هیچ نامی بالاتر از «ایران» نیست
مجید سلطانی
خبرنگار
این روزها اخبار و حاشیههای مختلفی از ورزش به گوش میرسد. این ذات پر از التهاب ورزش است که حتی یک ساعت آرام ندارد و تنشها و کنشهای فراوان اجازه نمیدهد سکون به نقطهای از ورزش سلام کند.
این روزها از هر جنسی خبر داشتیم. از انتخابات کمیته ملی پارالمپیک تا قصههای پرغصه بعضی فدراسیونها که متأسفانه اخبار آن، ورزشدوستان را نگران و ناراحت کرد. از تعلیق انتخابات گرفته تا حکم زندان برای رئیس اسبق یک فدراسیون.
تلاش صادقانه برای حضور در عرصههای مدیریتی و خدمت به ورزشی که تخصص لازم برای ورود به آن وجود دارد، موضوعی پسندیده است؛ اما زمانی همین کار ناپسند میشود که اصرار برای ورود با ماندن در هر سمتی به برهم خوردن نظم و آرامش جامعه ورزش ختم شود.
روزی باید به این میزان از درک برسیم که اصرار برای ماندن را فراموش کنیم. زمانی که میبینیم مدیران دیگر توان، خلاقیت، انگیزه و دانش بیشتری دارند، باید تسلیم شویم و میز را رها کنیم.
باید بپذیریم که نام مقدس «ایران» مهمتر از هر نامی است و اگر تصمیم مناسب و درست بگیریم هم به صلاح خود ماست و هم ورزش کشور. وقتی میبینیم دیگر کارایی نداریم، باید میز را ترک کنیم تا ورزش ایران آسیب نبیند. شایسته سالاری به معنای روی کار بودن یا رئیس ماندن ما نیست بلکه قرار گرفتن آدمهای مناسب در سمتهای مناسب است.
آنچه این روزها میبینیم، کمی با تعریف درست شایستهسالاری فاصله دارد و رواست افرادی که به یقین رسیدهاند ماندن آنها به نفع ورزش نیست، بیصدا عرصه را ترک کنند.
آرزوی همه ما عظمت نام ایران و افتخار ورزش کشور است و بیتردید هر آنچه میگوییم هم در همین راستاست نه حب و بغض شخصی.
