والیبال ایران دنبال یکی مثل ولاسکو باشد
نیاز به منجی داریم، نه گزینههای معروف
رضاعباسپور
خبرنگار
برخی کارشناسان و اهالی والیبال بعد از قهرمانی و طلایی شدن تیم ملی والیبال ایران در بازیهای آسیایی 2026 ژاپن با شکست دادن میزبان مدعی، معتقد بودند که «روبرتو پیاتزا» سرمربی ایتالیایی تیم ملی بزرگسالان قراردادش تمدید خواهد شد و در لیگ ملتها و رقابتهای قهرمانی جهان سال آینده نیز هدایت والیبالیستهای کشورمان را برعهده خواهد داشت.
اما این پیشبینی غلط از آب درآمد تا فدراسیون والیبال بهخاطر دور بودن و مشغله زیاد پیاتزا، آب پاکی را روی دست او ریخته و قراردادش را لغو کرد.
حالا دغدغه تازه اهالی والیبال استخدام جایگزین اوست. جایگزینی که همه منتظرند ببینند از بین گزینههای مطرح داخلی است یا مربیان نامدار و درجه یک خارجی؟
«معروف» در دنیای بازیگری
گمنام درعرصه مربیگری
محمد تقوی رئیس فدراسیون والیبال کشورمان پس از اینکه پایان رسمی قرارداد ما با روبرتو پیاتزا را تأیید کرد در پاسخ به این سؤال که کمیته فنی وهیأت رئیسه والیبال برای جانشینی پیاتزا گزینه خارجی مد نظر دارد یا ایرانی به نکته جالب توجهی اشاره کرد: «منطقی است که اولویت ما مربی خارجی باشد. زیرا الان شرایط ویژه و حساسی داریم و چارهای نداریم جز کسب نتیجه در لیگ ملتها و رقابتهای جهانی سال 2027، اما شرطش این است که بتوانیم در شرایط حساس فعلی که کشور دارد با گزینه خارجی به توافق برسیم. اما اگر نتوانیم، هر گزینهای که بتواند به تیم ملی بیشترین کمک را بکند، انتخاب میکنیم.»
تقوی در پاسخ به این سؤال که آیا به انتخاب سعید معروف برای هدایت تیم ملی فکر میکنید، معتقد است: «به همه کسانی که بتوانند به تیم ملی کمک کنند، فکرمی کنیم. سعید معروف هم اگر تمایل داشته باشد او نیز مورد توجه ما خواهد بود.» اظهارنظر و واکنش میلاد تقوی در شرایطی است که والیبال ما در لیگ ملتها و رقابتهای قهرمانی جهان در سال 2026 عملکردی ضعیف و ناامید کننده داشت. شکست و ناکامیهای پی درپی، همچنین بیبرنامگی و سردرگمی بازیکنان ملیپوش والیبال ایران رودرروی تیمهای مطرح والیبال جهان بیانگر این بود که ما حتی با توسل به دانش فنی روبرتو پیاتزا سرمربی اروپایی تیم ملی نتوانستیم آنطور که باید و شاید در این دو سالی که او سرمربی تیم ملی بود به شرایط آرمانی و انسجام گروهی برسیم. البته غیبت مستمر پیاتزا در اردوهای داخلی نیز موجب شده بود او نتواند شناخت منطقی و درستی نسبت به داشتههای والیبال ایران داشته باشد. به همین دلیل ناکامی و نتایج ناامید کننده قسمت ما در لیگ ملتها و رقابتهای قهرمانی جهان سال گذشته شد. تنها اتفاق خوبی که برای والیبال ایران با پیاتزا رخ داد، قهرمانی ما در بازیهای آسیایی 2026 ناگویا بود که آن هم دلیلش عدم حضور ستارههای نامدار والیبال ژاپن در ترکیب تیمی بود که در فینال بازیهای آسیایی رودرروی ما حاضر شد و به میدان رفت. حالا شما فکر کنید در این برهه زمانی حساس و سرنوشتساز برای والیبال ما که سهمیه المپیک 2028 را هنوز دشت نکرده و برای کسب سهمیه نیاز به درخشش در لیگ ملتها و رقابتهای جهانی باقیمانده دارد، ما برویم سراغ گزینههای «معروف» اما بدون رزومه مربیگری دندانگیر داخلی! اگر این اتفاق رخ داد و ما با مربیان و چهرههای معروف داخلی برای هدایت تیم ملی قرارداد منعقد کردیم، اما نتوانستیم در رویدادهای مهم آتی نتیجهای که دلخواه است را دشت کنیم، تکلیف چیست؟ با تمام احترامی که برای مربیان توانمند و شایسته ایرانی همچون سعید معروف، علیرضا طلوعکیان، بهروز عطایی، غلامرضا مؤمنی مقدم و... قائلیم اما کارزار حساس و سرنوشت ساز فعلی برای والیبال ایران حکم مرگ و زندگی دارد. بنابراین در شرایط حال حاضر اینطور به نظر میرسد که والیبال ایران به جای گره خوردن با آدمها و گزینههای «معروف» که البته رزومه مربیگری جدی و پروپیمانی در عرصههای مختلف بینالمللی ندارند، باید سراغ مربیان نامدار بینالمللی برود که بتوانند مثل «ولاسکو» که سالها پیش در والیبال ما انقلاب و تحولی اساسی ایجاد کرد، بتوانند نواقص و نقاط ضعف ما را شناسایی کرده و برای خروج والیبال ایران از شرایط بحرانی فعلی نسخه طلایی و کارآمد بپیچند. تیم ملی والیبال ایران به زودی باید خود را برای حضور در لیگ ملتهای والیبال و پس از آن رقابتهای قهرمانی بزرگسالان جهان درسال 2027 مهیا کند. بنابراین ما چارهای نداریم جز اینکه برویم سراغ گزینههای درجه یک و نامدار خارجی و که روزمه قوی و قابل دفاعی دارند. در کنار آنها نیز میتوانیم از چهرههای معروف و مستعد مربیگری داخلی استفاده کنیم برای سالهای آینده و پیش روی والیبال.
