشتههایی که یا طلا میگیرند و یا بدون مدال برنمیگردند. در این بین دیگر از اعزام فلهای به این بازیها خبری نیست. اگر چه دلیل اصلی این موضوع شرایط خاص اقتصادی کشور است اما کاملاً به سود ورزش است و باعث خواهد شد که برخی از رشتهها که به باختن عادت کردهاند، خودشان را تکانی بدهند.
اصغر رحیمی، سرپرست کاروان اعزامی ایران به ناگویا اعلام کرده 3000 ورزشکار از اسفند ماه برای حضور در بازیهای ناگویا ثبتنام میشوند اما از خردادماه کمیته ملی المپیک و تیم تخصصی که برای بررسی عملکرد فدراسیونها تشکیل شده، شروع به الک کردن میکنند. این یعنی زنگ خطر برای رشتههایی مثل تیراندازی، بوکس، شمشیربازی، تیراندازی با کمان و جودو اگر نتوانند در مسابقات پیش روی خود تا خرداد نتایج خوبی را کسب کنند از حضور در این بازیها خط میخورند.
البته بعید است که کمیته ملی المپیک کلاً رشتهای را حذف کند اما با توجه به بررسیهایی که انجام میدهد، سعی میکند افرادی به بازیها اعزام شوند که حداقل به مدال نزدیک باشند اما واقعاً در شمشیربازی چه کسی میتواند به کسب مدال بازیهای آسیایی نزدیک باشد؟
یا در بوکس که الان با این شرایط بحرانی روزهای خود را سپری میکند چه کسی میتواند شانس کسب مدال در بازیهای آسیایی را داشته باشد؟ در فروردینماه بوکس باید به مسابقات قهرمانی آسیا اعزام شود اما از همین حالا مشخص است که خود مسئولان فدراسیون هم امیدی به موفقیت این تیم ندارند. در روزهای گذشته علیرضا استکی بهعنوان مشاور فنی به این تیم اضافه شده تا بتواند به تمرینات این تیم نظارت کند اما آیا این تصمیم میتواند بوکس ایران را نجات بدهد؟ بدون شک یکی از رشتههایی که بلافاصله بعد از مسابقات قهرمانی آسیا پروندهاش روی میز میآید همین بوکس است. رشتهای که روزگاری در بین چند رشته اول مدالآور ایران در بازیهای آسیایی بود.
در تیراندازی و تیراندازی با کمان هم اوضاع بحرانی است. هیچکس در این دو رشته امیدی به کمترین موفقیتی هم ندارد. این از عملکرد آنها در ماهها و سالهای اخیر بیرون آمده است. آخرین رویدادی که باید تیراندازان ایران در آن شرکت میکردند قهرمانی آسیا در اهداف پروازی بود که بهدلیل مشکلات پرواز نتوانستند به این مسابقات اعزام شوند. در آذرماه هم تیراندازان ایرانی راهی جام جهانی شدند اما بهترین عنوانی که به دست آمد، چهارمی تیم میکس، پنجمی هانیه رستمیان و چهارمی تیم بانوان در تپانچه بود. حالا چطور این رشته میخواهد در ماههای آینده رضایت کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش را جلب کند؟
تیروکمان ایران هم دیگر فراموش کرده در مسابقات قهرمانی آسیا به مدال نزدیک شود، آبانماه راهی مسابقات قهرمانی آسیا شد. 16ورزشکار در این اعزام حضور داشتند و با همراهان 25نفر راهی بنگلادش شدند اما خروجی این تیم با این همه هزینه چه بود؟ حذف در مرحله یکچهارم بهترین موفقیت این تیم بود حالا با کدام متر و معیار این تیم باید راهی بازیهای آسیایی شود؟ حتماً در اعزام کیفی کاوران ایران این موارد مورد بررسی قرار میگیرد و طبیعی است که نوبت به اعزام چنین رشتهای نمیرسد.
البته در بین رشتههای تیمی اوضاع به مراتب بدتر است. فوتبال و هندبال سردمدار رشتههای تیمی هستند که همین چند وقت پیش در مسابقات قهرمانی آسیا ناکامی بزرگی به بار آوردند. تیم فوتبال با هدایت امید روانخواه در مرحله گروهی بدون گل زده حذف شد و تیم ملی هندبال هم با وجود جذب سرمربی خارجی و البته صرف هزینههای زیاد در نهایت دهم شد تا یکی از بدترین نتایج خود را کسب کند.
طبیعی است که اعزام رشتههای تیمی بسیار پرهزینهتر از رشتههای انفرادی است و طبیعی است که وقتی امیدی هم به موفقیت آنها نیست نباید به بازیهای اعزام شوند.
البته باید دید کمیته ملی المپیک و البته وزارت ورزش و جوانان روی تصمیم درست خود اصرار میکنند و اسیر لابیها و فشارها نمیشوند تا رشتههایی که شانس موفقیت ندارند، به این بازیها اعزام نشوند یا خیر.