از شعارهای جنجالی تا لیزرپرانی و جریمههای سنگین
ضرورت بازنگری در رفتار هواداران فوتبال
اتفاقات اخیر دیدار گلگهر سیرجان و ذوبآهن اصفهان و صدور احکام انضباطی علیه باشگاه گلگهر، بار دیگر موضوع رفتارهای ناهنجار در سکوهای فوتبال ایران را به یکی از مسائل قابل تأمل تبدیل کرده است؛ موضوعی که دیگر نمیتوان آن را صرفاً به یک تیم یا گروه خاص از هواداران محدود کرد. بر اساس آرای صادرشده از سوی کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال، باشگاه گلگهر به دلیل سر دادن شعار توسط هواداران علیه مقام رسمی مسابقه به پرداخت ۲۰۰ میلیون تومان جریمه نقدی محکوم شده است.
همچنین فردی به نام فرهادی که از او به عنوان سرمشوق یا لیدر باشگاه یاد شده، با محرومیت یکماهه از حضور در ورزشگاهها مواجه شده است. این آرا قابل تجدیدنظرخواهی هستند، اما فارغ از سرانجام این پرونده، اصل ماجرا بار دیگر ضرورت بازنگری در رفتار بخشی از هواداران فوتبال را یادآوری میکند.
پرسش اساسی اینجاست که چرا در بخش قابل توجهی از مسابقات فوتبال ایران، سکوها به جای حمایت از تیم خود به محلی برای سر دادن شعار علیه داوران، ناظران، عوامل اجرایی و حتی مسئولان مسابقه تبدیل میشوند؟ چرا توهین، تحریک و ایجاد حاشیه همچنان بخشی از فضای برخی ورزشگاههاست؟
لیزرپرانی نیز از دیگر رفتارهایی است که بارها در مسابقات داخلی و حتی دیدارهای بینالمللی مشاهده شده و میتواند تبعات انضباطی سنگینی به دنبال داشته باشد. واقعیت این است که این معضل مختص گلگهر نیست و در ورزشگاههای مختلف کشور، نمونههایی از چنین رفتارهایی دیده میشود. بنابراین نباید احکام اخیر را صرفاً مسألهای مربوط به یک باشگاه دانست، بلکه باید آن را فرصتی برای طرح یک مطالبه عمومی در فوتبال ایران تلقی کرد.
تبعات این رفتارها نیز به مرزهای داخلی محدود نمیشود. در رقابتهای بینالمللی، تخلفات تماشاگران میتواند جرایم مالی سنگین، محرومیت از میزبانی و محدودیت حضور تماشاگران را برای باشگاهها و حتی فوتبال ملی به همراه داشته باشد.
اکنون زمان آن رسیده است که باشگاهها، فدراسیون فوتبال، کانونهای هواداری و لیدرها در کنار یکدیگر برای اصلاح این روند اقدام کنند.
هواداری واقعی به معنای حمایت از تیم است، نه توهین به دیگران و ایجاد حاشیه.
