یکی از اشتباه‌های رایج در تحلیل قرارداد مربیان، محدود کردن بحث به رقم دستمزد است.در واقع، قرارداد مربی مجموعه‌ای از تعهدات مالی و فنی را شامل می‌شود که باید در کنار یکدیگر بررسی شوند. مدت همکاری، زمان شروع و پایان قرارداد، شرایط فسخ، پاداش‌ها، هزینه‌های کادر فنی، تعهدات مربوط به اردوها و مسابقات و نحوه پرداخت مطالبات، همگی بخشی از ساختار قراردادی هستند. برای مثال، ممکن است قرارداد یک سرمربی تا پایان یک رقابت معتبر باشد، اما در صورت عدم صعود یا تغییر برنامه مسابقات، وضعیت همکاری نیازمند بررسی مجدد شود. همچنین ممکن است قرارداد شامل پاداش‌هایی باشد که فقط در صورت تحقق اهداف مشخص پرداخت می‌شوند. در چنین شرایطی، اعلام رقم کلی قرارداد بدون توضیح درباره اجزای آن، تصویر دقیقی از هزینه واقعی همکاری ارائه نمی‌دهد. این موضوع در فوتبال ایران، به‌ویژه در قراردادهای تیم ملی، باید با دقت بیشتری مورد توجه قرار گیرد.
