نبرد فوق سنگین‌ها حسن ختام دوئل جهانی چین
داودی و یوسفی آخرین شانس ایران برای طلا
رضاعباسپور
خبر‌نگار
کاروان وزنه‌برداری ایران اگرچه در رقابت‌های جهانی 2025 فورده نروژ موفق شده بود با کسب 6 مدال طلا، نقره و برنز جهان، همچنین 388 امتیاز تیمی روی سکوی قهرمانی ایستاده و بعد از سال 2017 برای دومین بار جام قهرمانی دنیا را دشت کند، اما شاگردان بهداد سلیمی امسال در آوردگاه جهانی 2026 نینگبوی چین(مرحله نخست گزینشی المپیک 2028 لس‌آنجلس) پایین‌تر از کره شمالی و چین ایستادند و نه تنها احتمالاً شانسی برای تکرار قهرمانی ندارند بلکه هنوز دست‌شان از رسیدن به طلای مجموع جهان کوتاه و خالی مانده است! تنها امید سلیمی و کاروان وزنه‌برداری ایران مثل گذشته به 2 وزنه‌بردار فوق سنگین کشورمان یعنی علی داودی و علیرضا یوسفی است تا نهایتاً نمایندگان فوق سنگین ایران بتوانند از دل نبرد با هرکول‌های نامدار دسته وزنی +110 کیلوگرم طلا بیرون کشیده و شاید پس از سال‌ها عنوان قویترین مرد وزنه‌برداری جهان را نیز به وزنه‌برداری ایران بازگردانند.
4 مدعی برای 3 سکوی قهرمانی
همواره در رقابت‌های وزنه‌برداری از مسابقات قاره‌ای گرفته تا رقابت‌های جهانی و المپیک، مسابقه دسته وزنی پایانی یعنی رقابت دسته وزنی +110 کیلوگرم(فوق سنگین) از جذابیت‌های خاص و ویژه‌ای برخوردار است. درست مثل رقابت دسته وزنی فوق سنگین امسال در آوردگاه جهانی 2026 نینگبوی چین. رقابتی که علاوه بر جاذبه‌های بصری که دارد، نبردی است مهیج و تماشایی بین 4 مدعی اصلی دسته فوق‌سنگین وزنه‌برداری جهان برای کسب 9 مدال طلا، نقره و برنز یکضرب، دوضرب و مجموع دنیا در این دسته وزنی. علی الربیاوی از عراق، علی داودی و علیرضا یوسفی از ایران و نهایتاً وازارات لالایان از کشور ارمنستان 4 مدعی اصلی این دسته وزنی هستند که همگی یا رکورددار جهان و المپیک هستند و یا عنواندار رقابت‌های قاره‌ای و جهانی. البته قرار بود در این دوره از رقابت‌های جهانی لاشا تالاخادزه اسطوره وزنه‌برداری گرجستان و قویترین مرد سال‌های اخیر وزنه‌برداری جهان نیز بعد از یکی دو سال دوری از میادین دوباره روی تخته برگشته و در جهانی چین به مصاف رقبای سنگین‌وزن برود اما گویا هرکول گرجی هنوز به شرایط آرمانی گذشته نرسیده و به همین دلیل فقط در مسابقات جهانی چین که حکم نخستین مرحله گزینشی المپیک 2028 را دارد ثبت نام کرده است تا از کورس سهمیه این آوردگاه بزرگ عقب نماند. سوای او گور میناسیان فوق سنگین مدال‌دار ارمنی‌الاصل کشور بحرین نیز دیگر غایب نامدار این دوره از رقابت‌های جهانی به شمار می‌رود. به هر حال امروز یکشنبه 17 آبان ماه 1405 در روز پایانی رقابت‌های جهانی 2026 چین، قطعاً رقابت اصلی برای کسب سکوهای قهرمانی دسته وزنی 110+ کیلوگرم بین همین 4 وزنه‌بردار یعنی(2 نماینده نام‌آشنای وزنه‌برداری ایران و 2 نماینده فوق سنگین عراق و ارمنستان) برگزار خواهد شد. با توجه به اینکه کاروان وزنه‌برداری ایران به‌خاطر ناکامی و عملکرد نسبتاً ضعیفی که برخی وزنه‌برداران اعزامی به رقابت‌های جهانی چین در اوزان 85، 95 و 110 کیلوگرم کشورمان داشتند، تقریباً از هدفگذاری که برای تکرار سکوی قهرمانی جهان از ابتدا برای خود برنامه‌ریزی کرده بود جا ماند حالا بدنبال این است تا حداقل با کسب مدال‌های خوشرنگ توسط داودی و یوسفی در دوئل فوق‌سنگین‌های جهانی، به نوعی آخرین تیر خود در این دوره از پیکارها را برای طلایی شدن و شاید بازگرداندن عنوان ارزشمند قویترین مرد جهان به هدف بزند. البته با تأیید شایستگی و توانمندی دو نماینده فوق سنگین کشورمان، باید اعتراف کرد که کار داودی و یوسفی برای رسیدن به مدال طلای مجموع جهان و بازگرداندن عنوان قویترین مرد وزنه‌برداری جهان به کشورمان کاری سخت و مسیری دشوار خواهد بود. اما این اتفاق نشدنی نیست. بی‌تردید وزنه‌برداری رشته‌ای رکوردی است که امکان وقوع هر حادثه و اتفاقی در روز مسابقه برای وزنه‌برداران وجود دارد. بنابراین پیش‌بینی ابتدایی ما با توجه به میزان آمادگی مدعیان حاضر در این دوره برای کسب مدال‌های خوشرنگ فوق سنگین در جهانی چین، این است که احتمالاً داودی و یوسفی بتوانند با استفاده از توانمندی‌ها و تبحری که در حرکات یکضرب و دوضرب دارند، رقبای عراقی و ارمنی را به چالش کشیده و نهایتاً از دل این چالش تک مدال‌های طلای یکضرب و دوضرب و شاید هم مدال طلای مجموع را یکی از این دو وزنه‌بردار بتوانند برای کاروان ایران به ارمغان بیاورند. ناگفته نماند که هر دو رقیب نامدار فوق‌سنگین ما یعنی ربیاوی عراقی و لالایان ارمنی هر دو در مهار وزنه‌های سنگین در حرکات یکضرب، دوضرب و مجموع قوی و توانمند هستند. بنابراین باید منتظر ماند و دید که امروز از دل نبرد بین 4 مدعی اصلی کسب مدال‌ها و سکوهای سه‌گانه فوق سنگین جهانی کدام سکوی قهرمانی و مدال جهانی قسمت هرکول‌های وزنه‌برداری ایران می‌شود. قطعاً بهداد سلیمی روی این مدال سرمایه‌گذاری و هدفگذاری جدی داشته است. بنابراین باید دید که آیا سلیمی و کادر او می‌توانند مثل بازی‌های آسیایی 2026 ناگویا از دل رقابت با هرکول‌های جهانی مدال طلا و سکوی قهرمانی بیرون بکشند یا اینکه این بار ورق به سود و نام رقبای ما می‌چرخد. با توجه اینکه عنوان قهرمانی تیمی ما را بواسطه درخشش کره شمالی و چین میزبان تقریباً در رقابت‌های جهانی 2026 نینگبو باید از دست رفته دانست، مدال‌های خوشرنگ و مرغوب فوق سنگین جهانی می‌تواند مرهمی باشد برای از دست رفتن سکوی قهرمانی تیمی جهان.