ضرری که پرتغال با خداحافظی رونالدو متحمل می‌شود
از دست رفتن یک برند جهانی
کناره‌گیری کریستیانو رونالدو از تیم ملی پرتغال، اگرچه از نظر فوتبالی می‌تواند فرصتی برای شکل‌گیری تیمی تازه باشد، اما فدراسیون فوتبال این کشور را با چالشی بزرگ‌تر روبه‌رو می‌کند. از دست دادن یکی از قدرتمندترین برندهای تجاری فوتبال جهان. شاید پرتغال بتواند جای خالی کاپیتان ۴۱ ساله‌اش را در خط حمله پر کند، اما جبران تأثیر اقتصادی و رسانه‌ای او به این سادگی‌ها نخواهد بود.
جدایی‌ای که دیر اتفاق افتاد
رونالدو در فوریه ۲۰۲۴ گفته بود اگر احساس کند دیگر نمی‌تواند کمکی به تیم ملی کند، نخستین کسی خواهد بود که کنار می‌رود. با این حال، فاصله زیادی میان این ادعا و واقعیت وجود داشت. او حتی پس از نمایش‌های کم‌فروغ در یورو ۲۰۲۴ نیز حاضر به خداحافظی نشد و همچنان جایگاه ثابتی در ترکیب پرتغال داشت.
در نهایت، ژرژ ژسوس، سرمربی پرتغال، حاضر نشد ستاره بزرگ تیمش را از هرگونه محدودیت فنی و تاکتیکی معاف کند. نیمکت‌نشینی رونالدو در برخی مسابقات و اختلاف بر سر میزان حضورش در زمین، به تنش میان دو طرف انجامید.
رونالدو در بیانیه‌ای مفصل، ژسوس را به رفتار از موضع قدرت متهم کرد و مدعی شد توافق‌های قبلی درباره زمان و شرایط بازی‌اش رعایت نشده است. اما در نهایت، این اختلاف‌ها به پایان دوران ملی او منجر شد؛ پایانی که شاید می‌توانست بسیار زودتر رقم بخورد.
پرتغال یک برند جهانی را از دست می‌دهد
از نظر فنی، ادامه حضور رونالدو در ترکیب اصلی پرتغال به یک پرسش جدی تبدیل شده بود؛ اما ارزش او برای فوتبال این کشور هرگز به عملکردش در مستطیل سبز محدود نمی‌شد. فدراسیون فوتبال پرتغال نیز به‌خوبی از این موضوع آگاه بود. پدرو پروئنسا، رئیس فدراسیون، پیش‌تر از رونالدو به‌عنوان بزرگ‌ترین سرمایه‌ای یاد کرده بود که فوتبال پرتغال در اختیار داشته است.
رونالدو طی دو دهه، چهره اصلی فوتبال پرتغال در بازار جهانی بود. او نه‌فقط هواداران فوتبال، بلکه مخاطبانی را جذب می‌کرد که شاید علاقه چندانی به دنبال کردن باشگاه‌ها و تیم‌های ملی نداشتند. انتقال او به یوونتوس در سال ۲۰۱۸ نمونه روشنی از این تأثیرگذاری بود؛ این باشگاه تنها در ۲۴ ساعت پس از اعلام رسمی انتقال، بیش از ۲.۲ میلیون دنبال‌کننده جدید در شبکه‌های اجتماعی به دست آورد.
پس از حضور رونالدو در تورین، یوونتوس قراردادهای تجاری مهم‌تری نیز امضا کرد. قرارداد هفت‌ساله این باشگاه با آدیداس به ارزش ۳۵۷ میلیون یورو، تقریباً دو برابر توافق قبلی بود. این نمونه نشان می‌دهد حضور یک ستاره جهانی تا چه اندازه می‌تواند درآمد و قدرت بازاریابی یک مجموعه ورزشی را افزایش دهد.
دانیل سا، کارشناس بازاریابی ورزشی، معتقد است رونالدو به‌تنهایی یک سکوی ارتباطی جهانی بود و پرتغال با جدایی او، بزرگ‌ترین تقویت‌کننده برند خود را از دست می‌دهد.
تیمی قوی‌تر، برندی کم‌فروغ‌تر؟
پرتغال در سال‌های اخیر به نسلی از بازیکنان مستعد دست یافته که می‌توانند این تیم را به مدعی جدی رقابت‌های بزرگ تبدیل کنند. حضور مهاجمی جوان و پرتحرک در خط حمله، امکان استفاده بهتر از توانایی هافبک‌ها و بازیکنان کناری را فراهم می‌کند؛ فرصتی که در سال‌های پایانی حضور رونالدو کمتر در اختیار تیم قرار داشت.
با این حال، هیچ تضمینی وجود ندارد که نسل جدید پرتغال بتواند افتخارات گذشته را تکرار کند. آنچه روشن است، اینکه رونالدو نه‌فقط یکی از بزرگ‌ترین گلزنان تاریخ فوتبال ملی، بلکه یک سرمایه تجاری کم‌نظیر برای کشورش بود. پرتغال شاید در زمین فوتبال زودتر از انتظار با دوران بدون رونالدو کنار بیاید، اما بیرون از زمین، جای خالی او احتمالاً بسیار طولانی‌تر احساس خواهد شد.