ورزش را برای خود نمیخواست
مجید سلطانی
خبرنگار
مهدی اربابی درگذشت. مردی که برای فوتبال و ورزش تهران و ایران زحمات فراوانی کشید. اهالی فوتبال تهران او را «حاج مهدی» صدا میزدند. سالهای ابتدایی انقلاب، او رئیس هیأت فوتبال تهران بود و فوتبال پرتلاطم را در آن روزهای خاص به بهترین شکل اداره کرد. همین مدیریت قدرتمند را در مجموعه ورزشی انقلاب تهران هم پیاده کرد. رد خدمت این مرد در تیم ملی نوجوانان هم دیده میشود. اگر نگاهی دقیق به عملکرد صادقانه و خادمانه اربابی بیندازیم، باید اعتراف کنیم فوتبال ما مدیون اوست.
حاج مهدی ترجیح داد سالهای آخر عمرش را در سکوت بگذراند؛ اما آنها که باید سراغی از او میگرفتند به وظیفه سازمانی و اخلاقی خود عمل نکردند. اربابی ورزش را برای خود نمیخواست چون اصلاً برای احیای منافع شخصی به ورزش نیامده بود.
آدمهایی از جنس مهدی اربابی که اخلاق را به مسائل دیگر برتری میدهند، اهل مصاحبه و مناقشه و فریاد نیستند و این برای فوتبال ما زشت است که چنین افرادی را دوست ندارد.
فوتبال ما عادت کرده افرادی را روی چشم بگذارد که اهل حاشیه و جنجال باشند. افرادی که فضا را غبارآلود میکنند و از وایرال شدن توهینهای کلامیشان واهمهای ندارند.
فوتبال ما در یک ماه اخیر 3 عزیز را از دست داد که به هر 3 نفر بدهکار است. برای فوتبالی که انسانهای شریف و اخلاقمدارش را سخت به دست میآورد و راحت از دست میدهد نگرانیم. فوتبالی که روزگاری نسل شاهینیها و پاسیها را پرورش میداد تا نمونههای مسلم اخلاق در جامعه باشند، مدتهاست به ما الگو معرفی نکرده و همین موضوع، نگرانمان میکند.
3 سال قبل، گفتوگوهایی سریالی با مرحوم ناصر عظیمی داشتیم که مردانه پای پیشکسوتان ایستاده بود و با هزینه شخصیاش، میهمانیهای ماهانه میگرفت تا پیشکسوتان دیداری تازه کنند و از حال هم باخبر باشند؛ اما آن گفتوگوها هم تلنگری نشد برای مدیرانی که باید جویای حال پیشکسوتان ما باشند.
کاش آنها که دستی بر آتش دارند، پیش از خاموش شدن شعله زندگی پیشکسوتان ورزش، به یاد آنها بیفتند.
درگذشت مهدی اربابی، حمید علیدوستی و حسن حبیبی را به جامعه ورزش و فوتبال تسلیت میگوییم. روحشان شاد.
