3 مدال جهانی برای یوسفی و داودی در نبرد هرکول‌های وزنه‌برداری
حسرت طلای مجموع 4 ساله شد
علی الربیاوی، وزنه‌بردار جوان و قدرتمند عراقی، که کمتر از یک ماه پیش در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا ژاپن، مدال طلای دسته فوق‌سنگین را به علی داودی، نماینده ایران، واگذار کرده بود، این بار در رقابت‌های جهانی ۲۰۲۶ چین فراتر از انتظار ظاهر شد و انتقام شکست آسیایی خود را از نمایندگان کشورمان گرفت. الربیاوی با بهره‌گیری از قدرت بدنی و آمادگی فنی خود و در شرایطی که کادرفنی ایران در شطرنج انتخاب وزنه‌ها ناکام ماند، مدال طلای مجموع دسته ۱۱۰+ کیلوگرم و عنوان قوی‌ترین مرد وزنه‌برداری جهان را به دست آورد. در این دسته، نه‌تنها علی داودی و علیرضا یوسفی، بلکه وازارت لالایان، قهرمان سال گذشته جهان از ارمنستان، نیز نتوانستند از پس قدرت هرکول عراقی برآیند. به این ترتیب، تیم ملی وزنه‌برداری ایران بار دیگر از دستیابی به طلای مجموع جهان بازماند؛ حسرتی که از رقابت‌های جهانی ۲۰۲۳ عربستان و قهرمانی میرمصطفی جوادی در دسته ۸۵ کیلوگرم آغاز شده و با پایان مسابقات ۲۰۲۶ چین، وارد چهارمین سال خود می‌شود.
رضاعباسپور
خبر‌نگار
4 سال بدون طلای مجموع
کشورهای مدعی وزنه‌برداری، هدف خود را تنها روی کسب مدال یک ضرب یا دوضرب متمرکز نمی‌کنند؛ بلکه دستیابی به مدال طلای مجموع در رقابت‌های جهانی، قاره‌ای و المپیک، اولویت اصلی آنهاست. چین و کره شمالی نیز همواره تلاش می‌کنند سهم بیشتری از مدال‌های طلای مسابقات، بویژه طلای مجموع، به دست آورند.
نگاهی به عملکرد تیم ملی ایران نشان می‌دهد آخرین طلای مجموع کشورمان در رقابت‌های جهانی به سال ۲۰۲۳ عربستان بازمی‌گردد؛ زمانی که میرمصطفی جوادی در دسته ۸۵ کیلوگرم این افتخار را رقم زد. از آن زمان تاکنون، با وجود کسب مدال‌های ارزشمند در حرکات یک ضرب و دوضرب، هیچ‌یک از وزنه‌برداران ایران نتوانسته‌اند طلای مجموع جهان را تصاحب کنند.
اکنون با پایان رقابت‌های جهانی ۲۰۲۶ نینگبو، این انتظار وارد چهارمین سال خود شده است. مسابقات جهانی ۲۰۲۷ فرصت دیگری برای شکستن این طلسم خواهد بود. بی‌تردید، نتایج چین زنگ خطری جدی برای وزنه‌برداری ایران است و ضرورت بازنگری در برنامه‌ریزی فنی، انتخاب وزنه‌ها و مدیریت مسابقات را نشان می‌دهد.
هدف وزنه‌برداری ایران نباید تنها رکوردشکنی یا کسب مدال در یک حرکت باشد؛ بلکه باید بازگشت به سکوی اول مجموع جهان و آماده‌سازی مدعیان واقعی برای المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس در اولویت قرار گیرد. در غیر این صورت، حسرت طلای مجموع ممکن است در مهم‌ترین میدان ورزشی جهان نیز ادامه پیدا کند.
داودی فدای رکوردشکنی یوسفی شد
علی داودی که ماه گذشته در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا با مجموع ۴۶۶ کیلوگرم قهرمان شده بود، یکی از ناکام‌ترین وزنه‌برداران فوق‌سنگین رقابت‌های جهانی چین لقب گرفت. او از شانس‌های اصلی قهرمانی جهان محسوب می‌شد، اما نحوه انتخاب وزنه‌ها از سوی کادرفنی، نتیجه مطلوبی برایش رقم نزد.
به نظر می‌رسد تمرکز مربیان روی کسب طلای دوضرب و رکوردشکنی علیرضا یوسفی، در کنار انتخاب‌های بحث‌برانگیز برای داودی، به زیان این وزنه‌بردار تمام شد. اگر کادرفنی در انتخاب وزنه‌های هر دو نماینده ایران، بویژه در رقابت با لالایان، دقت و حساسیت فنی بیشتری به خرج می‌داد و تصمیم‌های احساسی را کنار می‌گذاشت، داودی می‌توانست در دوضرب و مجموع به نتیجه بهتری دست یابد. حتی احتمال داشت لالایان نیز جایگاهی بالاتر از نمایندگان ایران کسب نکند.
داودی در پایان مسابقات با مهار وزنه ۲۰۶ کیلوگرمی در یک ضرب، مدال برنز جهان را به دست آورد، اما در دوضرب با ثبت ۲۴۶ کیلوگرم و مجموع ۴۵۲ کیلوگرم، در هر 2 بخش چهارم شد. این نتیجه با توجه به توانمندی‌ها و قهرمانی اخیر او در بازی‌های آسیایی، دور از انتظار بود و نشان داد مدیریت انتخاب وزنه‌ها تا چه اندازه می‌تواند سرنوشت یک رقابت بزرگ را تغییر دهد.
رکورد شکستیم، اما قوی‌ترین نشدیم
پایان رقابت‌های جهانی ۲۰۲۶ چین برای کاروان وزنه‌برداری ایران آن‌گونه که برنامه‌ریزی شده بود، پیش نرفت. اگرچه علیرضا یوسفی در حرکت دوضرب موفق شد با مهار وزنه ارزشمند ۲۶۳ کیلوگرمی، رکورد جهان را که متعلق به خودش بود، 2 کیلوگرم ارتقا دهد و با کسب طلای این حرکت، نایب‌قهرمان مجموع جهان شود، اما علی داودی، دیگر نماینده کشورمان و یکی از شانس‌های اصلی قهرمانی، در نتیجه انتخاب‌های بحث‌برانگیز کادرفنی ناکام ماند و تنها به مدال برنز یک ضرب دست یافت. در پایان رقابت‌های یک ضرب، دوضرب و مجموع دسته فوق‌سنگین، علی الربیاوی با ثبت رکوردهای ۲۱۱ کیلوگرم در یکضرب، ۲۵۵ کیلوگرم در دوضرب و مجموع ۴۶۶ کیلوگرم، قهرمان جهان شد و عنوان قوی‌ترین مرد وزنه‌برداری دنیا را به خود اختصاص داد. علیرضا یوسفی نیز با مهار ۱۹۵ کیلوگرم در یک ضرب و ۲۶۳ کیلوگرم در دوضرب، با شکستن رکورد جهان، با مجموع ۴۵۸ کیلوگرم روی سکوی نایب‌قهرمانی ایستاد. بی‌تردید رکوردشکنی یوسفی در حرکت دوضرب، دستاوردی ارزشمند و افتخاری ماندگار برای وزنه‌برداری ایران است. او که از دوران نوجوانی در رقابت‌های بین‌المللی صاحب عناوین و مدال‌های متعددی شده، در مسابقات چین تنها مدال طلای کاروان ایران را به دست آورد. عملکرد یوسفی در یک ضرب نیز قابل تقدیر بود. او با مهار وزنه ۱۹۵ کیلوگرمی، رکورد خود را در این حرکت افزایش داد؛ اتفاقی مهم برای وزنه‌برداری که همواره در یک ضرب نسبت به دوضرب عملکرد ضعیف‌تری داشته است. یوسفی را می‌توان یکی از مدعیان جدی دسته فوق‌سنگین برای المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس دانست؛ البته به شرط آنکه آسیب‌دیدگی‌های مکرر مانع ادامه مسیر حرفه‌ای او نشود.
سقوط دو پله‌ای وزنه‌برداری در رتبه‌بندی جهانی
کره شمالی قهرمان شد،ایران سوم
کاروان وزنه‌برداری ایران در بخش مردان و در بخش امتیاز تیمی رقابت‌های جهانی ۲۰۲۶ که به میزبانی شهر نینگبو چین برگزار شد، با دو پله سقوط نسبت به رقابت‌های جهانی 2025(سال گذشته در فورده نروژ) به مقام سوم رسید. تیم ملی وزنه‌برداری ایران که با ۸ وزنه‌بردار در بخش مردان و تنها یک وزنه‌بردار در بخش زنان عازم رقابت‌های قهرمانی جهان (نخستین مرحله گزینشی المپیک 2028 لس‌آنجلس) در کشور چین شده بود نهایتاً با کسب 425 امتیاز به عنوان سومی جهان دست یافت. کاروان 8 نفره وزنه‌برداری مردان ایران در نینگبوی چین توسط علی عالی‌پور در دسته ۹۵ کیلوگرم به ۳ مدال برنز دست یافت. علیرضا نصیری نیز در دسته ۱۱۰ کیلوگرم موفق به کسب ۲ مدال نقره شد. علیرضا یوسفی هم در دسته فوق سنگین موفق به کسب طلای دوضرب و نقره مجموع شد و علی داودی توانست تک‌مدال برنز یکضرب را از آن خود کند. نهایتاً ما با کسب تنها یک نشان برنز و دو نشان نقره مجموع جهانی در اوزان 95، 110 و +110 کیلوگرم بدون دستیابی به مدال طلای مجموع جهان در این رقابت‌ها به کار خود خاتمه دادیم. تیم‌های ملی وزنه‌برداری کره‌شمالی با 533 و چین با 527 امتیاز تیمی در این دوره از مسابقات به ترتیب اول و دوم شدند.