انتصاب سرمربی تیم امید بوکس به عنوان مشاور فنی بزرگسالان
سرگیجه در مدیریت
سریال تصمیمهای عجیب در فدراسیون بوکس همچنان ادامه دارد. در شرایطی که فدراسیون بوکس با ریاست روحالله حسینی در این سالها تصمیمات عجیب کم به خود ندیده است، حالا انتصاب سرمربی تیم امید به عنوان مشاور فنی تیم ملی بزرگسالان از آن دست اتفاقاتی است که فقط با هنر مدیریتی حسینی رقم میخورد. طبق اعلام سایت رسمی فدراسیون بوکس، علیرضا استکی سرمربی تیم امید به عنوان مشاورفنی تیم بزرگسالان انتخاب شده است تا عملاً از این به بعد در تصمیمات همایون امیری سرمربی تیم ملی بزرگسالان دخیل باشد. اما این موضوع از دو جهت قابل بررسی است.
معمولاً در ورزش ایران عرف است که سرمربی تیم ملی بزرگسالان به عنوان مشاور فنی ردههای پایه و تیم امید منصوب میشود تا علاوه بر تیم بزرگسالان، ردههای دیگر را هم زیرنظر داشته باشد و در جریان پروسه پشتوانهسازی و تربیت بازیکنان جوان برای تزریق به تیم اصلی باشد، اما حالا با حکم عجیب روحالله حسینی، استکی که سرمربی تیم امید است، به عنوان مشاور فنی تیم بزرگسالان انتخاب شده است تا استثنائاً این بار آب سر بالا برود. البته از آنجایی که در این سالها بوکس ایران از این قبیل تصمیمات زیاد به خود دیده است، در حوزه مدیریتی روحالله حسینی این تصمیم جای تعجب ندارد چرا که خانه از پایبست ویران است و وقتی از ابتدا تصمیمی اشتباه باشد، تصمیمهای بعدی هم در راستای آن نادرست خواهد بود. به کمی عقبتر برگردیم، زمانی که بعد از رفتن مربیان کوبایی همایون امیری به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد، انتخابی که بسیاری آن فنی ندانسته و پشتوانه آن را رفاقت حسینی با امیری میدانستند.
در برههای که همه منتظر انتخاب سرمربی تیم ملی از بین دو گزینه اکبر احدی و علیرضا استکی بودند، روحالله حسینی مثل همیشه همه را سورپرایز کرد و همایون امیری را انتخاب کرد که تا قبل از این فقط سابقه مربیگری در تیم ملی را داشت و حتی سالها دستیار علیرضا استکی بود. مصداق بارز اشتباه بودن انتخاب امیری هم مسابقات قهرمانی جهان و بازیهای کشورهای اسلامی بود، جایی که بوکسورها از رینگ جهانی بدون عملکردی مناسب و مدال خارج شده و در بازیهای کشورهای اسلامی هم با باختهای عجیب مقابل اوگاندا و عراق تنها به یک برنز بسنده کردند. حالا و از آنجایی که سال 2026 ترافیک مسابقات حساس سنگین است و بازیهای آسیایی در پیش است، مسئولان فدراسیون این انتصاب را انجام دادهاند تا استکی که سالها سابقه هدایت تیم ملی را داشته و حتی در سالهای حضورش اولین مدال بوکس ایران بعد از 85 سال در مسابقات جهانی به دست آمد، با انتقال تجربیاتش به تیم ملی و نظارت بر کار امیری کمی اوضاع نابسامان بوکس ایران را سامان دهد.
هر چند این تصمیم عقبگرد به گذشته است و در شرایطی که امیری سالها دستیار استکی بود، حالا به نظر میرسد سمتها همان سمتهای گذشته است و فقط اینبار اسامی و حکمها تغییر کرده است. شاید بهتر بود به جای بازی با حکمها و انتصابها از همان ابتدا شخصی به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب میشد که در اندازههای این سمت باشد و از نظر فنی میتوانست باری از روی دوش بوکس زخمی ایران بردارد نه اینکه خود باری اضافی باشد و عاملی برای تصمیمهای نادرست زنجیرهوار بعدی.