جانشین پیاتزا مشخص است؟
مجید سلطانی
خبرنگار
خبر یک خطی دیروز، این بود: روبرتو پیاتزا با تیم ملی والیبال ایران خداحافظی کرد.
نمیتوانیم بگوییم انتخاب پیاتزا یک فاجعه محض بود و از طرفی هم نمیتوانیم از انتخاب او به عنوان نقطه عطفی در تاریخ ورزش ایران نام ببریم.
نمایشهای تیم ملی والیبال در زمان پیاتزا، همواره پر از فراز و فرودهای وحشتناک بود. زمانی عالی بودیم و روزی پر از اشتباهات مبتدیانه.
نمیخواهیم حالا که این مربی ایتالیایی به همکاری با تیم ملی والیبال ایران پایان داده، تمام کسریهای والیبال ایران را به نام او بنویسیم.
با نگاهی واقعبینانه میتوان به پیاتزا در تیم ملی والیبال ایران نمره قبولی داد؛ اما فقط نمره قبولی نه نمرهای که چشمها را خیره کند.
یادمان نرود پیاتزا مأمور ساختن والیبال ایران در دوران پس از نسل طلایی والیبال ایران بود. نسلی که محمد موسوی و میلاد عبادیپور آخرین بازماندههای آن بودند که به مرور از تیم ملی جدا شدند. فدراسیون والیبال باید ساختار این رشته را برای ساختن آینده فراهم میکرد که این اتفاق نیفتاد و والیبال ما سالهای افول را تجربه کرد. سالهایی که والیبال ما فاصلهای معنادار با روزهای درخشانش پیدا کرد. پیاتزا تلاش کرد ستارههای جدید را جایگزین نامهای بزرگ کند که در این راه موفق نبود.
پیاتزا تلاش فراوانی کرد که با بازیکنان منتخبش، نتایج تیم ملی در زمان نسل طلایی والیبال را تکرار کند که در این مورد هم ناکام بود. او برای این کار، ابزارهایی میخواست که لابد در اختیارش نبود و شاید همین مورد آخر دلیل اصلی جدایی او از تیم ملی ایران شد.
حالا پرسشهای اصلی اهالی ورزش از فدراسیون والیبال این است: 1- جانشین پیاتزا مشخص شده؟ 2- پیش از خاتمه همکاری با پیاتزا، فکری برای امروز کرده بودید؟ 3- میتوان عملکرد پرافتخار تیمهای پایه والیبال در نوجوانان و جوانان که همواره روی سکوهای جهانی هستند را به تیم ملی بزرگسالان هم منتقل کرد؟ 4- اگر پاسخ منفی است، ایراد از کجاست که تیمهای پایه ما آنگونه قدرتمند هستند و تیم ملی بزرگسالان ما اینگونه؟
